• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

صاحب (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




صُحْبَت (به ضم صاد و سکون حاء و فتح باء) به معنای رفاقت و ملازمت و صاحِب به معنای رفیق ملازم، از واژگان به کار رفته در قرآن کریم است.


۱ - مفهوم‌شناسی

[ویرایش]

صُحْبَت به معنای رفاقت و ملازمت و صاحِب به معنی رفیق ملازم است. راغب اصفهانی می‌گوید: آن در عرف به کسی اطلاق می‌شود که ملازمتش زیاد باشد.

۲ - کاربرد قرآنی

[ویرایش]

(یا صاحِبَیِ‌ السِّجْنِ اَ اَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَیْرٌ اَمِ اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ) (اى دوستان زندانى من! آيا خدايان متعدد و پراكنده بهترند، يا خداوند يگانه‌اى كه بر همه چيز قاهر است؟!)
(مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً) (و او هرگز براى خود همسر و فرزندى انتخاب نكرده است.) مراد از صاحبه، زن است.
(ما ضَلَ‌ صاحِبُکُمْ‌ وَ ما غَوی‌) (هرگز دوست شما [رسول خدا] گمراه نشده و منحرف نگرديده است) منظور از صاحب، رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) است‌.
(لا یَسْتَطِیعُونَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَ لا هُمْ مِنَّا یُصْحَبُونَ‌) (بت‌ها به خویشتن یاری نتوانند و از طرف ما هم یاری کرده نمی‌شوند.)

۳ - پانویس

[ویرایش]
 
۱. قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۰۹-۱۱۰.    
۲. مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۶، ص۱۹۱.    
۳. فخرالدین طریحی، مجمع البحرین تحقیق الحسینی، ج۲، ص۹۷.    
۴. راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۴۷۵.    
۵. یوسف/سوره۱۲، آیه۳۹.    
۶. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۴۰.    
۷. جن/سوره۷۲، آیه۳.    
۸. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۲.    
۹. نجم/سوره۵۳، آیه۲.    
۱۰. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۶.    
۱۱. انبیاء/سوره۲۱، آیه۴۳.    


۴ - منبع

[ویرایش]

قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «صحبت»، ج۴، ص۱۰۹-۱۱۰.    






جعبه ابزار