مذاکره با آمریکا (فرمایش‌های رهبر شهید در سال 1404)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف

---

مذاکره با آمریکا، از مسائل مرتبط با سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران است که رهبر شهید انقلاب اسلامی در مقاطع گوناگون سال ۱۴۰۴ هجری شمسی بدان پرداخته‌اند.
این پژوهش، صرفاً به جمع‌آوری و تدوین بیانات رسمی منتشرشده در پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبری بدون هرگونه تحلیل، تفسیر یا دخل و تصرف مبادرت نموده است.
بر اساس بیانات رهبر شهید در این مقطع، رویکرد نظام جمهوری اسلامی در قبال مذاکره با آمریکا بر بیست‌ویک اصل بنیادین استوار است:
رهبر شهید تأکید می‌نمایند که مسائل کشور نباید به این گفتگوها گره بخورد و اشتباه برجام در شرطی‌سازی کشور تکرار نشود.
رهبر شهید با اشاره به موضع صریح شهید رئیسی در رد مذاکره با آمریکا، تأکید می‌نمایند که نباید اجازه داد دشمن مدعی شود ایران را با تهدید و تطمیع پای میز مذاکره کشانده است.
رهبر شهید استقلال را به معنای ایستادن ملت ایران روی پای خود و عدم انتظار برای چراغ سبز یا نگرانی از چراغ قرمز آمریکا تعریف می‌نمایند.
رهبر شهید مقاومت را به معنای سر خم نکردن در برابر ارادهٔ قدرت‌های بزرگ و عمل بر اساس اعتقاد و تشخیص خود تعریف می‌نمایند.
رهبر شهید عقلانیت واقعی را عقلانیت امام خمینی (رحمة‌الله‌علیه) می‌دانند که مبتنی بر ایستادگی و پیشرفت است، نه تسلیم در برابر قدرت زورگو.
رهبر شهید تصریح می‌نمایند که خواستهٔ اصلی آمریکا حذف کامل صنعت هسته‌ای ایران و وابسته‌سازی کشور است.
رهبر شهید با اشاره به تهاجم رژیم صهیونیستی در حین مذاکرات غیرمستقیم، تأکید می‌نمایند که ملت ایران در برابر جنگ تحمیلی و صلح تحمیلی محکم می‌ایستد.
رهبر شهید در برابر تهدید رئیس‌جمهور آمریکا مبنی بر تسلیم ایران، تصریح می‌نمایند که ملت ایران تسلیم‌شدنی نیست.
رهبر شهید با اشاره به اظهارات رئیس‌جمهور آمریکا، تأکید می‌نمایند که هدف نهایی آمریکا تسلیم کامل ایران است و مسئلهٔ هسته‌ای صرفاً بهانه است.
رهبر شهید کسانی را که خواهان مذاکره مستقیم با آمریکا هستند، ظاهربین می‌خوانند و مسئله آمریکا با جمهوری اسلامی ایران را حل‌نشدنی می‌دانند.
رهبر شهید تصریح می‌نمایند که در شرایط کنونی، مذاکره با آمریکا هیچ سودی ندارد و زیان‌های بزرگ و جبران‌ناپذیری به همراه دارد.
رهبر شهید با اشاره به این‌که آمریکا نتیجهٔ مذاکره را از پیش تعیین کرده، این رویکرد را نه مذاکره، که دیکته و تحمیل می‌خوانند.
رهبر شهید پذیرش مذاکره تحت تهدید را نشانهٔ تهدیدپذیری و آغاز یک روند بی‌انتها می‌دانند و با استناد به تجربهٔ برجام، بدعهدی آمریکا را یادآور می‌شوند.
رهبر شهید مذاکره با آمریکا را بن‌بست محض توصیف می‌نمایند که صرفاً برای رئیس‌جمهور آمریکا مفید و برای ایران ضرر محض است.
رهبر شهید ادعای معامله از سوی آمریکا را در حالی که نتیجهٔ آن از پیش تعیین شده، تحمیل می‌خوانند.
ایشان اختلاف جمهوری اسلامی و آمریکا را ذاتی می‌دانند و شرط بررسی رابطه را کنار گذاشتن حمایت از رژیم صهیونیستی و جمع‌آوری پایگاه‌های نظامی می‌خوانند.
رهبر شهید با اشاره به این‌که در حین مذاکره، آمریکا مشغول آماده‌سازی نقشهٔ جنگ بود، مذاکره را راه‌حل نمی‌دانند.
رهبر شهید مسئلهٔ اصلی را ارادهٔ آمریکا برای بلعیدن ایران و مانع شدن ملت و جمهوری اسلامی در برابر آن می‌دانند.
رهبر شهید تهدیدات جنگی آمریکا را بی‌تأثیر دانسته و هشدار می‌دهند که این بار جنگ، منطقه‌ای خواهد بود.
رهبر شهید با استناد به کلام امام حسین (علیه‌السّلام)، تأکید می‌نمایند که ملت ایران با سردمداران فاسد آمریکا بیعت نخواهد کرد.
رهبر شهید تعیین نتیجهٔ مذاکره از پیش توسط آمریکا را اقدامی ابلهانه و غلط می‌خوانند.

