• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

سرخی آسمان پس از شهادت امام حسین

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: پیامدهای قیام عاشورا.


سرخی آسمان پس از شهادت امام حسین، یکی از مباحث مرتبط به پیامدهای تکوینی و حوادث خارق‌العاده پس از شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) است. یکی از نشانه‌های عظمت حادثه عاشورا، رخدادهای شگفتی است که غالباً آنها شکل خرق عادت داشته و در پی شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) به وقوع پیوست. یکی از این رخدادهای عجیب، وقوع تغییر در آسمان و اوضاع افلاک پس از شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) است.



حادثه عاشورا از لحاظ ماهیت، اهداف و آثاری که بر جای نهاد، یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای تاریخ بشر است؛ چراکه قهرمان حادثه، امامی معصوم اسـت کـه بـه منظـور حفظ کامل‌ترین و آخرین دین الهی، جان خود را فدا کرد. رخدادهای شگفتی که در پی شهادت آن حضرت، در جهان هستی پدید آمد، گواهی بر عظمت قیام او و شدت فاجعه شهادتش است. در یک نگاه گذرا بـه مـتـون تاریخی و روایی شیعه و اهل سنت، گزارش‌های بسیاری از این دست حوادث به چشم می‌خورد که در مجموع، گویای آن است که این حادثه، در میان حوادث رخ داده در تمام تاریخ بشر، اهمیت خاصی دارد و بدین لحاظ درخور دقت و بررسی ویژه است. یکی از حوادث عجیبی که در روز عاشورا و پس از شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) گزارش شده است، سرخی عجیب و خون‌رنگ آسمان بوده است. در ادامه برخی از این گزارشات می‌پردازیم:
• بنابر نقل منابع تاریخی، علی بن مدرک از پدر بزرگش اسود بن قیس نقل می‌کند که گفت: پهنه آسمان پس از شهادت امام حسین به مدت شش ماه سرخ‌رنگ شده بود که ما آن را شبیه خون در آسمان مشاهده می‌کردیم، علی بن محمد مدائنی از وی سؤال کرد: چه نسبتی با اسود داری؟ گفت: او جد مادری من است گفت: به خدا سوگند که او راستگو و امانتداری بزرگ و میهمان‌نواز بود.
«اِحمَرَّتِ السَّماءُ حینَ قُتِلَ الحُسَینُ (علیه‌السّلام) سَنَةً، و عَلی یَحیَی بنِ زَکَرِیّا علیه السلام، وحُمرَتُها بُکاؤُها»؛ «هنگامی که حسین (علیه‌السّلام) شهید شد و نیز در شهادت یحیی بن زکریّا علیه السلام، آسمان تا یک سال، سرخ شد. سرخ شدن آسمان، گریستن آن است.»
«لَمّا قُتِلَ الحُسَینُ (علیه‌السّلام) لَبِثوا شَهرَینِ او ثَلاثَةً، کَاَنَّما تَلَطَّخَ الحَوائِطُ بِالدِّماءِ ساعَةَ تَطلُعُ الشَّمسُ حَتّی تَرتَفِعَ»؛ «هنگامی که حسین (علیه‌السّلام) کشته شد، تا دو یا سه ماه، از هنگام طلوع خورشید تا وقتی که خورشید بالا می‌آمد، گویی بر دیوارها خون مالیده بودند.»
«کانَ قاتِلُ یَحیَی بنَ زَکَرِیّا وَلَدَ زِنا، و قاتِلُ الحُسَینِ بنِ عَلِیِّ (علیه‌السّلام) وَلَدَ زِنا، ولَم تَحمَرَّ السَّماءُ الّا لَهُما»؛ «قاتل یحیی بن زکریا (علیه‌السّلام)، زنازاده بود و قاتل حسین بن علی (علیه‌السّلام) نیز زنازاده بود، و آسمان جز برای آن دو، قرمز نشد.»
«اِحمَرَّت آفاقُ السَّماءِ بَعدَ قَتلِ الحُسَینِ (علیه‌السّلام) سِتَّةَ اشهُرٍ، یُری ذلِکَ فِی آفاقِ السَّماءِ کَاَنَّهَا الدَّمُ»؛ «پس از کشته شدن حسین علیه السلام، کرانه‌های آسمان تا شش ماه، سرخِ سرخ بود و این سرخی، در افق به سانِ خون، دیده می‌شد.»
«وابصَرَ النّاسُ الشَّمسَ عَلَی الحیطانِ حَمراءَ کَاَنَّهَا المَلاحِفُ المُعَصفَرَةُ، الی ان خَرَجَ عَلِیُّ بنُ الحُسَینِ (علیه‌السّلام) بِالنِّسوَةِ، ورَدَّ رَاسَ الحُسَینِ (علیه‌السّلام) الی کَربَلاءَ»؛ «مردم، خورشید را بر دیوارها سرخِ سرخ، مانند مَلحفه‌های زعفرانی رنگ، می‌دیدند تا هنگامی که علی بن الحسین (علیه‌السّلام) با زنان بیرون رفت و سر امام حسین (علیه‌السّلام) را به کربلا باز گرداندند.»
• همچنین یزید بن ابی‌زیاد می‌گوید: من چهارده ساله بودم که حسین بن علی به شهادت رسید گیاه ورس در بین لشکر به خاکستر تبدیل شد و پهنه آسمان قرمز رنگ شد شتری را لشکریان ذبح کردند آتش از گوشتش زبانه می‌کشید.
بر اساس برخی گزارشات تاریخی، سرخی افق از روزی که حسین بن علی به شهادت رسید در افق دیده شد. به هر روی وقوع چنین رویدادهای شگفتی در روز عاشورا، از گزارش‌های مشهور در منابع شیعی و سنی است.

۱. مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۶، ص۴۳۲.    
۲. ذهبی، شمس الدین، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۵.    
۳. ذهبی، شمس الدین، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۶۷.    
۴. ابن‌ عساکر، علی بن حسن، تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۲۲۷.    
۵. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۷، ص۳۴۸.    
۶. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۷، ص۳۴۹.    
۷. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۷، ص۳۵۶.    
۸. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۷، ص۳۵۷.    
۹. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۷، ص۳۵۸.    
۱۰. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۷، ص۳۵۹.    
۱۱. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۷، ص۳۵۶.    
۱۲. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۷، ص۳۵۷.    
۱۳. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۷، ص۳۵۸.    
۱۴. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۷، ص۳۵۹.    
۱۵. مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۶، ص۴۳۴ - ۴۳۵.    
۱۶. ابن‌ حجر، احمد، تهذیب التهذیب، ج۲، ص۳۵۴.    
۱۷. ذهبی، شمس الدین، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۶۷.    
۱۸. ذهبی، شمس الدین، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۵.    
۱۹. ابن‌ عساکر، علی بن حسن، تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۲۳۰.    
۲۰. ذهبی، شمس الدین، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۶۷.    
۲۱. ذهبی، شمس الدین، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۵.    
۲۲. ابن‌ عساکر، علی بن حسن، تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۲۲۸.    
۲۳. طبرانی، سلیمان بن احمد، المعجم الکبیر، ج۳، ص١١٤.    
۲۴. ابن حجر هیتمی، احمد، الصواعق المحرقة، ج۲، ص۵۶۹.    



• پیشوایی، مهدی، مقتل جامع سیدالشهداء، ج۲، ص۱۸۸-۱۸۹.






جعبه ابزار