• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

محمدعظیم اکسیر اصفهانی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



محمدعظیم اکسیر اصفهانی، شاعر ادیب قرن دوازدهم هجری در اصفهان بوده است.



محمّدعظیم اصفهانی متخلّص به «اکسیر»، شاعر ادیب قرن دوازدهم هجری در اصفهان بوده است. وی نزد محمّدنصیر فایض ابهری فنون شعر و ادب را آموخته و سپس به هندوستان رفته و ملازمت نظام‌الملک آصفجاه و صغدر جنگه را اختیار کرده و عاقبت در سال ۱۱۶۹ق در بنگاله وفات یافته است.
[۲] معانی، احمد گلچین، کاروان هند، ج۱، ص۸۲.
[۳] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا: ذیل «اکسیر اصفهانی»، ص۳۱۹۴.
[۴] تفضلی، آذر، فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص۳۳۵.

دیوان اشعار او شامل ۹۳۲۶ بیت در کتابخانه میرزا جعفر سلطان القرائی تبریزی وجود داشته و شاعر در آخر آن نوشته است:

«حرره العبد الفقیر محمّدعظیم الاکسیر فی قریه کالبی من بلاد هند فی ۱۱۵۰».
نسخه دیگری از دیوان اکسیر به شماره ۹۰۲۳ در کتابخانه مجلس شورای اسلامی در تهران موجود است.
[۶] حائری، عبدالحسین، فهرست کتابخانه مجلس، ص۳۶۳.
«مثنوی شاهد و مشهود» هم از منظومه‌های اوست که در کتابخانه معتمدالدّوله فرهاد میرزا وجود داشته است. این بیت از اوست:

"جلوه آن سرو قامت دیده‌ام ••• من به چشم خود قیامت دیده‌ام".


۱. مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۱، ص۱۶۵-۱۶۶.    
۲. معانی، احمد گلچین، کاروان هند، ج۱، ص۸۲.
۳. دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا: ذیل «اکسیر اصفهانی»، ص۳۱۹۴.
۴. تفضلی، آذر، فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص۳۳۵.
۵. آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه الی تصانیف الشیعه، ج۹، ص۸۸.    
۶. حائری، عبدالحسین، فهرست کتابخانه مجلس، ص۳۶۳.



مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۴۴۸.    






جعبه ابزار