• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

صفحه ۵۴۶ قرآن کریم سوره حشر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ترجمه:
گزارش خطا
برای مشاهده معنا و شرح هر کلمه، بر روی آن کلیک کنید.




(ذَٰلِکَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ۖ وَ مَن یُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ)

۴
ناصر مکارم شیرازی:
این بخاطر آن است که آنها با خدا و پیامبرش به مخالفت برخاستند; و هر کس با خدا مخالفت کند (باید بداند که) خدا داراى مجازات شدیدى است!
حسین انصاریان:
این (در به دری و تبعید) برای این است که آنان با خدا و پیامبرش دشمنی و مخالفت کردند، و هر کس با خدا دشمنی و مخالفت کند (بداند که) خدا سخت کیفر است.
محمدمهدی فولادوند:
اين (عقوبت) براى آن بود كه آنها با خدا و پيامبرش در افتادند و هر كس با خدا درافتد (بداند كه) خدا سخت‌ كيفر است.



(مَا قَطَعْتُم مِّن لِّینَةٍ أَوْ تَرَکْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَیٰ أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِیُخْزِیَ الْفَاسِقِینَ)

۵
ناصر مکارم شیرازی:
هر درخت نخل با ارزشى را قطع کردید یا آن را به حال خود واگذاشتید، همه به اذن خدا بود; و براى این بود که فاسقان را رسوا کند.
حسین انصاریان:
آنچه از درخت خرما (که در مالکیّت این دشمنان غدّار بود) بریدید یا آنها را بر ریشه ها و تنه هایش رها کردید، به فرمان خدا بود، تا نافرمانان را زبون و رسوا کند.
محمدمهدی فولادوند:
آنچه درخت‌ خرما بريديد يا آنها را (دست نخورده) بر ريشه‌هايشان بر جاى نهاديد به فرمان خدا بود تا نافرمانان را خوار گرداند.



(وَ مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَیٰ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَیْهِ مِنْ خَیْلٍ وَ لَا رِکَابٍ وَ لَٰکِنَّ اللَّهَ یُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَیٰ مَن یَشَاءُ ۚ وَ اللَّهُ عَلَیٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ)

۶
ناصر مکارم شیرازی:
و آنچه را خدا از آنان (یهود) به پیامبرش باز گردانده (و بخشیده) چیزى است که شما (براى به دست آوردن آن زحمتى نکشیدید،) نه اسبى بر آن تاختید و نه شترى; ولى خداوند پیامبران خود را بر هر کس بخواهد مسلط مى سازد; و خدا بر هر چیز تواناست.
حسین انصاریان:
اموال و زمین هایی را که خدا به عنوان غنیمت به پیامبرش بازگرداند، شما برای به دست آوردنش اسب و شتری نتازاندید (و در نتیجه به زحمت نیفتادید)، ولی خدا پیامبرانش را بر هر که بخواهد مسلط و چیره می کند، و خدا بر هر کاری تواناست.
محمدمهدی فولادوند:
و آنچه را خدا از آنان به رسم غنيمت عايد پيامبر خود گردانيد (شما براى تصاحب آن) اسب يا شترى بر آن نتاختيد ولى خدا فرستادگانش را بر هر كه بخواهد چيره مى‌ گرداند و خدا بر هر كارى تواناست.



(مَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَیٰ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَیٰ فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِی الْقُرْبَیٰ وَ الْیَتَامَیٰ وَ الْمَسَاکِینِ وَ ابْنِ السَّبِیلِ کَیْ لَا یَکُونَ دُولَةً بَیْنَ الْأَغْنِیَاءِ مِنکُمْ وَ مَا آتَاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مَا نَهَاکُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا ۚ وَ اتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ )

