گودال
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
گودال به معنای چاله بزرگ است.
از آن به مناسبت در بابهای
طهارت،
صلات،
حدود و
دیات سخن گفتهاند.
احکام گودال در بابهایی از
فقه بیان شده است.
مستحب است برای آب
غسل میت، چالهای خاص کنده و آب غسل به آنجا هدایت شود.
نمازگزار فاقد ساتر
عورت میتواند داخل گودال رود. در اینکه داخل شدن در گودال، پوشش معتبر در
نماز به شمار میرود یا نه، مسئله محل اختلاف است. بنابر قول نخست، باید در داخل گودال نماز را ایستاده و در صورت امکان با
رکوع و
سجود به جا آورد؛ لیکن بنابر قول دوم، نماز او حکم نماز فاقد پوشش را دارد.
بسیاری قول نخست را برگزیدهاند.
قول دوم نیز مختار برخی است.
نماز گزاردن مقابل چاه یا چالهای که محل تجمع
بول میباشد، مکروه است.
در اجرای
حد رجم، زناکار را اگر
مرد باشد، تا کمر و اگر
زن باشد، بنابر
قول مشهور تا
سینه در گودالی قرار میدهند. سپس حد رجم بــر او جاری میکنند.
بزهکاری که هنگام اجرای حد رجم از گودال بیرون آمده و فرار کرده است، در صورتی که ثبوت حد به سبب
بینه باشد، به جایگاهش برگردانده میشود؛ اما اگر به سبب
اقرار باشد، بنابر قول منسوب به مشهور برگردانده نمیشود.
اگر کسی در ملک خــود یــا مکانی مباح،
چاه یا گودالی بکند و دیگری در آن بیفتد و آسیب ببیند، حفر کننده ضامن نیست؛ لیکن اگر این کار در ملک دیگری، بدون اجازه مالک و یا در محل آمد و شد مردم، صورت گیرد، ضامن است.
چنانچه کسی، فردی را در گودالی که دیگری کنده است، بیندازد، و او آسیب ببیند، افکننده ضامن است نه کَننده گودال.
• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهمالسلام)، ج۷، ص۲۹۳.
