• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مبارزه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



برای مقالات مرتبط، مبارزه (مفردات‌نهج‌البلاغه) را ببینید.

مبارزه در اصطلاحات فقه نظامی عبارت است از مبارز طلبیدن در میدان نبرد برای جنگ تن به تن و یا اعلان جنگ. حضرت علی (علیه‌السّلام) در توصیه‌ای به فرزندش از این کلمه استفاده نموده است.


۱ - معنای لغوی

[ویرایش]

بَرَزَ در لغت به معنی ظاهر شدن پس از کتمان، برتری در فضیلت، و شجاعت در جنگ تن به تن آمده است.
[۱] كراع النمل، علی بن حسن، المنجد، ص۳۴، ماده بَرَزَ.


۲ - معنای اصطلاحی

[ویرایش]

در اصطلاح عبارت است از مبارز طلبیدن در میدان نبرد برای جنگ تن به تن و یا اعلان جنگ.

۳ - توصیه حضرت علی به فرزندش

[ویرایش]

حضرت علی (علیه‌السّلام) به فرزندش امام حسن (علیه‌السّلام) فرمود:
«لاتَدْعُوَنَّ الی مُبارَزَةِ وَ انْ دُعیتَ الَیْها فَاجِبْ، فَانَّ الدَّاعی باغٍ، وَ الْباغی مَصْرُوعٌ؛ ای فرزندم! در جنگ ابتدا مبارز مطلب، ولی اگر تو را برای مبارزه خواندند، اجابت کن، زیرا مبارزه طلب (جنگ طلب) ستمکار است، و ستمکار شکست خورده است.»

۴ - پانویس

[ویرایش]
 
۱. كراع النمل، علی بن حسن، المنجد، ص۳۴، ماده بَرَزَ.
۲. موسوی، سید رضی، نهج البلاغه، ص۵۰۹، خطبه۲۳۳.    


۵ - منبع

[ویرایش]

جمعی از نویسندگان، پژوهشکده تحقیقات اسلامی، اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۱۰۸.    






جعبه ابزار