---

مسئلهٔ مذاکرهٔ نظام جمهوری اسلامی ایران با آمریکا، همواره یکی از مناقشه‌برانگیزترین موضوعات سیاسی بوده است.
در شرایطی که جمهوری اسلامی ایران در یکی از پیچیده‌ترین و پرتلاطم‌ترین مقاطع تاریخ سیاست خارجی خود قرار داشت؛
از یک سو تجربهٔ تلخ برجام و بدعهدی‌های مکرر آمریکا، بی‌اعتمادی عمیقی را نسبت به مذاکره ایجاد کرده بود
و از سوی دیگر، هم‌زمان با گفت‌وگوهای غیرمستقیم در عمان، تهاجم نظامی رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا به کشور صورت گرفت
و رئیس‌جمهور وقت آمریکا با صراحتی بی‌سابقه، خواستار «تسلیم» ایران شد.
رهبر انقلاب اسلامی در چنین بستری، با تبیین تجارب تاریخی، تشریح ماهیت واقعی پیشنهادهای مذاکره، و تبیین مبانی استقلال، مقاومت و عقلانیت انقلابی، مذاکره با آمریکا در شرایط کنونی را بی‌فایده، مضر و بن‌بست محض دانستند.
فرمایشات رهبر انقلاب در این مقطع، پاسخ به پرسش‌های زیر را در دل خود دارد:

---

سعی کنید مسائل کشور را به این گفتگوها گره نزنید؛ این تأکید من است.
اشتباهی که در برجام کردیم، اینجا تکرار نشود.
به این گفتگوها هم نه به صورت افراطی خوش‌بین باشیم، نه به صورت افراطی بدبین باشیم؛
نه خیلی خوش‌بینیم، نه خیلی بدبینیم.
البتّه به طرف مقابل خیلی بدبینیم، طرف مقابل را قبول نداریم،
می‌شناسیم طرف مقابل را، امّا به توانایی‌های خودمان خوش‌بین هستیم.

خبرنگار از ایشان پرسید که آیا شما با آمریکا مذاکره می‌نمایید؟
صریح و بدون هیچ ابهامی گفت: خیر؛ و نکرد.
اجازه نداد که دشمن بتواند بگوید که من با تهدید، با تطمیع، با حیله توانستم ایران را پای میز مذاکره بکشانم؛ نگذاشت.
این‌که طرف‌ها اصرار بر مذاکره‌ی مستقیم می‌نمایند، به خاطر این است.
طرف آمریکایی که در این مذاکراتِ غیر مستقیم وارد صحبت می‌شوند و گفتگو می‌نمایند، سعی کنند یاوه‌گویی نکنند.
این‌که بگویند ما به ایران اجازه‌ی غنی‌سازی نمی‌دهیم، این غلط زیادی است.
کسی منتظر اجازه‌ی این و آن نیست.

«استقلال» به معنای عدم ارتباط با کسی نیست.
معنای «استقلال» این است که کشور ایران، ملّت ایران، روی پای خودش بِایستد،
به این و آن تکیه نکند، خودش تشخیص بدهد، خودش تصمیم بگیرد، خودش عمل کند؛ این معنای «استقلال ملّی» است.
معنای «استقلال» این است، منتظر چراغ سبز آمریکا و امثال آمریکا نباشد؛
تصمیم‌گیری با خود ملّت ایران و اقدام در هر جایی که لازم باشد با خود ملّت ایران است؛
دیگران، قدرت‌ها، آمریکا، دیگری، موافق باشند یا مخالف باشند اهمّیّت ندارد؛ این معنای «استقلال» است.

