• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نعلین

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: نعلین
مقالات مرتبط: کفش (مقالات مرتبط).


نعلین نوعی کفش است که در عرف امروز، همه روی پا را نمی‌پوشاند؛ و در عصر پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) پوشیدن آن مرسوم بوده و به نعلین یا نعل عربی شهرت داشته است.


نعلین تثنیه «نعل» است. نعل به مطلق کفش اطلاق می‌شود؛ لیکن مقصود از نعلین در عرف امروز، نوعی کفش است که همه روی پا را نمی‌پوشاند.
در عصر رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و نیز ائمه (علیهم‌السّلام)، پوشیدن این نوع کفش مرسوم بوده و به نعلین یا نعل عربی شهرت داشته است؛ با این کیفیت که یک بند از کف کفش از لای شصت پا عبور می‌کرد و به بند بالای برآمدگی روی پا که از دو طرف به کف نعلین اتصال داشت، گره می‌خورد.
[۱] علامه مجلسی، لوامع صاحبقرانی، ج۱، ص۳۷۸.    
[۲] مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین، ج١، ص۱۴۹.    
[۳] محقق سبزواری، محمدباقر، ذخیرة المعاد، ص۳۴.    
مقابل نعل عـربی، نعل عجمی بود؛ یعنی کفشی که همۀ روی یا را می‌پوشانید؛ چنان‌که خف بر چکمه و هر کفش دارای ساق و نیز کفش پوشاننده روی پا اطلاق می‌گردد.

نعلین به لحاظ باز بودن جلو آن و امکان گذاشتن شصت پا بر زمین در حال سجده و نیز باز بودن روی آن و امکان مسح پا با وجود آن و نیز جواز احرام در آن به جهت باز بودن روی آن، دارای احکامی متفاوت از نعل عجمی است.

۱. ↑ علامه مجلسی، لوامع صاحبقرانی، ج۱، ص۳۷۸.    
۲. ↑ مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین، ج١، ص۱۴۹.    
۳. ↑ محقق سبزواری، محمدباقر، ذخیرة المعاد، ص۳۴.    


• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السلام)، ج۸، ص۵۷۶.


رده‌های این صفحه : کفش
جعبه ابزار