۷
ناصر مکارم شیرازی:
آنچه را خداوند از اهل این آبادیها به پیامبرش باز گرداند، از آنِ خدا و پیامبر و خویشاوندان او، و یتیمان و مستمندان و در راه ماندگان است، تا (این اموال عظیم) در میان ثروتمندان شما دست به دست نگردد. آنچه را پیامبر براى شما آورده بگیرید (و اطاعت کنید)، و از آنچه شما را نهى کرده خوددارى نمایید; و از (مخالفت) خدا بپرهیزید که خداوند کیفرش شدید است!
حسین انصاریان:
آنچه خدا از (اموال و زمین‌های) اهل آن آبادی ها به پیامبرش بازگرداند اختصاص به خدا و پیامبر و اهل بیت پیامبر و یتیمان و مستمندان و در راه ماندگان دارد، تا میان ثرومندان شما دست به دست نگردد. و (از اموال و احکام و معارف دینی) آنچه را پیامبر به شما عطا کرد بگیرید و از آنچه شما را نهی کرد، باز ایستید و از خدا پروا کنید؛ زیرا خدا سخت کیفر است.
محمدمهدی فولادوند:
آنچه خدا از (دارايى) ساكنان آن قريه ‌ها عايد پيامبرش گردانيد از آن خدا و از آن پيامبر (او) و متعلق به خويشاوندان نزديک (وى) و يتيمان و بينوايان و در راه‌ ماندگان است تا ميان توانگران شما دست به دست نگردد و آنچه را فرستاده (او) به شما داد آن را بگيريد و از آنچه شما را باز داشت بازايستيد و از خدا پروا بداريد كه خدا سخت‌ كيفر است.



(لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِینَ الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِن دِیَارِهِمْ وَ أَمْوَالِهِمْ یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَ رِضْوَانًا وَ یَنصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ۚ أُولَٰئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ)

۸
ناصر مکارم شیرازی:
(این اموال) براى مهاجران نیازمندى است که از خانه و کاشانه و اموال خود بیرون رانده شدند در حالى که فضل الهى و رضاى او را مى طلبند و خدا و پیامبرش را یارى مى کنند; و آنها راستگویانند.
حسین انصاریان:
(بخشی از غنایم) برای فقیران مهاجری است که از دیار و اموالشان بیرون رانده شده اند، در حالی که فضل و خشنودی خدا را می جویند وخدا وپیامبرش را یاری می کنند، اینان همان راستگویانند.
محمدمهدی فولادوند:
(اين غنايم نخست) اختصاص به بينوايان مهاجرى دارد كه از ديارشان و اموالشان رانده شدند خواستار فضل خدا و خشنودى (او) مى‌ باشند و خدا و پيامبرش را يارى مى كنند اينان همان مردم درست كردارند.



(وَ الَّذِینَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَ الْإِیمَانَ مِن قَبْلِهِمْ یُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَیْهِمْ وَ لَا یَجِدُونَ فِی صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَ یُؤْثِرُونَ عَلَیٰ أَنفُسِهِمْ وَ لَوْکَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۚ وَ مَن یُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَٰئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ)

۹
ناصر مکارم شیرازی:
و براى (نیازمندان از) کسانى است که در این سرا (سرزمین مدینه) و در سراى ایمان پیش از مهاجران مسکن گزیدند و کسانى را که به سویشان هجرت کنند دوست مى دارند، و در دل خود نیازى به آنچه به مهاجران داده شده احساس نمى کنند و آنها را بر خود مقدم مى دارند هر چند خودشان بسیار نیازمند باشند; و کسانى که از بخل و حرص نفس خویش باز داشته شده اند رستگارانند.
حسین انصاریان:
و (برای) کسانی (از انصار است) که پیش از مهاجران در سرای هجرت و ایمان (یعنی مدینه) جای گرفتند، (و) کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده اند دوست دارند، و در سینه های خود نیاز و چشم داشتی به آنچه به مهاجران داده شده است نمی یابند، و آنان را بر خود ترجیح می دهند، گرچه خودشان را نیاز شدیدی (به مال و متاع) باشد. و کسانی را که از بخل و حرصشان بازداشته اند، اینان همان رستگارانند.
محمدمهدی فولادوند:
و (نيز) كسانى كه قبل از (مهاجران) در (مدينه) جاى گرفته و ايمان آورده‌ اند هر كس را كه به سوى آنان كوچ كرده دوست دارند و نسبت به آنچه به ايشان داده شده است در دلهايشان حسدى نمى‌ يابند و هر چند در خودشان احتياجى (مبرم) باشد آنها را بر خودشان مقدم مى دارند و هر كس از خست نفس خود مصون ماند ايشانند كه رستگارانند.





جعبه ابزار