«مقاومت» یعنی در برابر اراده‌ی قدرت‌های بزرگ، انسان سر خم نکند؛
اگر به چیزی اعتقاد دارد، چیزی را لازم می‌داند یا چیزی را ممنوع می‌داند،
بر طبق عقیده‌ی خودش عمل کند و در مقابل اراده‌ی دشمن، تحمیل دشمن، زورگویی دشمن، سر خم نکند؛
این معنای «مقاومت» است.

اسم «عقلانیّت» را می‌آورند، (امّا) منظورشان از «عقلانیّت» این است که ما برویم در مقابل آمریکا سر خم کنیم؛
می‌گویند این «عقلانیّت» است!
مقصودشان این است که ما تسلیم قدرت زورگو بشویم؛
این را «عقلانیّت» می‌دانند!
این‌ها «عقلانیّت» نیست.
«عقلانیّت»، عقلانیّت امام است؛
ان‌شاءالله کشور با عقلانیّتی که امام پایه‌گذاری کردند می‌تواند به پیشرفت برسد.

حرف اوّل آمریکایی‌ها این است که شماها اصلاً صنعت هسته‌ای نداشته باشید،
در انرژی به ما احتیاج داشته باشید، در دستگاه آب‌شیرین‌کن به ما احتیاج داشته باشید،
آن‌ها با پیشرفت ایران مخالفند، با استغنای ملّت ایران مخالفند.

حادثه‌ی تهاجم ابلهانه و خباثت‌آلود رژیم صهیونیستی به کشورمان ــ
در حالی رخ داد که مسئولین دولتی با طرف آمریکایی به طور غیر مستقیم و باواسطه مشغول مذاکره بودند؛
ملّت ایران در مقابل جنگ تحمیلی محکم می‌ایستد ــ همچنان که تا حالا ایستاده ــ
در مقابل صلح تحمیلی (هم) محکم می‌ایستد.
ملّت ایران در مقابل تحمیل، تسلیم هیچ‌کس نمی‌شود.

اخیراً رئیس‌جمهور آمریکا زبان به تهدید گشوده، ما را تهدید می‌نماید؛
با یک بیان سخیف و غیر قابل قبولی از ملّت ایران صریحاً می‌خواهد که بیایید تسلیم من بشوید!
ملّت ایران تسلیم‌شدنی نیست.
ما تعرّض به کسی نکردیم و به هیچ وجه تعرّض احدی را هم قبول نمی‌نماییم و تسلیم تعرّض هیچ‌کس نمی‌شویم؛
این منطق ملّت ایران است، این روحیه‌ی ملّت ایران است.

بحث غنی‌سازی دیگر نیست، بحث صنعت هسته‌ای نیست، بحث تسلیم ایران است.
آمریکایی‌ها از اوّلِ انقلاب با ایران اسلامی مشغول معارضه هستند، پنجه می‌افکنند، هر دفعه‌ای هم یک بهانه‌ای دارند:
یک بار حقوق بشر است، یک بار دفاع از دموکراسی است،
یک بار حقوق زن است، یک بار غنی‌سازی است، یک بار اصل مسئله‌ی هسته‌ای است،
یک بار مسئله‌ی ساخت موشک است؛ بهانه‌های گوناگونی می‌آورند،
امّا باطن قضیّه یک چیز بیشتر نیست و آن «تسلیم ایران» است.
آمریکایی‌ها فقط به تسلیم ایران راضی می‌شوند و نه به کمتر از آن.
و این یک نقطه‌ی مهمّی است! ملّت ایران بدانند (علّت) معارضه‌ی با آمریکا این است.

این کسانی که می‌گویند «آقا! شعار ندهید علیه آمریکا، عصبانی می‌شوند، با شما دشمنی می‌نمایند»، این‌ها ظاهربینند.
این کسانی که تحلیل می‌نمایند که «چرا با آمریکا مذاکره‌ی مستقیم نمی‌نمایید، مسائلتان را حل نمی‌نمایید»،
به نظر من ظاهربینند. باطن قضیّه این نیست؛ این مسئله حل‌نشدنی است.

