• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

رکوعات

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تقسیم قرآن به دسته‌هایی از آیات با اتحاد مضمون را رکوعات گویند.


۱ - تعریف

[ویرایش]

از جمله تقسیم‌های شکلی قرآن، تقسیم آن به رکوعات است. منظور از رکوع، گروهی از آیات است که در یک موضوع آمده و اتحاد مضمونی دارند. به خلاف جزءها و حزب‌ها که به طور مساوی تقسیم شده‌اند، شمار آیات مندرج در هر رکوع، متفاوت است.

۲ - وجه تسمیه

[ویرایش]

علت انتخاب نام «رکوع» این است که اهل سنت در نمازهای شبانه روزی پس از خواندن سوره حمد در رکعت اول و دوم به خواندن سوره‌های دیگر یا دست کم چند آیه اکتفا می‌کنند. آنان ابتدا چند آیه‌ای را که یک عنوان و موضوع را تشکیل می‌داد برای قرائت در نماز جدا کردند و چون پس از قرائت آن بخش، نمازگزار به رکوع می‌رود، نام هر بخش را رکوع گذاشتند. عدد رکوع‌های قرآن طبق مشهور ۵۴۰ رکوع است.

۳ - تقسیم بندی رکوعات

[ویرایش]

برخی گفته‌اند تقسیم بندی رکوعات، مبتنی بر احکام فقهی اهل سنت است؛ زیرا آنان برخلاف شیعیان خواندن بخشی از سوره را به جای سوره کامل در نماز جایز می‌دانند و پس از خواندن آن بخش، نمازگزار به رکوع می‌رود.

۴ - علامت رکوع

[ویرایش]

علامت رکوع در برخی قرآن‌ها حرف «ع» است که روی آخرین کلمه آیه قرار می‌گیرد.
[۱] خرمشاهی، بهاء الدین، ۱۳۲۴ -، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی، ج۱، ص۱۱۱۷.
[۲] فاضل گروسی، عبد الحسین، - ۱۳۲۴، تجویداستدلالی، ص۳۲۲.
[۳] خرمشاهی، بهاء الدین، ۱۳۲۴ -، قرآن پژوهی (هفتادبحث وتحقیق قرآنی)، ص۶.


۵ - پانویس

[ویرایش]
 
۱. خرمشاهی، بهاء الدین، ۱۳۲۴ -، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی، ج۱، ص۱۱۱۷.
۲. فاضل گروسی، عبد الحسین، - ۱۳۲۴، تجویداستدلالی، ص۳۲۲.
۳. خرمشاهی، بهاء الدین، ۱۳۲۴ -، قرآن پژوهی (هفتادبحث وتحقیق قرآنی)، ص۶.


۶ - منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «رکوعات».    



جعبه ابزار