• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

قَول (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





قَول (به فتح قاف) و قیل (به کسر قاف) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای مطلق سخن گفتن آمده است.
مَقال و مَقاله (به فتح قاف) نیز به همان معنا است.
تَقَوّل (به فتح تاء و قاف) به معنای دروغ بستن است.



قَول و قیل به معنای مطلق سخن گفتن آمده است.
مَقال و مَقاله نیز به همان معنا است.
مَقاویل جمع مِقوال و آن کسی است که خوب سخن گوید.
تَقَوّل به معنای دروغ بستن است.


به یک مورد از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - مَقاویلُ - خطبه ۱۱۴ (اندرز به یارانش)

امام علی (علیه‌السلام) درباره آنان که آرزو کرده با آن‌ها باشد فرموده است:
«مَقاویلُ بِالْحَقِّ مَتاریکُ لِلْبَغْیِ»؛
«گویا به حق، ترک کننده ظلم بودند».
مواردی متعدد از این ماده در «نهج‌البلاغه» استفاده شده است.





قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «قول»، ج۲، ص۸۸۴.    






جعبه ابزار