فعل مضارع (صرف و نحو)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
فعل مضارع از اصطلاحات
ادبیات عرب، صیغهای از
فعل است که بر انجام کاری در زمان حال یا آینده دلالت میکند.
فعل مضارع در اصطلاح
ادبیات عرب، صیغهای از
فعل است که بر انجام کاری در زمان حال یا آینده دلالت میکند.
«یَأْکُلُ».
۴. اگر ماضی، ثلاثی مجرد نباشد:
(۱) اگر در ابتدای آن، «تاء» زائد باشد،
حرف یا حرکت ما قبل آخر آن، تغییر نمیکند:
«تَدَحْرَجَ یَتَدَحْرَجُ» (غلطیدن).
(۲) اگر همزهٔ زائد داشته باشد، حذف میگردد:
«اِنْطَلَقَ یَنْطَلِقُ» (رها شدن).
(۳) در غیر این صورت، ما قبل آخر آن مکسور میشود.
در ادامه برخی شواهد قرآنی مربوط به
فعل مضارع ارائه میشود:
•
فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی، دحداح، انطوان، ص۲۹۳.