• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

صخر (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




صَخْر (به فتح صاد و سکون خاء) از واژگان به کار رفته در قرآن کریم، به معنای سنگ سخت است.


۱ - مفهوم‌شناسی

[ویرایش]

صَخْر به معنای سنگ سخت است. در اقرب الموارد بزرگی را نیز قید می‌کند.
[۴] شرتونی، سعید، اقرب الوارد، ماده صخر.
واحد آن صخره است‌.

۲ - کاربرد قرآنی

[ویرایش]

(وَ ثَمُودَ الَّذِینَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْواد) (قوم ثمود که سنگ‌ها را در وادی بریدند و تراشیدند) مثل‌ (وَ کانُوا یَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُیُوتاً آمِنِینَ) (در دل كوه‌ها خانه‌هايى مى‌تراشيدند كه در آن در امنيت بودند.)
(اَ رَاَیْتَ اِذْ اَوَیْنا اِلَی‌ الصَّخْرَةِ فَاِنِّی نَسِیتُ الْحُوتَ) (به خاطر دارى هنگامى كه ما براى استراحت به كنار آن صخره پناه برديم، من در آن‌جا فراموش كردم جريان ماهى را بازگو كنم...) مراد از الصخره سنگ معهود است. ایضا آن در آیه ۱۶ لقمان آمده است. (يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِن تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُن فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ) (پسرم! اگر به اندازه سنگينى دانه خردلى كار نيک يا بد باشد، و در دل سنگى يا در گوشه‌اى از آسمان‌ها و زمین قرار گيرد،...)

۳ - تعداد کاربرد

[ویرایش]

این لفظ فقط در سه مورد فوق در قرآن به کار رفته است.

۴ - پانویس

[ویرایش]
 
۱. قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۱۱.    
۲. فخرالدین طریحی، مجمع البحرین تحقیق الحسینی، ج۳، ص۳۶۲.    
۳. راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۴۷۷.    
۴. شرتونی، سعید، اقرب الوارد، ماده صخر.
۵. مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۶، ص۲۰۰.    
۶. جوهری، الصحاح‌ تاج اللغة و صحاح العربیه، ج۲، ص۷۰۹.    
۷. فجر/سوره۸۹، آیه۹.    
۸. حجر/سوره۱۵، آیه۸۲.    
۹. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۶.    
۱۰. کهف/سوره۱۸، آیه۶۳.    
۱۱. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۱.    
۱۲. لقمان/سوره۳۱، آیه۱۶.    
۱۳. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۱۲.    


۵ - منبع

[ویرایش]

قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «صخر»، ج۴، ص۱۱۱.    






جعبه ابزار