• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

قَلی‌ (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





قَلی‌: (رَبُّکَ وَ مَا قَلی‌)
«قَلی‌» از مادّه‌ « قلا» (بر وزن صدا) به معنای شدت بغض و عداوت است و از مادّه «قَلْو» (بر وزن سرو) به معنای پرتاب کردن آمده است. «راغب» معتقد است: هر دو به یک معنا باز می‌گردد؛ زیرا کسی که مورد عداوت انسان است، گویی قلب، او را پرت می‌کند و نمی‌پذیرد. این ماده هم به صورت «ناقص یایی» آمده و هم «ناقص واوی»، در صورت اول به معنای بغض و عداوت است و در صورت دوم، به معنای پرتاب نمودن و طرد کردن و همان گونه که در بالا گفته شده، هر دو به یک ریشه باز می‌گردد.



(مَا وَ دَّعَکَ رَبُّکَ وَ مَا قَلَی) (که پروردگارت هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه قلی -کسره قاف- به معنای بغض و یا شدت بغض است. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. ضحی/سوره۹۳، آیه۳.    
۲. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۶۸۳.    
۳. طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۳۴۹.    
۴. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۱۱۶.    
۵. ضحی/سوره۹۳، آیه۳.    
۶. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۶.    
۷. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۲۲.    
۸. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۱۰.    
۹. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۱۴۰.    
۱۰. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۶۴-۷۶۵.    



مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «قَلی‌»، ص۴۴۶.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره ضحی | لغات قرآن




جعبه ابزار