• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نوحه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: نوحه
مقالات مرتبط: روضه‌خوانی.


نوحه شعر یا کلام برای مراسم سوگواری و گریه و زاری بر میت را می‌گویند، از احکام آن به مناسبت در باب‌های طهارت و تجارت در فقه سخن گفته‌اند.


نوحه: شعر یا کلام آهنگین ویژه مراسم سوگواری؛ گریه و زاری بر میت است.

از احکام آن به مناسبت در باب‌های طهارت و تجارت سخن گفته‌اند.
۱. نوحه سرایی مشتمل بر دروغ یا حرامی دیگر و کسب درامد از این راه، حرام است.
۲. در غیر این صورت، بنابر مشهور، نوحه سرایی برای میت جایز می‌باشد.
[۱] ابوالصلاح حلبی، تقی‌الدین بن نجم‌الدین، الکافی فی الفقه، ص۲۸۰.    
[۲] شیخ طوسی، النهایة، ص۳۶۵.    
[۳] ابن ادریس حلی، کتاب السرائر، ج۱، ص۱۷۳.    
[۴] شهید اول، ذکری الشیعة، ج۲، ص۵۷.    
[۵] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۲، ص۵۴.    
[۶] بحرانی، یوسف بن احمد، الحدائق الناضرة، ج۴، ص۱۶۵.    
بلکه بر آن ادعای اجماع شده است.
[۷] علامه حلی، منتهی المطلب، ج۷، ص۴۲۳.    

۳. ظاهر کلام برخی قدما حرمت هر نوحه‌ای است.
[۸] شیخ طوسی، المبسوط، ۱ج، ص۱۸۹.    
[۹] ابن حمزه طوسی، محمد بن علی، الوسیلة، ص۶۹.    

لیکن برخی گفته‌اند: منظور قایلان به حرمت نوحه بر میت، نوحه مشتمل بر دروغ یا حرامی دیگر است.
[۱۰] شهید اول، ذکری الشیعة، ج۲، ص۵۹.    

۴. برخی نوحه سرایی با ذکر صفات، خلق و خوی‌ها و ویژگی‌های میتی که دارای صفات پسندیده و اخلاق نیکو باشد را به منظور نشر آنها و تاسی دیگران، مستحب دانسته‌اند.
[۱۱] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۳۶۵ – ۳۶۶.    

۵. نوحه سرایی در شب مکروه است.
[۱۲] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۳۶۷.    

کسب درآمد از راه نوحه سرایی در صورت عدم اشتمال بر کذب و باطل جایز است.
[۱۳] شیخ مفید، المقنعة، ص۵۸۸.    
[۱۴] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۱۷، ص۱۲۵.    
[۱۵] بحرانی، یوسف بن احمد، الحدائق الناضرة، ج۴، ص۱۶۶.    
[۱۶] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۳۶۷.    

هرچند به قول برخی گرفتن اجرت بر این کار بویژه در صورت شرط کردن آن مکروه می‌باشد.
[۱۷] علامه حلی، منتهی المطلب، ج۱۵، ص۳۷۴.    

برخی کراهت اخذ اجرت را به صورت شرط کردن آن اختصاص داده‌اند.
[۱۸] علامه حلی، نهایة الاحکام، ج۲، ص۴۶۹.    


نوحه سرایی در مصائب اهل بیت؛ بویژه حضرت سید الشهداء (علیه‌السّلام) در هر حال، به خصوص ایام حزن و شهادت، خصوصاً عاشورا مستحب است.
(ببینید: عزاداری)


۱. ↑ ابوالصلاح حلبی، تقی‌الدین بن نجم‌الدین، الکافی فی الفقه، ص۲۸۰.    
۲. ↑ شیخ طوسی، النهایة، ص۳۶۵.    
۳. ↑ ابن ادریس حلی، کتاب السرائر، ج۱، ص۱۷۳.    
۴. ↑ شهید اول، ذکری الشیعة، ج۲، ص۵۷.    
۵. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۲، ص۵۴.    
۶. ↑ بحرانی، یوسف بن احمد، الحدائق الناضرة، ج۴، ص۱۶۵.    
۷. ↑ علامه حلی، منتهی المطلب، ج۷، ص۴۲۳.    
۸. ↑ شیخ طوسی، المبسوط، ۱ج، ص۱۸۹.    
۹. ↑ ابن حمزه طوسی، محمد بن علی، الوسیلة، ص۶۹.    
۱۰. ↑ شهید اول، ذکری الشیعة، ج۲، ص۵۹.    
۱۱. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۳۶۵ – ۳۶۶.    
۱۲. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۳۶۷.    
۱۳. ↑ شیخ مفید، المقنعة، ص۵۸۸.    
۱۴. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۱۷، ص۱۲۵.    
۱۵. ↑ بحرانی، یوسف بن احمد، الحدائق الناضرة، ج۴، ص۱۶۶.    
۱۶. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۳۶۷.    
۱۷. ↑ علامه حلی، منتهی المطلب، ج۱۵، ص۳۷۴.    
۱۸. ↑ علامه حلی، نهایة الاحکام، ج۲، ص۴۶۹.    


• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السّلام)، ج۹، ص۲۳۴.




رده‌های این صفحه : اصطلاحات فقهی | تجارت | طهارت | عزاداری | گریه
جعبه ابزار