در وضع کنونی، مذاکره‌ی با دولت آمریکا،
اوّلاً هیچ کمکی به منافع ملّی ما نمی‌نماید، هیچ سودی برای ما ندارد،
هیچ ضرری را هم از ما دفع نخواهد کرد؛
یعنی کاری است بدون سود، بدون این‌که برای کشور فایده‌ای داشته باشد،
بدون این‌که ضرری را دفع کند؛ مطلقاً چنین تأثیری ندارد. این اوّلاً. ثانیاً بعکس، زیان‌هایی هم بر آن مترتّب است.
یعنی سود که ندارد هیچ، مطلب دوّم این است که مذاکره‌ی با آمریکا در شرایط کنونی ضررهای بزرگی برای کشور دارد
که شاید بشود گفت بعضی از این ضررها جبران‌ناپذیر هستند؛ یک چنین زیان‌هایی هم دارد.

این‌که می‌گوییم به سود ما نیست، برای ما فایده‌ای ندارد:
چون طرف آمریکایی پیشاپیش خودش نتیجه‌ی مذاکرات را معیّن کرده؛
این که دیگر مذاکره نیست؛ این دیکته است، این تحمیل است؛
این مذاکره‌ای است که در آن هیچ سودی وجود ندارد، و همه‌اش به ضرر ما است؛ این نتیجه‌ی مذاکره است.
این مذاکره نیست؛ زورگویی است، تحمّل زورگویی و تحمیل آمریکا است.
این حرفی که بیایید مذاکره کنیم برای یک چنین چیزی، قابل اعتنا نیست. پس بنابراین برای ما سود ندارد.

این‌که ضرر دارد، مهم‌تر است:
طرف تهدید کرده که اگر مذاکره نکنید، چنین و چنان خواهد شد، بمباران می‌نماییم، چه می‌نماییم؛
این تهدید است. خب قبول چنین مذاکره‌ای نشانه‌ی تهدیدپذیری ایران اسلامی است.
اگر چنانچه شما با این تهدید رفتید مذاکره کردید، معنایش این است که ما در مقابل هر تهدیدی فوراً می‌ترسیم،
میلرزیم و تسلیم طرف مقابل می‌شویم؛ معنایش این است.
این تهدیدپذیری اگر به وجود آمد، دیگر انتها نخواهد داشت.
قبول مذاکره‌ای را که با تهدید همراه است، هیچ ملّت باشرفی انجام نمی‌دهد،
هیچ سیاستمدار خردمندی هم آن را تصدیق نمی‌نماید.
طرف مقابل هم البتّه حالا ممکن است بگوید من در مقابل این، فلان امتیاز را هم به شما می‌دهم!
دروغ می‌گویند؛ آنچه می‌گویند به عنوان امتیاز می‌دهیم، دروغ است.
با این طرف نمی‌شود مذاکره کرد، نمی‌شود با اطمینان و اعتماد نشست و حرف زد و حرف شنید و قرار گذاشت.

به نظر من مذاکره‌ی با آمریکا برای مسئله‌ی هسته‌ای و شاید برای مسائل دیگر، بن‌بست محض است؛
این مذاکره برای آن رئیس‌جمهور فعلی آمریکا مفید است؛
او سرش را بالا خواهد گرفت، خواهد گفت من ایران را تهدید کردم و او را آوردم پای میز مذاکره نشاندم؛
او در دنیا از این افتخارات می‌نماید.
امّا برای ما ضرر محض است و هیچ فایده‌ای برای ما ندارد.

می‌گوید «من اهل معامله‌ام، می‌خواهم معامله کنم، با ایران معامله کنیم»!
معامله‌ای که با زورگویی نتیجه‌ی آن از پیش معلوم باشد، معامله نیست، تحمیل است؛
و ملّت ایران زیر بار تحمیل نخواهد رفت؛ ملّت ایران زیر بار تحمیل نمی‌رود.
اسم این معامله نیست.
«بنشینیم صحبت کنیم و نتیجه این بشود»!
مشخّص می‌نماید؛ این زورگویی است.
زورگویی هم بر روی بعضی از ملّت‌ها تأثیر می‌گذارد،
لکن بر روی ملّت ایران هرگز تأثیر نخواهد گذاشت، بتوفیق‌الله.

