• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

صفحه 164 قرآن کریم سوره اعراف

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف






(حَقِیقٌ عَلَیٰ أَن لَّا أَقُولَ عَلَی اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ ۚ قَدْ جِئْتُکُم بِبَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّکُمْ فَأَرْسِلْ مَعِیَ بَنِی إِسْرَائِیلَ)۱۰۵
سزاوار است که بر خدا جز حق نگویم. من دلیل روشنى از پروردگارتان براى شما آورده ام;پس بنى اسرائیل را با من بفرست.»



(قَالَ إِن کُنتَ جِئْتَ بِآیَةٍ فَأْتِ بِهَا إِن کُنتَ مِنَ الصَّادِقِینَ)۱۰۶
(فرعون) گفت: «اگر نشانه اى آورده اى، نشان بده اگر از راستگویانى.»



(فَأَلْقَیٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُّبِینٌ)۱۰۷
(موسى) عصاى خود را افکند; ناگهان اژدهاى آشکارى شد.



(وَ نَزَعَ یَدَهُ فَإِذَا هِیَ بَیْضَاءُ لِلنَّاظِرِینَ)۱۰۸
و دست خود را (از گریبان) بیرون آورد; سفید و نورانى براى بینندگان بود.



(قَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هَٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِیمٌ)۱۰۹
اشراف قوم فرعون گفتند: «بى شک، این ساحرى ماهر و داناست.



(یُرِیدُ أَن یُخْرِجَکُم مِّنْ أَرْضِکُمْ ۖ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ)۱۱۰
مى خواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند; شما چه نظر مى دهید؟»



(قَالُوا أَرْجِهْ وَ أَخَاهُ وَ أَرْسِلْ فِی الْمَدَائِنِ حَاشِرِینَ)۱۱۱
(سپس به فرعون) گفتند: «او و برادرش را مهلت ده، و مأموران را براى گردآورى (ساحران) به تمام شهرها اعزام کن،



(یَأْتُوکَ بِکُلِّ سَاحِرٍ عَلِیمٍ)۱۱۲
تا هر ساحر ماهر و دانا را به خدمت تو بیاورند.»



(وَ جَاءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوا إِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن کُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِینَ)۱۱۳
ساحران نزد فرعون آمدند و گفتند: «آیا اگر ما پیروز گردیم، اجر و پاداش مهمّى خواهیم داشت؟!»



(قَالَ نَعَمْ وَ إِنَّکُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ)۱۱۴
گفت: «آرى، و به یقین شما از مقرّبان خواهید بود.»



(قَالُوا یَا مُوسَیٰ إِمَّا أَن تُلْقِیَ وَ إِمَّا أَن نَّکُونَ نَحْنُ الْمُلْقِینَ)۱۱۵
(و چون روز مبارزه فرا رسید. ساحران) گفتند: «اى موسى!یا تو (وسایل سحرت را) بیفکن، یا ما مى افکنیم.»



(قَالَ أَلْقُوا ۖ فَلَمَّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْیُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ وَ جَاءُوا بِسِحْرٍ عَظِیمٍ)۱۱۶
گفت: «شما بیفکنید.» و هنگامى که (وسایل سحر خود را) افکندند، مردم را چشم بندى کردند و ترساندند; و سحر عظیمى پدید آوردند.



۞ (وَ أَوْحَیْنَا إِلَیٰ مُوسَیٰ أَنْ أَلْقِ عَصَاکَ ۖ فَإِذَا هِیَ تَلْقَفُ مَا یَأْفِکُونَ)۱۱۷
(ما) به موسى وحى کردیم که: «عصاى خود را بیفکن.» ناگهان (به صورت مار عظیمى در آمد و) وسایل دروغین آنها را (بسرعت) بلعید.



(فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ)۱۱۸
(در این هنگام،) حق آشکار شد; و آنچه آنها انجام مى دادند، باطل گشت.



(فَغُلِبُوا هُنَالِکَ وَ انقَلَبُوا صَاغِرِینَ)۱۱۹
و در آن جا (همگى) مغلوب شدند; و خوار و حقیر گشتند.



(وَ أُلْقِیَ السَّحَرَةُ سَاجِدِینَ)۱۲۰
و ساحران بى اختیار به سجده افتادند.




جعبه ابزار