• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

منصوب (صرف و نحو)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: منصوب (مقالات مرتبط).


منصوب از اصطلاحات ادبیات عرب‌ کلمه‌ای است كه حالت نصب مى‌پذيرد.
اسم منصوب عبارت است از اسم متصرّف و غیر متصرّفی كه حالت نصب مى‌گيرد.
فعل منصوب، فعل مضارعی است كه حالت نصب مى‌پذيرد.



منصوب از اصطلاحات ادبیات عرب‌ كلمه‌اى است كه حالت نصب مى‌پذيرد.


اسم منصوب عبارت است از اسم متصرّف و غير متصرّفى كه حالت نصب مى‌گيرد. نصب، موجب مى‌شود كه آخر كلمه با فتحه يا علامت‌های اعراب جانشين آن، متحرّک شود و اين امر، تحت تأثير عواملى مانند مفعولیّت، حالیّت، نسخ يا تبعیّت است: نَطْلُبُ الْمَعْرِفَةَ؛ إِنَّ الطّائِرَ طَليقٌ، عادَ الْقائِدُ مُبْتَسِمًا؛ رَأَيْتُهُ أَخاکَ.


فعل منصوب، فعل مضارعى است كه حالت نصب مى‌پذيرد، و اين هنگامى است كه يكى از حروف ناصب بر سر آن درآيد، يا اين كه با «أنْ» تقديرى منصوب شود: أُريدُ أَنْ أَتَعَلَّمَ؛ اِعْمَلِ الْخَيْرَ حَتَّى تَدْخُلَ الْجَنَّةَ.


در ادامه برخی شواهد قرآنی مربوط به منصوب ارائه می‌شود:

۴.۱ - تَكْلِيمًا (سوره نساء/سوره۴، آیه۱۶۴)

۴.۲ - اَنْ اَزِیدَ (سوره مدثر/سوره۷۴، آیه۱۵)

۴.۳ - حَتَّی تَتَّبِعَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۲۰)





فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی، دحداح، انطوان، ص۳۸۵.    






جعبه ابزار