ذات استکباری آمریکا با ذات استقلال‌طلبی انقلاب با همدیگر سازگار نبود.
اختلاف جمهوری اسلامی و آمریکا یک اختلاف تاکتیکی نیست، یک اختلاف موردی نیست، یک اختلاف ذاتی است.
بعضی می‌پرسند خب آقا! حالا ما در مقابل آمریکا تسلیم نشدیم؛
آیا رابطه هم با آمریکا تا آخرِ ابد نخواهیم داشت؟ تا ابد مثلاً با آمریکا مخالفت خواهیم داشت؟
جوابش این است که اوّلاً ذات استکباری آمریکا بجز تسلیم چیز دیگری را قبول نمی‌نماید؛
تسلیم شدن یک ملّت، آن هم ملّتی مثل ایران،... چه معنا دارد؟
آمریکایی‌ها می‌گویند که مایلیم با ایران همکاری کنیم؛
همکاری با ایران با همکاری و کمک به رژیم صهیونی ملعون سازگار نیست.
بله، اگر چنانچه پشتیبانی از رژیم صهیونیستی را بکلّی کنار بگذارد،
پایگاه‌های نظامی‌اش را از اینجا جمع کند، در این منطقه دخالت نداشته باشد،
آن وقت می‌شود بررسی کرد مسائل را؛ (این) مال حالا نیست، مال آینده‌ی نزدیک هم نیست.

آن یاوه‌گوی آمریکایی می‌نشیند راجع به ملّت ایران حرف می‌زند،
یک مقداری بدگویی می‌نماید، یک مقداری وعده می‌دهد؛ وعده‌ی دروغ، فریب.
آن‌هایی هم که می‌گفتند راه‌حلّ مشکلات کشور مذاکره‌ی با آمریکا است، دیدند که چه شد؛
وسط مذاکره‌ی با آمریکا، دولت ایران مشغول مذاکره‌ی با آمریکا بود،
دولت آمریکا پشت صحنه مشغول آماده‌ کردن نقشه‌ی جنگ بود! مردم بیدارند، هوشیارند.

مسئله‌ی آمریکا و ایران چیست؟
آمریکا می‌خواهد ایران را ببلعد، ملّت رشید ایران و جمهوری اسلامی مانع است.

گاهی صحبت جنگ می‌نمایند که ما با فلان جور هواپیما می‌آییم چنین می‌نماییم، جدید نیست؛
در گذشته هم آمریکایی‌ها بارها در حرف‌های خودشان تهدید می‌نمودند که «همه‌ی گزینه‌ها روی میز است».
ملّت ایران تحت تأثیر این حرف‌ها قرار نمی‌گیرد و از برخورد حق نمی‌هراسد.
ما شروع‌نماینده نیستیم، ما نمی‌خواهیم به کسی ظلم بکنیم، نمی‌خواهیم به کشوری حمله بکنیم،
امّا به آن کسی که طمع داشته باشد، بخواهد حمله بکند و اذیّت بکند، ملّت ایران مشت محکمی خواهد زد.
البتّه این را هم آمریکایی‌ها بدانند که اگر این دفعه جنگی راه بیندازند، این جنگ، جنگ منطقه‌ای خواهد بود.

مسئله‌ی ما با آمریکا این است که آن‌ها می‌خواهند ایران را ببلعند،
ملّت ایران مانع است، جمهوری اسلامی مانع است.
گاهی تهدید می‌نماید، گاهی می‌گوید باید فلان کار بشود، فلان کار نشود،
معنایش این است که این‌ها در پی تسلّط بر ملّت ایرانند.
امام حسین (علیه‌السّلام) فرمود:
«مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید»؛

^[۲۱] خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسین علیه السلام، ج۱، ص۲۶۷.    

^[۲۲] ابن اعثم، احمد، الفتوح، ج۵، ص۱۴.    

^[۲۳] محمدی ری شهری، محمد، دانشنامه امام حسین بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۳، ص۳۵۲.    

کسی مثل من، با کسی مثل یزید بیعت نمی‌نماید.

