• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

کَنود (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: کَنود (قاموس قرآن (جلد ۶))
مقالات مرتبط: کَنود (لغات‌قرآن)، کَنود (مفردات‌نهج‌البلاغه).


کَنود ( به فتح کاف و سکون نون) از واژگان قرآن کریم به معنای بسیار ناسپاس است.
این کلمه فقط یک بار در قرآن مجید آمده است.


کَنود
[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۵۰.    
[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ص۷۲۷.    
[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۱۳۸.    
به معنای بسیار ناسپاس می‌باشد.
«ارض کنود» زمینی است که چیزی نمی‌رویاند، «کَنَدَ النّعمة کَنوداً: کفرها».
[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج ۴، ص ۵۹۱.    


به موردی از کَنود که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - لَکَنُودٌ (آیه ۶ سوره عادیات)

(اِنَّ الْاِنْسانَ لِرَبِّهِ‌ لَکَنُودٌ)

[۵] عادیات/سوره۱۰۰، آیه۶.    
      
«حقّا که انسان به پروردگارش بسیار ناسپاس است.»
[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۹۰.    
[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۴۶.    
[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۳۹.    
[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۲۴.    


این لفظ فقط یک بار در قرآن یافت شده است.
[۱۰] عادیات/سوره۱۰۰، آیه۶.    
      

۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۵۰.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ص۷۲۷.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۱۳۸.    
۴. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج ۴، ص ۵۹۱.    
۵. ↑ عادیات/سوره۱۰۰، آیه۶.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۹۰.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۴۶.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۳۹.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۲۴.    
۱۰. ↑ عادیات/سوره۱۰۰، آیه۶.    


• قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «کَند»، ج۶، ص۱۵۰.    


رده‌های این صفحه : مفردات قرآن | واژه شناسی واژگان سوره عادیات
جعبه ابزار