وَرْد (مفرداتنهجالبلاغه)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
وَرْد (به فتح واو) از
واژگان نهجالبلاغه به معنای گل است.
این کلمه فقط یکبار در «
نهج البلاغه» آمده است.
وَرْد به معنای گل است.
در
صحاح گفته: «
الْوَرْدُ: الّذى يُشَمُّ.» وردة براى مفرد است؛ يعنى يک گل.
موردی که در «نهج البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل میباشد:
درباره طاووس فرموده:
«وَ إذا تَصَفَّحْتَ شَعْرَةً مِنْ شَعَراتِ قَصَبِهِ أَرَتْكَ حُمْرَةً وَرْدِيَّةً، وَ تارَةً خُضْرَةً زَبَرْجَدِيَّةً.» «اگر پرى از پرهاى نان استخوان او را بنگرى، به تو رنگ سرخ گل را نشان مىدهد و گاهى سبزى زبرجد مانندى را.»
از این مادّه یک مورد در «نهج البلاغه» آمده است.
•
قرشی بنابی، علیاکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «ورد»، ج۲، ص۱۱۳۰.