می‌گویند بیایید درباره‌ی انرژی هسته‌ایِ شما با هم مذاکره کنیم
و نتیجه‌ی مذاکره بشود این که شما این انرژی را نداشته باشید!
اگر بنا شد مذاکره‌ای انجام بگیرد، تعیین نتیجه‌ی مذاکره از قبل، یک کار غلط و ابلهانه‌ای است.
خب تو می‌گویی بیا با هم حرف بزنیم که درباره‌ی فلان موضوع به توافق برسیم، چرا نتیجه را معیّن می‌نمایی؟
(می‌گوید) «باید حتماً به این توافق برسیم»!
خب این ابلهانه است؛ این کار ابلهانه را رؤسای آمریکا و بعضی از سناتورها و رئیس‌جمهور و دیگران و دیگران دارند انجام می‌دهند.

---

بر اساس بیانات رهبر شهید در این مقطع، رویکرد نظام جمهوری اسلامی در قبال مذاکره با آمریکا بر بیست‌ویک اصل بنیادین استوار است:
رهبر شهید تأکید می‌نمایند که مسائل کشور نباید به این گفتگوها گره بخورد و اشتباه برجام در شرطی‌سازی کشور تکرار نشود.
رهبر شهید با اشاره به موضع صریح شهید رئیسی در رد مذاکره با آمریکا، تأکید می‌نمایند که نباید اجازه داد دشمن مدعی شود ایران را با تهدید و تطمیع پای میز مذاکره کشانده است.
رهبر شهید استقلال را به معنای ایستادن ملت ایران روی پای خود و عدم انتظار برای چراغ سبز یا نگرانی از چراغ قرمز آمریکا تعریف می‌نمایند.
رهبر شهید مقاومت را به معنای سر خم نکردن در برابر ارادهٔ قدرت‌های بزرگ و عمل بر اساس اعتقاد و تشخیص خود تعریف می‌نمایند.
رهبر شهید عقلانیت واقعی را عقلانیت امام خمینی (رحمة‌الله‌علیه) می‌دانند که مبتنی بر ایستادگی و پیشرفت است، نه تسلیم در برابر قدرت زورگو.
رهبر شهید تصریح می‌نمایند که خواستهٔ اصلی آمریکا حذف کامل صنعت هسته‌ای ایران و وابسته‌سازی کشور است.
رهبر شهید با اشاره به تهاجم رژیم صهیونیستی در حین مذاکرات غیرمستقیم، تأکید می‌نمایند که ملت ایران در برابر جنگ تحمیلی و صلح تحمیلی محکم می‌ایستد.
رهبر شهید در برابر تهدید رئیس‌جمهور آمریکا مبنی بر تسلیم ایران، تصریح می‌نمایند که ملت ایران تسلیم‌شدنی نیست.
رهبر شهید با اشاره به اظهارات رئیس‌جمهور آمریکا، تأکید می‌نمایند که هدف نهایی آمریکا تسلیم کامل ایران است و مسئلهٔ هسته‌ای صرفاً بهانه است.
رهبر شهید کسانی را که خواهان مذاکره مستقیم با آمریکا هستند، ظاهربین می‌خوانند و مسئله آمریکا با جمهوری اسلامی ایران را حل‌نشدنی می‌دانند.
رهبر شهید تصریح می‌نمایند که در شرایط کنونی، مذاکره با آمریکا هیچ سودی ندارد و زیان‌های بزرگ و جبران‌ناپذیری به همراه دارد.
رهبر شهید با اشاره به این‌که آمریکا نتیجهٔ مذاکره را از پیش تعیین کرده، این رویکرد را نه مذاکره، که دیکته و تحمیل می‌خوانند.
رهبر شهید پذیرش مذاکره تحت تهدید را نشانهٔ تهدیدپذیری و آغاز یک روند بی‌انتها می‌دانند و با استناد به تجربهٔ برجام، بدعهدی آمریکا را یادآور می‌شوند.
رهبر شهید مذاکره با آمریکا را بن‌بست محض توصیف می‌نمایند که صرفاً برای رئیس‌جمهور آمریکا مفید و برای ایران ضرر محض است.
رهبر شهید ادعای معامله از سوی آمریکا را در حالی که نتیجهٔ آن از پیش تعیین شده، تحمیل می‌خوانند.
ایشان اختلاف جمهوری اسلامی و آمریکا را ذاتی می‌دانند و شرط بررسی رابطه را کنار گذاشتن حمایت از رژیم صهیونیستی و جمع‌آوری پایگاه‌های نظامی می‌خوانند.
رهبر شهید با اشاره به این‌که در حین مذاکره، آمریکا مشغول آماده‌سازی نقشهٔ جنگ بود، مذاکره را راه‌حل نمی‌دانند.
رهبر شهید مسئلهٔ اصلی را ارادهٔ آمریکا برای بلعیدن ایران و مانع شدن ملت و جمهوری اسلامی در برابر آن می‌دانند.
رهبر شهید تهدیدات جنگی آمریکا را بی‌تأثیر دانسته و هشدار می‌دهند که این بار جنگ، منطقه‌ای خواهد بود.
رهبر شهید با استناد به کلام امام حسین (علیه‌السّلام)، تأکید می‌نمایند که ملت ایران با سردمداران فاسد آمریکا بیعت نخواهد کرد.
رهبر شهید تعیین نتیجهٔ مذاکره از پیش توسط آمریکا را اقدامی ابلهانه و غلط می‌خوانند.

