• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

لُطْف (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





لُطْف (به ضم لام و سکون طاء) از واژگان قرآن کریم به معنای رفق‌ و مدارا و نزدیکی است.
مشتقات لطف که در آیات قرآن به کار رفته است؛ عبارتند از:
تَلَطُّف (به فتح تاء و لام و تشدید و ضم طاء) به معنای اعمال رفق و مدارا؛
لَطیف (به فتح لام) به معنای مدارا کننده می‌باشد.




لُطْف به ضمّ اوّل به معنی رفق‌ و مدارا و نزدیکی است، «لَطَفَ و لُطْفاََ: رفق و دنا»
و لَطَف به فتح اوّل به معنی نازکی و صافی است، «لَطُفَ لُطْفاََ و لَطافَةََ: صَغُرَ و دَقَّ»
در صحاح گفته: «اللُّطفُ فی العمل: الرِّفقُ فیه»
در مصباح آمده: «لَطَفَ اللهُ بِنا» یعنی خدا به ما رفق و با ما مدارا کرد.


به مواردی از لُطْف که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - لْیَتَلَطَّفْ‌ (آیه ۱۹ سوره کهف)

(فَلْیَنْظُرْ اَیُّها اَزْکی‌ طَعاماً فَلْیَاْتِکُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ وَ لْیَتَلَطَّفْ‌ وَ لا یُشْعِرَنَّ بِکُمْ اَحَداً)

      
«ببیند کدام طعام بهتر است تا رزقی از آن به شما بیاورد و در خریدن طعام و در رفتن و آمدن اعمال مدارا کند (و خشن نباشد) و کسی را به حال شما واقف نکند.»


۲.۲ - لطیف

لَطیف از اسماء حسنی و به معنی مدارا کننده است و آن با لام و باء متعدی می‌شود.
در اقرب الموارد هست «لَطُفَ‌ اللّه للعبد و بالعبد: رفق به...»
طبرسی ذیل آیه ۱۰۰ یوسف        در معنی آن سه قول نقل کرده:
۱. مداراگر،
۲. آنکه حاجت تو را با مدارا بر آورد؛
۳. آنکه به دقائق امور عالم است.
قول سوّم نظیر آن است که لطیف را نافذ و دقیق گفته‌اند.
ولی آنچه ما اختیار کردیم مقبول‌تر است و آیات با آن کاملا تطبیق می‌شود.

۲.۲.۱ - اللَّطِیفُ‌ (آیه ۱۰۳ سوره انعام)

(لا تُدْرِکُهُ الْاَبْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الْاَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطِیفُ‌ الْخَبِیرُ)

      
«چشم‌ها، خدا را درک نکند، خدا، چشم‌ها را درک کند، خدا مداراگر و دانا است، می‌داند و مدارا می‌کند.»


۲.۲.۲ - لَطِیفٌ‌ (آیه ۱۹ سوره شوری)

(اللَّهُ‌ لَطِیفٌ‌ بِعِبادِهِ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ)

      
(خداوند نسبت به بندگانش لطف دارد؛ هر كس را بخواهد روزی مى‌دهد.)
لطیف در این آیه به معنای مداراکردن است.


۲.۲.۳ - لَطِیفٌ‌ (آیه ۱۰۰ سوره یوسف)

(اِنَّ رَبِّی‌ لَطِیفٌ‌ لِما یَشاءُ)

      
(پروردگارم نسبت به آنچه مى‌خواهد و شايسته مى‌بيند، صاحب لطف است.)
لطیف در این آیه نیز به معنی مدارا کننده است.



۱. قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۸۹-۱۹۰.    
۲. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۴۰.    
۳. طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۱۲۰.    
۴. شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۵۸.    
۵. شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۵۸.    
۶. فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۳، ص۱۹۵.    
۷. جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۴، ص۱۴۲۷.    
۸. فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ص۵۵۳.    
۹. کهف/سوره۱۸، آیه۱۹.    
۱۰. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۳۶۲.    
۱۱. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۶۰.    
۱۲. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۳۱.    
۱۳. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۰۶.    
۱۴. فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۳، ص۱۹۵.    
۱۵. شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۵۸.    
۱۶. فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ص۵۵۳.    
۱۷. فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۳، ص۱۹۵.    
۱۸. شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۵۸.    
۱۹. یوسف/سوره۱۲، آیه۱۰۰.    
۲۰. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۴۰۶.    
۲۱. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۳۰۱.    
۲۲. انعام/سوره۶، آیه۱۰۳.    
۲۳. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۷، ص۴۰۴.    
۲۴. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۲۹۲.    
۲۵. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۱۳.    
۲۶. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۳۳.    
۲۷. شوری/سوره۴۲، آیه۱۹.    
۲۸. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۸۵.    
۲۹. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۶.    
۳۰. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۴۰.    
۳۱. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۱۱۹.    
۳۲. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۴۰.    
۳۳. یوسف/سوره۱۲، آیه۱۰۰.    
۳۴. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۴۷.    
۳۵. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۳۴۰.    
۳۶. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۲۴۸.    
۳۷. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۳۰۱.    
۳۸. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۴۰۶.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "لطف"، ج۶، ص۱۸۹.    






جعبه ابزار