• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

یوم البعث (فرهنگ شیعه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: یوم (مقالات‌مرتبط).


یوم البعث در اصطلاح قرآنی، یکی از نام‌های روز قیامت است که در قرآن به آن اشاره شده است.
یوم البعث به روزی اشاره دارد که خداوند مردگان را برای حسابرسی از قبرها زنده و برمی‌انگیزد تا پس از دادگاه الهی روانه بهشت یا دوزخ شوند؛ که طبق عقاید شیعه، پیروان امام علی (علیه‌السلام) در این روز با شادمانی و بدون اندوه وارد بهشت جاودان می‌گردند.



یوم البعث از نام‌های قیامت به معنای روز برانگیخته شدن‌است که دو بار در آیه‌ای قرآنی آمده است.


کلمه «بَعْث» معانی متعدّدی دارد؛ همچون فرستادن و پراکندن.
[۲] معجم مفردات الفاظ القرآن، ص۵۰.



قرآن کریم از مشتقّات این کلمه بسیار بهره برده است و بیش ‌تر آنها به معنای رستاخیز و بیرون آمدن آدمی از گور آمده‌اند.
[۴] دائرة المعارف تشیّع، ج۳، ص۲۷۴.



قیامت از آن رو «یوم البعث» خوانده شده است که خداوند، مردگان را از قبر برمی‌انگیزد و زنده می‌کند و آن گاه آنان را به دادگاه قیامت راه می‌نماید تا بازخواست شوند و از آن‌جا است که یا به بهشت می‌روند و یا به دوزخ.
هر یک از این مراحل را «بعث» گویند.


شیعیان بر این باورند که پیروان علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام) بی‌هیچ گرفتاری و پریشانی و اندوهی، شادمان و سرافراز به بهشت پای می‌نهند و جاودانه می‌شوند.
[۶] دائرة المعارف تشیّع، ج۳، ص۲۷۴.






کتاب فرهنگ شیعه، تالیف شده توسط جمعی از نویسندگان، ص۴۷۸-۴۷۹.    






جعبه ابزار