۳.۱ - اول:بیانات در دیدار جمعی از مسئولان ارشد سه قوه

«گفتگوهای عمان: نه شرطی‌سازی کشور، نه خوش‌بینی و بدبینی افراطی»
به مناسبت آغاز سال جدید هجری شمسی، ۱۴۰۴/۰۱/۲۶:

۳.۲ - دوم:بیانات در مراسم بزرگداشت شهید رئیسی و شهدای پرواز اردیبهشت

«ناکام‌گذاشتن دشمن در ادعای کشاندن ایران به میز مذاکره»
در اوّلین سالروز شهادت شهید رئیسی و شهدای پرواز اردیبهشت، ۱۴۰۴/۰۲/۳۰:

۳.۳ - سوم:بیانات در مراسم سی و ششمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی

«استقلال: عدم انتظار چراغ سبز و قرمز آمریکا»
در جوار مرقد مطّهر امام راحل، ۱۴۰۴/۰۳/۱۴:

۳.۴ - چهارم:بیانات در مراسم سی و ششمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی

«مقاومت: سر خم نکردن در برابر زورگویی»
در جوار مرقد مطّهر امام راحل، ۱۴۰۴/۰۳/۱۴:

۳.۵ - پنجم:بیانات در مراسم سی و ششمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی

«عقلانیت امام: ایستادگی و پیشرفت، نه تسلیم در برابر زورگو»
در جوار مرقد مطّهر امام راحل، ۱۴۰۴/۰۳/۱۴:

۳.۶ - ششم:بیانات در مراسم سی و ششمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی

«مطالبه آمریکا: حذف صنعت هسته‌ای؛ مخالفت با پیشرفت و استغنای ملت»
در جوار مرقد مطّهر امام راحل، ۱۴۰۴/۰۳/۱۴:

۳.۷ - هفتم:پیام تلویزیونی خطاب به ملت ایران در پی تهاجم رژیم صهیونی

«تهاجم در حین مذاکره؛ ایستادگی در برابر جنگ و صلح تحمیلی»
پیام تلویزیونی خطاب به ملت ایران، ۱۴۰۴/۰۳/۲۸:

۳.۸ - هشتم:پیام تلویزیونی خطاب به ملت ایران در پی تهاجم رژیم صهیونی

«پاسخ به تهدید آمریکا: تسلیم‌ناپذیری ملت ایران»
پیام تلویزیونی خطاب به ملت ایران، ۱۴۰۴/۰۳/۲۸:

۳.۹ - نهم:پیام تلویزیونی خطاب به ملت ایران در پی تهاجم رژیم صهیونی

«هدف آمریکا: تسلیم ایران، نه مسئله هسته‌ای»
پیام تلویزیونی خطاب به ملت ایران، ۱۴۰۴/۰۴/۰۵:

۳.۱۰ - دهم:بیانات در مراسم عزاداری شهادت امام رضا

«ظاهربینی مدعیان مذاکره مستقیم با آمریکا: باطن، مسئله‌ای حل‌نشدنی»
در مراسم عزاداری شهادت امام رضا (علیه‌السّلام)، ۱۴۰۴/۰۶/۰۲:

