• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مرغابی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



منبع: مرغابی


مرغابی پرنده آبزی معروف، با گردن دراز، بال‌های نسبتاً باریک، نوک تیز و دُم و پاهای کوتاه که سه انگشت جلو پاهای آنها پرده‌دار است.
[۱] انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، واژه «مرغابی».

از آن به مناسبت در باب حج و اطعمه و اشربه سخن گفته‌اند.



احکام مرغابی در باب‌هایی از فقه بیان شده است.

۱.۱ - حج

شکار مرغابی در حرم حرام و موجب کفاره است. کفاره آن بنابر قول جمعی یک گوسفند است. جمعی نیز کفاره شکار آن را قیمت آن دانسته‌اند.
[۱۰] شهید ثانی، حاشیة شرائع الاسلام، ج۲۹۰.

بنابر قول دوم، چنانچه مُحرم در حرم آن را صید کند، صدقه دادن به دو برابر قیمت آن به عنوان کفاره بر او واجب می‌شود.

۱.۲ - اطعمه و اشربه

مرغابی از پرندگان حلال گوشت است؛ لیکن اگر به خوردن مدفوع انسان عادت کند، گوشت آن حرام می‌شود و با باز نگه داشتن آن از خوردن نجاست و دادن غذای پاک به مدت پنج روز، بنابر قول مشهور، گوشتش حلال می‌گردد. از برخی هفت روز و سه روز نیز نقل شده است.





• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السلام)، ج۷، ص۶۲۵.


رده‌های این صفحه : اطعمه و اشربه | پرندگان حلال گوشت | حج




جعبه ابزار