نماز غریق
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
نماز غریق، مصداقی از عبادات اضطراری است که در شرایط
غرق شدن یا شنای اجباری به جا میآید و با رعایت حداقل اصول (ایما،
اشاره،
ذکر) و با توجه به امکانات فردی انجام میشود.
در این نوع نماز، رعایت
قبله در صورت امکان و عدم تخفیف در تعداد رکعات (مگر در شرایط
مسافرت یا
خوف) از احکام مهم آن است.
نماز غریق، نماز غرق شدن است.
از احکام آن در باب
صلات سخن گفتهاند.
کسی که در آستانه غرق شدن است و یا از روی
ضرورت در آب
شنا میکند، نمازهایش را آن گونه که برایش مقدور است میخواند و
رکوع و
سجود را با ایما و اشاره به جا میآورد و
قرائت و ذکرها را به قدری که میسر است، میگوید.
نسبت به
قبله نیز اگر آن را بداند، به آن رو میکند. در غیر این صورت، به هر سمت ممکن نماز میگزارد. البته از شمار رکعات در وضعیت اضطراری کاسته نمیشود، مگر آنکه عنوان
مسافر پیدا کند و یا در وضعیت
خوف از
دشمن قرار گیرد.
برخی گفتهاند: در صورت خوف از اینکه با تمام خواندن نماز غرق شود و با
قصر خواندن آن امید به نجات داشته باشد و وقت نیز تنگ باشد، نماز را قصر میخواند.
• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهمالسّلام)، ج۹، ص۱۵۸-۱۵۹.
