• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

کوه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: کوه
‌
مقالات مرتبط: جَبَل (مفردات‌قرآن)، جبال (لغات‌قرآن)، جَبَل (مفردات‌نهج‌البلاغه)، جبل (مقالات مرتبط).


کوه، به برآمدگی بزرگ زمین از جنس سنگ، خاک یا مواد معدنی گفته می‌شود.
از احکام مرتبط با کوه در باب‌های خمس، انفال و حج سخن گفته‌اند.


قله کوه‌ها و آنچه در قله‌ها جای دارد و جزء آن به شمار می‌رود، از انفال است؛
[۱] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۶، ص۱۲۰.    
چنان‌که خود کوه نیز به عنوان موات اصلی از انفال و احیای آن با شرایطی جایز است.
[۲] اصفهانی، سیدابوالحسن، وسیلة النجاة، ص۶۵۶.    
[۳] سبزواری، سیدعبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۲۳، ص۲۱۰.    
[۴] گلپایگانی، سیدمحمدرضا، مجمع المسائل، ج۳، ص۶۹.    

مستحب است وقوف در عرفات، نسبت به کسی که از مکه می‌آید در سمت چپ کوه و در دامنه آن باشد
[۵] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۹، ص۴۹.    
و وقوف در بالای کوه مکروه است.
[۶] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۹، ص۵۹.    

از مناسک حج و عمره، سعی بین دو کوه صفا و مروه است.
[۷] فاضل هندی، محمد بن حسن، کشف اللثام، ج۶، ص۵ - ۷.    
[۸] سبحانی، جعفر، الحج فی الشریعة الاسلامیة الغراء، ج۴، ص۲۵۲ – ۲۵۱.    


۱. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۶، ص۱۲۰.    
۲. ↑ اصفهانی، سیدابوالحسن، وسیلة النجاة، ص۶۵۶.    
۳. ↑ سبزواری، سیدعبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۲۳، ص۲۱۰.    
۴. ↑ گلپایگانی، سیدمحمدرضا، مجمع المسائل، ج۳، ص۶۹.    
۵. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۹، ص۴۹.    
۶. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۹، ص۵۹.    
۷. ↑ فاضل هندی، محمد بن حسن، کشف اللثام، ج۶، ص۵ - ۷.    
۸. ↑ سبحانی، جعفر، الحج فی الشریعة الاسلامیة الغراء، ج۴، ص۲۵۲ – ۲۵۱.    


• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السلام)، ج۷، ص۲۳۲.


رده‌های این صفحه : کوه
جعبه ابزار