۳.۱۱ - یازدهم:سخنرانی تلویزیونی به مناسبت اول مهر خطاب به ملت ایران

«مذاکره با آمریکا در وضع کنونی: بی‌فایده، دارای زیان‌های بزرگ و جبران‌ناپذیر»
به مناسبت اول مهرماه و آغاز سال تحصیلی، ۱۴۰۴/۰۷/۰۱:

۳.۱۲ - دوازدهم:سخنرانی تلویزیونی به مناسبت اول مهر خطاب به ملت ایران

«مذاکره بی‌فایده: تعیین نتیجه پیش از مذاکره یعنی زورگویی و تحمیل»
به مناسبت اول مهرماه و آغاز سال تحصیلی، ۱۴۰۴/۰۷/۰۱:

۳.۱۳ - سیزدهم:سخنرانی تلویزیونی به مناسبت اول مهر خطاب به ملت ایران

«مذاکره مضر: تهدیدپذیری بی‌انتها؛ خلف وعده مکرر آمریکا»
به مناسبت اول مهرماه و آغاز سال تحصیلی، ۱۴۰۴/۰۷/۰۱:

۳.۱۴ - چهاردهم:سخنرانی تلویزیونی به مناسبت اول مهر خطاب به ملت ایران

«مذاکره با آمریکا: بن‌بست محض»
به مناسبت اول مهرماه و آغاز سال تحصیلی، ۱۴۰۴/۰۷/۰۱:

۳.۱۵ - پانزدهم:بیانات در دیدار قهرمانان و مدال‌آوران ورزشی و المپیادهای علمی جهانی

«ادعای معامله با زورگویی: تحمیل، نه معامله»
دیدار قهرمانان و مدال‌آوران ورزشی و المپیادهای علمی جهانی، ۱۴۰۴/۰۷/۲۸:

۳.۱۶ - شانزدهم:بیانات در دیدار دانش‌آموزان و دانشجویان

«اختلاف ذاتی با آمریکای مستکبر؛ شرط رابطه: جمع‌آوری پایگاه‌های نظامی»
به مناسبت ۱۳ آبان و روز ملّی مبارزه با استکبار جهانی، ۱۴۰۴/۰۸/۱۲:

۳.۱۷ - هفدهم:بیانات در دیدار روز میلاد امیرالمؤمنین و در سالگرد شهید سلیمانی

«راه‌حل نبودن مذاکره با آمریکا: دشمن فریبگر و دروغگو»
با حضور خانواده شهیدان سلیمانی و یاران همراه وی و جمعی از خانواده شهدای اقتدار، ۱۴۰۴/۱۰/۱۳:

۳.۱۸ - هجدهم:بیانات در دیدار اقشار مردم به مناسبت چهل‌وهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی

«مسئله ایران و آمریکا: ارادهٔ بلعیدن ایران و مانعیت ملت و جمهوری اسلامی»
سالروز ۱۲ بهمن‌ماه و آغاز جشن‌های دهه فجر، ۱۴۰۴/۱۱/۱۲:

۳.۱۹ - نوزدهم:بیانات در دیدار اقشار مردم به مناسبت چهل‌وهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی

«تهدید جنگ: بی‌تأثیر، پاسخ مشت محکم و جنگ منطقه‌ای»
سالروز ۱۲ بهمن‌ماه و آغاز جشن‌های دهه فجر، ۱۴۰۴/۱۱/۱۲:

۳.۲۰ - بیستم:بیانات در دیدار مردم آذربایجان شرقی

«هدف آمریکا: بلعیدن ایران؛ پاسخ ملت: تن ندادن به بیعت با یزیدیان زمان»
آستانه‌ی سالروز قیام بیست‌ونهم بهمن مردم تبریز، ۱۴۰۴/۱۱/۲۸:

۳.۲۱ - بیست‌ویکم:بیانات در دیدار مردم آذربایجان شرقی

«تعیین نتیجه پیش از مذاکره: اقدام ابلهانه آمریکا»
آستانه‌ی سالروز قیام بیست‌ونهم بهمن مردم تبریز، ۱۴۰۴/۱۱/۲۸:

---

---

گروه پژوهشی ویکی فقه.

• جستجوی سریع
• ترجمه
• ترجمه 2
• خلاصه ساز
• خلاصه ساز 2
• اعراب گذاری