ده عنوانی که به تازگی ثبت شده اند :

قاعدۀ احترام عمل مسلمان[ویرایش]

[ادامه]
قاعدۀ احترام مال مسلمان یا عمل مسلمان، از قواعد فقهی به معنای آن است که مال مسلمان همانند جان و آبروی او حرمت دارد و تصرف در آن جایز نیست. از آن در باب‌هایی نظیر تجارت و اجاره سخن گفته‌اند.

 


صفحه ۵۴۹ قرآن کریم سوره ممتحنه[ویرایش]

[ادامه]

صفحه قبل .......... صفحه ۵۴۹ .......... صفحه بعد



(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ)
به‌نام خداوند بخشنده مهربان


{{(آیه):یَا أَیُّهَا الَّذِینَ

 


غلام (مفردات‌نهج‌البلاغه)[ویرایش]

[ادامه]


غُلام (به ضم غین) از واژگان نهج البلاغه به معنای جوانی‌ است که تازه موی پشت لب بالایش روئیده و گاهی به آدم «پیر» گفته شده، گاهی نیز زمان ولادت تا جوانی است. این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند: مُغْتَلِم (به ضم میم و فتح تاء) کسی است که غلبه شهوت دارد. حضرت علی (علیه‌السلام) درباره حجاج بن یوسف از این واژه استفاده نموده است.

 


صفحه ۵۴۸ قرآن کریم سوره حشر[ویرایش]

[ادامه]

صفحه قبل .......... صفحه ۵۴۸ .......... صفحه بعد



{{(آیه):فَکَانَ عَاقِبَتَهُمَا أَنَّهُمَا فِی النَّارِ خَالِدَیْنِ فِیهَا ۚ وَ ذَٰلِکَ جَزَاءُ

 


صفحه ۳۹ قرآن کریم سوره بقره[ویرایش]

[ادامه]

صفحه قبل .......... صفحه ۳۹ .......... صفحه بعد



(حَافِظُوا عَلَی الصَّلَوَاتِ وَ الصَّلَاةِ الْوُسْطَیٰ وَ قُومُوا لِلَّهِ قَانِتِینَ) (۲۳۸)

 


رعیل (مفردات‌نهج‌البلاغه)[ویرایش]

[ادامه]


رَعيل ( به فتح راء و کسر عین) و رِعْل (به کسر راء و سکون عین) از واژگان نهج البلاغه یعنی گروهى از اسبان كه عددشان كم است. اين كلمه تنها يک‌بار در نهج البلاغه آمده است.

 


غلات (مفردات‌نهج‌البلاغه)[ویرایش]

[ادامه]


غَلّات (به فتح غین) از واژگان نهج البلاغه به معنای ثمرات و میوه‌ها است. حضرت علی (علیه‌السلام) درباره فقرا از این واژه استفاده نموده است.

 


سملق (مفردات‌نهج‌البلاغه)[ویرایش]

[ادامه]


سَمْلَق (به فتح سین و سکون میم و فتح لام) بر وزن جعفر از واژگان نهج‌البلاغه، به معنای مستوی و هموار است. این واژه فقط یک‌بار در «نهج‌البلاغه» استفاده شده است.

 


صفحه ۵۴۷ قرآن کریم سوره حشر[ویرایش]

[ادامه]

صفحه قبل .......... صفحه ۵۴۷ .......... صفحه بعد



{{(آیه):و َالَّذِینَ جَاءُوا مِن بَعْدِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَ لِإِخْوَانِنَا الَّذِینَ

 


قاعدۀ إحترازیَّةُ القیود[ویرایش]

[ادامه]


قاعدۀ احترازیةُ القیود، از قواعد کاربردی در فقه به معنای انتفای شخص حکم با انتفای قید آن است. از آن در اصول فقه سخن گفته‌اند.

 






جعبه ابزار