• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

صَفّ (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





صَفّ:

(يُقاتِلُونَ فِى سَبِيْلِهِ صَفّاً)

      
«صَفّ» در اصل، معناى مصدرى دارد، و به معناى قرار دادن چيزى در خط صاف است، ولى در اين‌جا معناى اسم فاعل را دارد.



(إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيَانٌ مَّرْصُوصٌ)

       (خداوند كسانى را دوست مى‌دارد كه در يک صف در راه او پيكار مى‌كنند گويى بنايى آهنين‌اند.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه صف - بنا به گفته راغب- به معناى اين است كه چند چيز، مثلا چند نفر انسان و يا درخت، در خطى مستقيم قرار بگيرند. اين كلمه در آیه شریفه و در همه جا مصدرى است كه معناى اسم فاعل را مى‌دهد، و به همين جهت است كه جمع بسته نمى‌شود. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )





مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه‌، بر گرفته از مقاله «صَفّ»، ص۳۳۵.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره صف | لغات قرآن




جعبه ابزار