عبدالواحد بن محمد آمدی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ابوالفتح عبدالواحد بن محمد بن عبدالواحد تمیمی آمدی ملقب به تاج الدین و ناصح الدین (م حدود
۵۵۰ق) محدث امامی مذهب و فاضل در
ادبیات عرب بود.
او از پدرش و بزرگان دیگر علم آموخت و آثار متعددی از جمله «الامالی» و «غرر الحکم» را تألیف کرد که در آنها حکمتهای
امیرالمؤمنین (علیهالسلام) ذکر شده است.
ابن شهر آشوب و
علامه مجلسی از آثار او بهره بردهاند.
وی در حدود سال ۵۵۰ هجری درگذشت.
ابوالفتح عبدالواحد بن محمد بن عبدالواحد تمیمی آمدی ملقب به تاج الدین و ناصح الدین از محدثان امامی مذهب و به نظر برخی از دانشمندان، از بزرگان علمای امامیه و فردی فاضل، عامل و قاضی
و در ادبیات عرب متبحر بود.
ابوالفتح از پدرش ابونصر و نیز از محمد و
احمد غزالی در آمِد ـ از شهرهای دیاربکر ـ مطالبی شنیده است.
ابن شهر آشوب (م
۵۸۸ق) از جمله کسانی است که اجازه روایت نمودن کتاب اخیر را از آمدی گرفته بود.
علامه مجلسی نیز در مقدمه کتاب بحار الأنوار از آمدی نام برده و کتاب
غرر الحکم او را از جمله کتابهای معتبری دانسته که از روایات آن برای تدوین بحار الأنوار بهره برده است.
کتابهای «الامالی»،
«
جواهر الکلام فی شرح الحکم» و «الاحکام من قصة سید الانام (صلیاللهعلیهوآله)» و «
غُرَرُ الحِکَم و دُرَر الکَلِم» که در آن امثال و «حِکَم امیرالمؤمنین (علیهالسلام)» را ذکر کرده اثر اوست.
عبدالواحد سرانجام در سال
۵۱۰ هجری یا حدود ۵۵۰ هجری درگذشت که این تاریخ به نظر صحیح تر میآید؛
گرچه
بروکلمان وفات او را در سال
۴۳۶ هجری ذکر کرده
که ظاهرا ناشی از سخن صاحب روضات است که آمدی را معاصر
شیخ طوسی (م
۴۶۰ق)،
سید مرتضی (م
۴۳۶ق) و
سید رضی (م
۴۰۶ق) دانسته است؛
ولی با توجه به اجازه ابن شهر آشوب (م
۵۸۸ق) از وی، این قول صحیح به نظر نمیرسد؛ چنان که در مقدمه کتاب بحار الأنوار نیز، گفته صاحب روضات، غریب دانسته شده است.
• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «عبدالواحد آمدی»، ج۴، ص۲۰۰.
