• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

میوه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



منبع: میوه
مقالات مرتبط: ثمر (مقالات مرتبط).


میوه به بار، ثمر و حاصل درخت و گیاه گفته می‌شود.
از آن در باب‌های طهارت، صلات، زکات، حج، تجارت، اجاره، نکاح، اطعمه و اشربه و حدود سخن گفته‌اند.

فهرست مندرجات

۱ - احکام مرتبط
       ۱.۱ - طهارت
       ۱.۲ - صلات
       ۱.۳ - زکات
       ۱.۴ - حج
       ۱.۵ - تجارت
       ۱.۶ - اجاره
       ۱.۷ - نکاح
       ۱.۸ - اطعمه و اشربه
       ۱.۹ - حدود
۲ - پانویس
۳ - منبع


احکام میوه در باب‌هایی از فقه بیان شده است.

۱.۱ - طهارت

آب میوه گرفته شده از غیر انگور، حتی بنابر قول مشهور خرما
(ببینید: خرما)
چنانچه خود به خود یا با آتش بجوشد، پاک و حلال است؛ لیکن آب انگور اگر خود به خود جوش آمده باشد یا آن را برای پختن جوش آورده باشند، خوردن آن حرام و بنابر قول مشهور، نجس است.
(ببینید: آب انگور)

میوه نجس شده بر درخت، آیا با تابش آفتاب پاک می‌شود یا نه؟ مسئله محل اختلاف است.
تخلّی
(ببینید: تخلّی)
زیر درخت میوه‌دار مکروه است؛ لیکن در اینکه کراهت مطلقا شامل درخت میوه می‌شود، هرچند فعلا میوه نداشته باشد یا نه؟ مسئله اختلافی است.

۱.۲ - صلات

سجده بر میوه غیر خوراکی بدون اشکال است؛ لیکن بر میوۀ خوراکی هر چند نارس و کال، صحیح نیست.

۱.۳ - زکات

زکات در آنچه زود فاسد می‌شود، از جمله انواع میوه‌ها مستحب نیست.

۱.۴ - حج

اجتناب از میوه‌های خوش‌بو بر مُحرم واجب نیست و او می‌تواند آنها را بخورد؛ لیکن آیا بوییدن آنها جایز است یا نه؟ مسئله اختلافی است.
[۱۵] مراجع تقلید، مناسک حج، ص۲۰۷.
ق
طع درختان میوه در حرم
(ببینید: حرم)
برای مُحرم و غیر مُحرم جایز است. برخی قطع درختان میوه خودرو در حرم را خالی از اشکال ندانسته و برخی دیگر، قطع شاخه‌هایی که در کمیت یا کیفیت میوه تاثیر گذارند را جایز دانسته، اما قطع خود درختان را جایز ندانسته‌اند.
[۱۹] مراجع تقلید، مناسک حج، ص۲۳۰.


۱.۵ - تجارت

خرید و فروش میوه بر درخت پس از شکوفه دادن و نمایان شدن میوه و رسیدن به مرحله بُدوّ صلاح
(ببینید: بدوّ صلاح)
صحیح است و قبل از شکوفه دادن و نمایان شدن میوه صحیح نیست؛ حتی بنابر قول مشهور، اگر دو ساله یا بیشتر و یا با ضمیمه چیزی داد و ستد شود؛ چنان‌که خرید و فروش میوه بعد از نمایان شدن آن و قبل از بدو صلاح نیز بنابر قول مشهور صحیح نیست، مگر با ضمیمه چیزی یا به شرط قطع (چیدن میوه) بعد از معامله و یا دو ساله یا بیشتر فروختن آن.
ضمیمه‌ای که برای تصحیح خرید و فروش میوه، گاه بدان نیاز می‌شود، باید چیزی باشد که داد و ستد آن به تنهایی صحیح و ملک فروشنده باشد و بها (ثمن) در معامله بین آن و میوه درخت به نحو اشاعه قرار داده شود؛ لیکن تفاوت نمی‌کند که ضمیمه تابع باشد یا متبوع. برخی تفصیل داده و گفته‌اند: چنانچه ضمیمه در معامله، مقصود اصلی، و قصد میوه تبعی باشد، معامله صحیح و در غیر این صورت، باطل است.
(ببینید: ضمیمه)

