• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مِلْح (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





مِلْح (به کسر میم و سکون لام) از واژگان قرآن کریم به معنای شور و نمک است.
اين لفظ دو بار در قرآن کریم آمده است.



مِلْح به معنای شور و نمک است.
مِلوحة و مِلاحة به معنى شورى است.


به مواردی از مِلْح که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - مِلْحٌ‌ (آیه ۵۳ سوره فرقان)

(هذا عَذْبٌ فُراتٌ وَ هذا مِلْحٌ‌ أُجاجٌ‌)

      
(او كسى است كه دو دريا را در كنار هم قرارداد؛ اين گوارا و شيرين و آن شور و تلخ.)


۲.۲ - مِلْحٌ (آیه ۱۲ سوره فاطر)

(هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ‌)

      
(اين دو دريا يكسان نيستند: اين گوارا و شيرين است، نوشيدنش خوش‌گوار و آن يكى شور، تلخ و گلوگير.)



اين لفظ دو بار در قرآن کریم آمده است.              


۱. قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۷۲.    
۲. راغب اصفهانی، حسین، مفردات، ط دارالقلم، ص۷۷۴.    
۳. طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-حسینی، ج۲، ص۴۱۴.    
۴. فرقان/سوره۲۵، آیه۵۳.    
۵. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ج۱، ص۳۶۴.    
۶. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۱۶.    
۷. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۲۹.    
۸. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۲۱۶.    
۹. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۰۳.    
۱۰. فاطر/سوره۳۵، آیه۱۲    
۱۱. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ج۱، ص۴۳۶.    
۱۲. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۴.    
۱۳. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۶.    
۱۴. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۱۷.    
۱۵. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۲۳۷.    
۱۶. فرقان/سوره۲۵، آیه۵۳.    
۱۷. فاطر/سوره۳۵، آیه۱۲    



قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «ملح»، ج۶، ص۲۷۲.    






جعبه ابزار