مُذَکَّر
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
مُذَکَّر به معنای کلمه فاقد نشان تانیث؛ و به معنای جنس نر به کار رفته است.
مذکر به معنای نخست، ویژگی کلمهای است که خالی از نشانه تانیث باشد و بر
انسان،
حیوان یا شیء غیر مؤنث دلالت کند. مقابل آن
مؤنث قـرار دارد.
از آن به مناسبت در باب
طهارت و
صلات سخن گفتهاند.
در
تلقین محتضر و
دعا بر
میت، در
نماز میت و هنگام گذاردن او در
قبر و نیز در تلقین او پس از نهادن در قبر و هنگام چیدن
لحد و پس از
دفن، در صورتی که میت،
مرد باشد،
ضمیر و
فعل، مذکر و اگر
زن باشد، ضمیر و فعل مؤنث آورده میشود.
اگر نمازگزار نداند میت مرد است یا زن، جایز است ضمیرها را به لحاظ شخص یا بدن و یا نعش، مذکر و به لحاظ جثّه و
جنازه، مؤنث بیاورد.
به تصریح برخی، با علم به مرد یا زن بودن میت نیز به دو لحاظ یاد شده، نمازگزار میتواند ضمیرها را مذکر یا مونت بیاورد؛
لیکن بدون دو لحاظ فوق، چنانچه از روی
جهل یا فراموشی، ضمیرها را در میت زن، مذکر و در میت مرد، مؤنث آورد، آیا نماز میت صحیح است یا نه؟ مسئله محل اختلاف است.
سلام کردن بر زن و نیز جواب دادن سلام او با
صیغه جمع مذکر، به قصد سلام بر وی و
فرشتگان همراه او یا
مؤمنان، جایز است.
• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهمالسلام)، ج۷، ص۵۹۸.