نفرت
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
نفرت به معنای بیزاری و کراهت داشتن از کسی یا چیزی است.
از آن به مناسبت در بابهای
طهارت،
صلات،
نکاح،
طلاق و
اطعمه و اشربه سخن گفتهاند.
نوشیدن،
وضو گرفتن و
غسل کردن با
آب پاکی که رنگ،
بو یا
مزه آن بر اثر زیاد ماندن یا افتادن چیزی در آن تغییر کرده،
مکروه است. برخی گفتهاند: کراهت در صورتی است که تغیّر به گونهای باشد که طبع انسان از آن کراهت و نفرت داشته باشد.
نماز گزاردن در مکانهای آلوده و کثیف که طبع انسان از آن متنفر است
کراهت دارد.
بنابر قول
مشهور متاخران، از شرایط
عدالت،
مروّت است. مقصود از مروّت، ملازمت عادتهای پسندیده و پرهیز از عادتها و کارهای
مباح ناپسند و تنفرانگیز است.
بر
زن،
واجب است از آنچه موجب تنفّر همسرش میشود، از قبیل خوردن
پیاز و
سیر، آلودگی بدن یا
لباس به کثافت، اجتناب ورزد،
و
زوج میتواند او را از خوردن هر چیزی که دارای بوی بد است، بازدارد.
از شرایط
طلاق خلع، کراهت و نفرت
زوجه از زوج است؛ چنانکه از شرایط
طلاق مبارات، کراهت زوجین از یکدیگر است.
خوردن و نوشیدن خبائث
حرام است. در تعریف
خبیث گفتهاند: آنچه که طبع نوع انسانها از آن متنفر است.
• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهمالسلام)، ج۸، ص۵۸۵.
