• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نَقیب (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





نَقیب (به فتح نون) از واژگان قرآن کریم به معنای سرپرست است.



نَقیب به معنای سرپرست است.
«نقیب القوم» کسی است که از احوال و از وضع قوم مطّلع است و وضع آن‌ها را جستجو می‌کند. گویی اسرار آن‌ها را سوراخ کرده و پی می‌برد.
راغب گوید: «النَّقِیبُ‌: الباحث عن القوم و عن احوالهم»


به موردی از نَقیب که در قرآن به کار رفته است اشاره می‌شود:

۲.۱ - نَقِیباً (آیه ۱۲ سوره مائده)

(وَ لَقَدْ اَخَذَ اللَّهُ مِیثاقَ بَنِی اِسْرائِیلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَیْ عَشَرَ نَقِيبًا)

      
«از بنی اسرائیل پیمان اکید گرفتیم که به دستور دین عمل کنند و در میان آن‌ها دوازده سرپرست و پیشوا بر انگیختیم.»
ظاهرا مراد از آن در آیه سرپرست است، نظیر امامان (علیهم‌السّلام) در امت اسلامی. ظاهرا آن‌ها رؤساء اسباط دوازده‌گانه بنی اسرائیل بوده‌اند.

(بَعَثْنا)

نشان‌ می‌دهد که ماموریتشان خدایی بوده است، ولی آیه در پیامبر بودنشان صریح نیست زیرا بعث در غیر پیغمبر نیز به کار می‌رود. به نظر می‌آید که مروّج شریعت تورات بوده‌اند.






قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «نقیب»، ج۷، ص۱۰۳.    






جعبه ابزار