هر آنچه صحیح است در معاملات ثمن واقع شود، در خرید و فروش بر درختان نیز می‌تواند ثمن قرار داده شود، جز خرمای روی درخت که نمی‌شود آن را در ازای خرماهای آن درخت یا درختی دیگر فروخت که از آن بـه بیع مزابنه
(ببینید: بیع مزابنه)
تعبیر می‌شود. آیا دیگر میوه‌ها در این حکم، همچون خرما هستند یا نه؟ مسئله اختلافی است. قول نخست به مشهور نسبت داده شده است. البته بیع عریه
(ببینید: بیع عریّه)
از این حکم استثنا شده است.
چنانچه درخت میوه پس از پیدایی و نمایان شدن میوه آن فروخته یا به سببی دیگر از اسباب نقل و انتقال به دیگری منتقل شود، میوه آن در معامله داخل نخواهد بود؛ بلکه همچنان ملک مالک قبلی است، مگر آنکه در معامله آن را شرط کرده باشند. البته درخت خرما از این حکم مستثنا است و با فروختن آن، خرمای درخت نیز به شرط عدم تابیر
(ببینید: تابیر)
داخل در معامله است و به خریدار منتقل می‌شود.
معامله میوه رسیده با میوه نارس با زیادی جایز نیست.
بنابر مشهور، خوردن میوه به‌اندازه نیاز از درخت واقع در مسیر، برای رهگذر جایز است، به شرط آنکه ضرری همچون شکستن شاخه بر آن وارد نسازد و چیزی از میوه را با خود نبرد و بنابر قول بعضی، علم و یا ظن به ناخشنودی مالک درخت نداشته باشد.
(ببینید: حق مارّه)


۱.۶ - اجاره

اجاره دادن میوه به تنهایی صحیح نیست. آیا اجاره درخت برای استفاده از میوه آن صحیح است یا نه؟ مسئله اختلافی است.

۱.۷ - نکاح

آمیزش کردن زیر درخت میوه‌دار مکروه است. اختلافی که در مسئله تخلّی گذشت در این‌جا نیز جاری است.

۱.۸ - اطعمه و اشربه

از آداب و مستحبات غذا خوردن، شستن میوه قبل از خوردن آن است؛ چنان‌که مکروه است میوه را پیش از آنکه کاملا آن را بخورد، دور بیندازد. همچنین کراهت دارد، میوه‌هایی را که با پوست خورده می‌شوند، پوست بکند.
بوسیدن میوه تازه (نوبر) و گذاشتن آن بر چشم و صلوات فرستادن، همچنین خواندن دعاهای وارد شده مستحب است. تهیه گوشت و میوه برای خانواده در روز جمعه مستحب است.

۱.۹ - حدود

دزدیدن میوه از درختی که در حرز
(ببینید: حرز)
است موجب ثبوت حد سرقت (قطع انگشتان دست) می‌شود و در صورت در حرز نبودن درخت، بنابر مشهور، موجب ثبوت حد نمی‌گردد. آیا باغِ دارای حصار و در، حکم حرز را دارد یا نه؟ مشهور قول دوم و عدم ثبوت حد سرقت از میوه درخت باغ است.


