محمد بن عبداللّه عبدری
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
محمد عبدری (م
۵۶۷ه) ادیب، قاری، شاعر، کاتب، مفسر، فقیه، لغوی، نحوی و صاحب
فصاحت و
بلاغت قرن ششم هجری بود.
وی به مدت ده سال از محضر
ابوولید بن رشد استفاده کرد.
عبدری به دلیل فتنهها به
مراکش مهاجرت کرد و در آنجا اقامت گزید.
او فردی
متواضع، شوخ طبع و خوش اخلاق بود.
محمد همچنین شاگرد و راوی بزرگان علمی دوران خود بود و برخی از علما نیز از او روایت کردهاند.
محمد عبدری در
جمادی الآخر ۵۶۷ ه در مراکش وفات کرد.
ابوبکر محمد بن عبداللّه بن میمون عبدری قیسی عبقری قرطبی، ادیب، قاری، شاعر، کاتب، مفسر، فقیه، لغوی، نحوی و صاحب فصاحت و بلاغت.
از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست؛ اما با توجه به اینکه گفته شده وی هنگام وفات حدود هفتاد سال داشته، میتوان تولد او را در دهه نود قرن پنجم هجری گمانه زد.
وی اهل
قرطبه بود؛ ولی به دلیل بروز فتنه و آشوب در این شهر به مراکش رفت و در آنجا ساکن شد.
او فردی متواضع، شوخ طبع، دارای اخلاق و معاشرتی نیکو بود.
عبدری به مدت ده سال از محضر
ابوولید بن رشد استفاده کرد.
وی همچنین از
ابومحمد بن عتاب،
ابوبحر بن حاج،
ابوالحسن عبدالرحمان بن بقی،
یونس بن مغیث،
ابوعبداللّه بن اصبغ،
ابوالحسن بن شریح،
ابوبکر بن العربی،
ابوالحسن علی بن احمد بن باذَش و برخی دیگر روایت کرده است.
ابوالبقاء،
یعیش بن قدیم و
ابوزکریا مرجیقی و برخی دیگر نیز از او روایت کردهاند.
محمد عبدری در جمادی الآخر ۵۶۷ ه در مراکش وفات کرد.
آثار
عبدری، علاوه بر اشعاری که از او بر جای مانده است، عبارتند از:
•
شرح بزرگی بر کتاب الجمل زجاجی در نحو،
•
شرح مختصر دیگری بر این کتاب،
• شرح اشعاری که به عنوان شاهد در کتاب الایضاح فی النحو ابوعلی فارسی آمده، مؤلف این شرح را نیز الایضاح نامیده است،
•
شرح المقامات حریری،
•
مشاحذ الافکار فیما اخذ علی النظار (فی مآخذ النظّار) و معشرات الغزلیه و مکفرات الزهدیه،
• و شرح آنکه کتاب حجیمی را تشکیل میداده است.
• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلام، برگرفته از مقاله «محمد عبدری»، ج۴، ص۳۵۰-۳۵۱.
