• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

واو (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





واو از واژگان قرآن کریم و حرف بیست و هفتم از الفبای عربی است.
واو در قرآن کریم به معانی مختلفی همچون: عطف، بیان حالت و قسم بکار آمده است.



واو حرف بیست و هفتم از الفبای عربی و در حساب ابجد به جای عدد شش است.


اهل لغت آن را در شانزده معنی بکار برده‌اند از جمله:

۲.۱ - واو عطف

واو عطف، در این صورت معنی آن مطلق جمع میان دو چیز یا چند چیز است گاهی شی‌ء را بر صاحبش عطف می‌کند مثل‌: (فَاَنْجَیْناهُ‌ وَ اَصْحابَ السَّفِینَةِ) «نوح و اهل کشتی را نجات دادیم.»
و گاهی بر سابقش عطف می‌کند مانند: (وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحًا وَ إِبْراهيمَ) (ما نوح و ابراهیم را فرستاديم.)
و نیز به لاحقش عطف می‌کند، مثل: (کَذلِکَ یُوحی اِلَیْکَ‌ وَ اِلَی الَّذینَ مِنْ قَبْلِکَ اللَّهُ...) (اين گونه خداوند توانا و حکیم به تو و پيامبرانى كه پيش از تو بودند وحی مى‌كند.)

۲.۲ - واوا حالیه

واو حالیه، مثل: «جاء زید وَ الشمس طالعة» زید آمد در حالی که آفتاب بر آمده بود و آن را واو ابتداء گویند.

۲.۳ - واو قسم

واو قسم، مثل:
(وَ الْقُرْآنِ الْحَکِیمِ • اِنَّکَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ‌) (سوگند به قرآن حكيم و استوار. كه تو قطعاً از فرستادگان خداوند هستى.)


۱. قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۱۷۵.    
۲. عنکبوت/سوره۲۹، آیه۱۵.    
۳. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۱۴-۱۱۵.    
۴. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۱۷۰-۱۷۱.    
۵. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۴۳۳.    
۶. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۲۵.    
۷. حدید/سوره۵۷، آیه۲۶.    
۸. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۴۱.    
۹. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۷۲.    
۱۰. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۳۰۳.    
۱۱. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۶۵.    
۱۲. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۲۴۸.    
۱۳. شوری/سوره۴۲، آیه۳.    
۱۴. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۸۳.    
۱۵. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۹.    
۱۶. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۸.    
۱۷. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۲-۳۳.    
۱۸. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۹۴.    
۱۹. شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۷۰۴.    
۲۰. یس/سوره۳۶، آیه۲-۳.    
۲۱. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴۰.    
۲۲. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۶۲.    
۲۳. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۹۰.    
۲۴. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۵۰.    
۲۵. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۶۸.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «واو»، ج۷، ص۱۷۵.    






جعبه ابزار