کَفّار (مفرداتقرآن)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
کَفّار (به فتح کاف و تشدید فاء) از
واژگان قرآن کریم به معنای مبالغه
کافر در انکار
دین و انکار
نعمت است.
کَفّار:
مبالغه کافر است.
به قول
راغب آن در افاده مبالغه از کَفور ابلغ است.
ظاهر قرآن آن است که در کُفر دین و کُفر نعمت به کار رفته است.
به مواردی از
کَفّار که در قرآن به کار رفته است، اشاره میشود:
(اَلْقِیا فِی جَهَنَّمَ کُلَ کَفَّارٍ عَنِیدٍ)
(هر كافرِ حق ستيزى را در
دوزخ افكنيد.)
کُفور در کفر دینی است.
(وَ اِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها اِنَّ الْاِنْسانَ لَظَلُومٌ کَفَّارٌ)
(و اگر نعمتهاى خدا را بشماريد، هرگز نمىتوانيد آنها را احصا كنيد.
انسان،
ستمکار و ناسپاس است.)
ظاهرا در کفر نعمت است.
قرشی بنابی، علیاکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "کفر"، ج۶، ص۱۲۳.
