مِلَّة (مفردات‌نهج‌البلاغه)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
مِلَّة (به کسر میم و تشدید لام) از
واژگان نهج البلاغه به معنای دين و شريعت است.
این کلمه پنج بار در «
نهج البلاغه» آمده است.
مِلَّة به معنای دين و شريعت است.
مواردی که در «نهج البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:
چنان‌كه
امام علی (علیه‌السّلام) فرموده:
«بَعَثَ إِلَيْهِمْ رَسولاً، فَعَقَدَ بِمِلَّتِهِ طاعَتَهُمْ، وَ جَمَعَ عَلَى دَعْوَتِهِ أُلْفَتَهُمْ... وَ الْتَفَّتِ الْمِلَّةُ بِهِمْ.» «رسولى به سوى آنها فرستاد، او به دين خودش طاعت آنها را گره زد و بر دعوت خود آنها را جمع نمود، دين آنها را بعد از پراكندگى جمع و متحد گردانيد.»
و نيز حضرت فرموده: بهترين چيزی كه با آن مى‌شود به
خدا پيوست ايمان به خدا و رسول اوست.
«وَ كَلِمَةُ الاِْخْلاصِ فَإِنَّها الْفِطْرَةُ، وَ إِقامُ الْصَّلاةِ فَإِنَّها الْمِلَّةُ.» «كلمه اخلاص كه مطابق فطرت است و اقامه نماز كه همان دين است.»
گويا اطلاق ملل و ملت‌ها براى مردم و جماعات به اعتبار اديان و عقائد آن‌هاست چنان كه راجع به زمان
جاهلیت فرموده:
«وَ أهْلُ الاَْرْضِ يَوْمَئِذ مِلَلٌ مُتَفَرِّقَةٌ، وَ أَهْواءٌ مُنْتَشِرَةٌ.» «مردم زمين داراى مذاهب پراكنده و خواسته‌هاى ضد و نقيض، و جمعيّت‌هايى متشتّت بودند.»
و نيز حضرت فرموده:
«وَ وَضَعَ الْمِلَلَ بِرَفْعِهِ.» «مذاهب و ملّت‌هاى ديگر را با اعتلاى آن پايين قرار داد.»
این کلمه پنج بار در «نهج البلاغه» آمده است.
•
قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «ملّة»، ج۲، ص۹۹۳.
