نظارت
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
نظارت به معنای مراقبت برای اطمینان از درستی کار است.
از احکام آن در بابهای
وقف و
وصیت سخن گفتهاند.
واقف میتواند بر متولی
وقف، ناظر قرار دهد؛ چنانکه وصیت کننده این حق را دارد که بر وصی ناظر قرار دهد. وظیفه ناظر، نظارت بر عملکرد
متولی و
وصی و چگونگی اجرای وقف نامه و وصیت نامه از سوی آن دو است. هدف از قرار دادن ناظر، حصول اطمینان از درست اجرا شدن مفاد وقف نامه و وصیت نامه توسط متولی و وصی است.
نظارت دو گونه است استصوابی و اطلاعی (استطلاعی و استیثاقی).
در نظارت استصوابی همه کارها باید با اذن و تحت نظر و با تصویب ناظر انجام گیرد تا صحیح و نافذ باشد؛ لیکن در نظارت اطلاعی، اذن و تصویب ناظر لازم نیست؛ بلکه اطلاع و آگاهی وی از کارها برای مراقبت از درست انجام شدن کار، کفایت میکند و چنانچه کاری در ضدیت با وقف نامه یا وصیت نامه ببیند، حـق اعتراض دارد. بنابراین، در نظارت اطلاعی، متولی و وصی موظفاند ناظر را در جریان کارهای خود قرار دهند. با مشخص بودن نوع نظارت، در کلام یا نوشته واقف و موصی، بر اساس آن عمل میشود؛ اما اگر مشخص نباشد، رعایت هر دو امر (اطلاع و اذن) لازم است.
برخی گفتهاند: غالب در وقف و
وصیت، تعیین ناظر اطلاعی است که برای اطمینان از حسن اجرای وقف نامه و وصیت نامه توسط متولی و وصی صورت میگیرد، نه برای مشورت.
بنابراین، در صورت شک در مقصود واقف یا موصی، حمل بر نظارت اطلاعی و بر اساس آن عمل میشود.
در ناظر امور زیر شرط است.
۱. کامل بودن؛ مقصود از کمال،
بلوغ،
عقل و
اسلام است. بنابراین، نظارت نابالغ،
دیوانه و
کافر بر
مسلمان صحیح نیست.
۲. وثاقت (معتمد و مطمئن بودن). بنابراین، نظارت شخص غیر قابل اعتماد صحیح نیست.
۳. اختیار؛ از اینرو، نظارت از روی اجبار یا
اکراه صحیح نیست.
چنانچه متولی یا وصی بدون اطلاع ناظر در چارچوب وقف نامه یا وصیت نامه کاری انجام دهد، در صورت اطلاعی بودن نظارت، کار انجام گرفته صحیح و نافذ است؛ هرچند مرتکب
گناه شده است؛ اما اگر نظارت استصوابی باشد، آن کار صحیح و نافذ نخواهد بود.
اگر ناظر فاقد بعضی شرایط شود، به طور قهری بر کنار میگردد.
در این صورت، وصی به
حاکم شرع رجوع میکند. همینگونه اگر ناظر بمیرد یا از نظارت کردن خودداری نماید.
تعیین دو یا چند نفر به عنوان ناظر جایز است؛ خواه به گونه استقلال یا اشتراک.
حق نظارت از حقوق انتقالپذیر نیست؛ از اینرو، با
مرگ ناظر حق نظارت وی به وارثانش منتقل نمیشود.
• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهمالسلام)، ج۸، ص۵۷۱.