• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

قیصر (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


مرجع: قیصر (لغات‌قرآن)
مقالات مرتبط: قیصر (مفردات‌نهج‌البلاغه).


«قیصر» اسم عام است و به تمام سلاطین روم گفته می‌شد.
[۱] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۶۰.    
[۲] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۳۵۰.    
[۳] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۶، ص۳۳۶.    
این واژه در قرآن نیامده ولی توضیحاتی در مورد آن در ذیل آیه‌ای از سوره اعراف آمده است.
[۴] اعراف/سوره۷، آیه۱۰۳.    
      


(ثُمَّ بَعَثْنا مِن بَعْدِهِم مُّوسَی بِآیاتِنا اِلَی فِرْعَوْنَ وَ مَلَئِهِ فَظَلَمواْ بِها فَانظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدینَ)

[۵] اعراف/سوره۷، آیه۱۰۳.    
       (سپس به دنبال آن‌ها (پیامبران پیشین‌) موسی را با آیات خویش به سوی فرعون و اطرافیان او فرستادیم؛ امّا آن‌ها با عدم پذیرش، به آن آیات ظلم کردند. ببین سرانجام مفسدان چگونه بود.)
[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۶۳.    

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: لفظ فرعون اسم پادشاه مصر نبوده، بلکه لقبی بوده مانند خدیو که مصری‌ها به طور کلی پادشاهان خود را به آن لقب می‌خوانده‌اند، هم‌چنان که رومیان پادشاهان خود را قیصر و ایرانیان کسری و چینی‌ها فغفور لقب می‌داده‌اند.
[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۶۹.    
[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۲۱۱.    
)

۱. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۶۰.    
۲. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۳۵۰.    
۳. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۶، ص۳۳۶.    
۴. ↑ اعراف/سوره۷، آیه۱۰۳.    
۵. ↑ اعراف/سوره۷، آیه۱۰۳.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۶۳.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۶۹.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۲۱۱.    


• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «قیصر»، ص۴۴۹.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره اعراف | لغات قرآن
جعبه ابزار