محمد بن محمد ماتریدی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
محمد بن محمد ماتریدی (م.
۳۳۳ق) از محدثان ، متکلمان و فقیهان
حنفی مذهب در
قرن چهارم هجری قمری بود به او امام المتکلمین گفته میشود و رئیس مدرسهای در
سمرقند با نام ماتریدیه بود.
فرقه ماتریدیه نیز منسوب به
ابومنصور ماتریدی است.
ابومنصور محمد بن محمد بن محمود ماتریدی سمرقندی، از علمای نامدار حنفی در سده چهارم و توانا در
فقه و
کلام بود که به او امام المتکلمین میگفتند.
ماتریدی، منسوب به محلهای در سمرقند، رئیس مدرسهای بود که به نام خود وی، ماتریدیه خوانده میشد.
این مدرسه با مدرسه
اشعریه در سیزده مسئله اختلاف داشت که یکی از آنها مسئله اراده انسانی بود و ابومنصور معتقد بود انسان دارای ارادهای آزاد است.
فرقه ماتریدیه منسوب به اوست و از عقاید آنان است که رؤیت خداوند در روز
قیامت ثابت است.
ابومنصور شاگرد
ابوبکر جوزجانی در فقه بود و
اسحاق بن محمد سمرقندی و
ابومحمد عبدالکریم بن موسی بزدوی از شاگردان وی به شمار میرفتند.
ماتریدی در سال ۳۳۳ هجری،اندکی پس از درگذشت
ابوالحسن اشعری از دنیا رفت.
آثاری که
ماتردی از خود بر جای گذاشت، عبارتاند از:
•التوحید و اثبات الصفات؛ •المقالات؛ •تاویلات القرآن؛ •بیان اوهام المعتزله؛ •رد اهل الادلة للکعبی؛
•العقیده الماتریدیه؛ •الاصول؛
•ماخذ الشرایع فی اصول الفقه؛ •تاویلات اهل السنه؛ •الدرر فی اصول الدین؛ •الجدل فی اصول الفقه؛ •وصایا و مناجاة (فوائد)؛ •رسالة فیما لایجوز الوقف علیه فی القرآن؛
•شرح الفقه الاکبر المنسوب لابی حنیفه؛
•الرد علی الروافض و المعتزله و القرامطه؛ •المعاملات
که شاید همان المقالات باشد، رد معاصی الانبیا؛
•رد اصول الخمسه؛ •رد الامامه؛ •رد کتاب؛ •عید العشاق.
(دیگر منابع:
).
• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «محمد ماتریدی» ج۲، ص۴۳۱.