۱. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۶، ص۱۳.    
۲. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۶، ص۳۷.    
۳. خمینی، روح‌الله و سایر مراجع، توضیح المسائل مراجع، ج۱، ص۸۱.    
۴. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۶، ص۲۶۲ – ۲۶۳.    
۵. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲، ص۶۰.    
۶. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۸، ص۴۱۷.    
۷. طباطبایی یزدی، سیدمحمدکاظم، العروة الوثقی، ج٢، ص٣٩٣.    
۸. شیخ مفید، المقنعة، ص۲۴۵.    
۹. نراقی، احمد، مستند الشیعة، ج۹، ص۲۳۶.    
۱۰. طباطبایی یزدی، سیدمحمدکاظم، العروة الوثقی، ج۴، ص۹۶.    
۱۱. علامه حلی، منتهی المطلب، ج۱۲، ص۲۶.    
۱۲. شهید ثانی، مسالک الافهام، ج۲، ص۴۸۴.    
۱۳. موسوی عاملی، سید محمد، مدارک الاحکام، ج۸، ص۴۳۲.    
۱۴. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۸، ص۳۲۹.    
۱۵. مراجع تقلید، مناسک حج، ص۲۰۷.
۱۶. علامه حلی، منتهی المطلب، ج۱۲، ص۱۲۴.    
۱۷. شهید ثانی، الروضة البهیة، ج۲، ص۲۴۶.    
۱۸. موسوی عاملی، سید محمد، مدارک الاحکام، ج۷، ص۳۷۰ – ۳۷۱.    
۱۹. مراجع تقلید، مناسک حج، ص۲۳۰.
۲۰. شهید ثانی، الروضة البهیة، ج۳، ص۳۵۴.    
۲۱. بحرانی، یوسف، الحدائق الناضرة، ج۱۹، ص۳۲۴- ۳۴۲.    
۲۲. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۴، ص۵۶-۷۷.    
۲۳. بحرانی، یوسف، الحدائق الناضرة، ج۱۹، ص۳۳۰.    
۲۴. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۴، ص۶۷.    
۲۵. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۴، ص۶۹.    
۲۶. طباطبایی، سیدعلی، ریاض المسائل، ج۸، ص۳۵۵.    
۲۷. شهید ثانی، مسالک الافهام، ج۳، ص۳۵۳.    
۲۸. شهید ثانی، مسالک الافهام، ج۳، ص۳۵۸.    
۲۹. شهید ثانی، الروضة البهیة، ج۳، ص۳۶۱.    
۳۰. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۴، ص۹۷.    
۳۱. سبزواری، سیدعبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۱۸، ص۶۸ – ۷۱.    
۳۲. شهید ثانی، الروضة البهیة، ج٣، ص۳۵۹.    
۳۳. سبزواری، سیدعبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۱۸، ص۶۴.    
۳۴. خمینی، روح‌الله و سایر مراجع، توضیح المسائل مراجع، ج۲، ص۲۱۵.    
۳۵. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۴، ص۱۲۷-۱۳۳.    
۳۶. روحانی،‌ سیدمحمدصادق، فقه الصادق، ج۱۸، ص۲۴۰ – ۲۴۲.    
۳۷. خمینی، روح‌الله و سایر مراجع، توضیح المسائل مراجع، ج۲، ص۳۲۶.    
۳۸. طباطبایی یزدی، سیدمحمدکاظم، العروة الوثقی، ج۵، ص۱۰۷ - ۱۰۸.    
۳۹. سبزواری، سیدعبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۱۹، ص۱۶۶ - ۱۶۷.    
۴۰. خوئی، سیدابوالقاسم، موسوعة الخوئی، ج۳۰، ص۳۷۱- ۳۷۳.    
۴۱. طباطبایی یزدی، سیدمحمدکاظم، العروة الوثقی، ج۵، ص۴۹۰.    
۴۲. نراقی، احمد، مستند الشیعة، ج۱۵، ص۲۶۱.    
۴۳. خمینی، روح‌الله و سایر مراجع، توضیح المسائل مراجع، ج۲، ص۶۰۷.    
۴۴. حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۲، ص۱۷۰.    
۴۵. حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۷، ص۴۰۱.    
۴۶. شهید ثانی، مسالک الافهام، ج۱۴، ص۴۹۹.    
۴۷. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۱، ص۵۰۶.    
۴۸. فاضل لنکرانی، محمد، تفصیل الشریعة (الحدود)، ص۵۴۳ – ۵۴۵.    



• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السلام)، ج۸، ص۴۲۰.






جعبه ابزار