صفحه ۱۶۵ قرآن کریم سوره اعراف

و گفتند «ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم

گفتند ما ايمان آورديم به خداى عالميان،

گفتند (از روی حقیقت) به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم،

(و) گفتند به پروردگار جهانيان ايمان آورديم.

همان پروردگار موسى و هارون.»

خداى موسى و هارون.

پروردگار موسی و هارون.

پروردگار موسى و هارون.

فرعون گفت «آیا پیش از آن که به شما اجازه دهم، به او ایمان آوردید؟! حتماً این نیرنگ و توطئه‌اى است که در این شهر (و دیار) به کار گرفته اید، تا اهلش را از آن بیرون کنید; ولى بزودى (نتیجه کار خود را) خواهید دانست!

فرعون گفت چگونه پيش از دستور و اجازه من به او ايمان آورديد؟ همانا اين مكرى است كه در اين شهر انديشيده‌ايد كه مردم اين شهر را از آن بيرون كنيد، پس به زودى خواهيد دانست!

فرعون گفت آیا پیش از آنکه من به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! مسلماً این توطئه و نیرنگی است که (شما و موسی) در این شهر برپا کرده اید تا مردمش را از آن بیرون کنید، ولی به زودی خواهید دانست.

فرعون گفت آيا پيش از آنكه به شما رخصت دهم به او ايمان آورديد قطعا اين نيرنگى است كه در شهر به راه انداخته‌ ايد تا مردمش را از آن بيرون كنيد پس به زودى خواهيد دانست.

سوگند مى خورم که دستهاو پاهاى شما را بطور مخالف (یکى از راست و دیگرى از چپ) قطع مى‌کنم; سپس همگى را به دار مى‌آویزم!»

همانا دست و پاى شما را يكى از راست و يكى از چپ بريده و آن گاه همه را به دار خواهم آويخت.

قطعاً دست ها و پاهایتان را یکی از چپ و یکی از راست جدا می‌کنم، سپس همه شما را به دار خواهم آویخت.

دستها و پاهايتان را يكى از چپ و يكى از راست ‌خواهم بريد سپس همه شما را به دار خواهم آويخت.

(ساحران) گفتند «(مهمّ نیست،) مابه سوى پروردگارمان باز مى‌گردیم.

ساحران گفتند ما به سوى خداى خود باز مى‌گرديم.

گفتند ما به سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم (بنابراین ترسی از مجازات تو نداریم.)

گفتند ما به سوى پروردگارمان بازخواهيم گشت.

انتقام تو از ما، تنها بخاطر این است که ما به آیات پروردگار خویش ـ هنگامى که به سراغ ما آمد ـ ایمان آوردیم. پروردگارا! صبر و استقامتى (کافى) بر ما فروریز; و ما را مسلمان بمیران.»

و كينه و انتقام تو از ما تنها به جرم آن است كه ما به آيات خدا چون براى (هدايت) ما آمد ايمان آورديم، بار خدايا، به ما صبر و شكيبايى ده و ما را به آيين اسلام (يعنى با تسليم و رضاى به حكم خدا) بميران.

و تو ما را جز به این سبب به کیفر نمی‌رسانی که ما به آیات پروردگارمان هنگامی که به سوی ما آمد، ایمان آوردیم. (آن گاه به دعا روی آوردند و گفتند) پروردگارا! صبر و شکیبایی بر ما فرو ریز و ما را در حالی که تسلیم (فرمان ها و احکامت) باشیم، بمیران.

و تو جز براى اين ما را به كيفر نمى‌رسانى كه ما به معجزات پروردگارمان وقتى براى ما آمد ايمان آورديم پروردگارا بر ما شكيبايى فرو ريز و ما را مسلمان بميران.

و اشراف قوم فرعون (به او) گفتند «آیا موسى وقومش را رها مى‌کنى که در زمین فساد کنند، و تو و خدایانت را رها سازد؟!» گفت «به زودى پسرانشان را مى‌کشیم، و زنانشان را (براى خدمت کارى) زنده نگه مى‌داریم; و ما بر آنها کاملاً مسلّطیم.»

و سران قوم فرعون گفتند آيا موسى و قومش را واگذارى تا در اين سرزمين فساد كنند و تو و خدايان تو را رها سازند؟ فرعون گفت به زودى پسرانشان را كشته و زنانشان را زنده گذاريم (و در رنج و عذاب خدمت و اسارت نگاه داريم) و ما بر آنها غالب و مقتدريم.

اشراف و سران قوم فرعون گفتند آیا موسی و قومش را رها می‌کنی تا در این سرزمین فساد و تباهی کنند و تو و معبودهایت را واگذارند؟ گفت به زودی پسرانشان را به صورتی وسیع و گسترده به قتل می‌رسانیم و زنانشان را زنده می‌گذاریم و ما بر آنان چیره و مُسلّطیم.

و سران قوم فرعون گفتند آيا موسى و قومش را رها مى‌كنى تا در اين سرزمين فساد كنند و (موسى) تو و خدايانت را رها كند (فرعون) گفت بزودى پسرانشان را مى‌كشيم و زنانشان را زنده نگاه مى‌داريم و ما بر آنان مسلطيم.

موسى به قوم خود گفت «از خدا یارى جویید، و استقامت پیشه کنید، که زمین از آن خداست، و آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد، واگذار مى‌کند; و سرانجام (نیک) براى پرهیزگاران است.»

موسى به قوم خود گفت از خدا يارى خواهيد و صبر كنيد كه زمين ملک خداست، آن را به هر كس از بندگان خود خواهد به ميراث دهد، و حسن عاقبت مخصوص اهل تقواست.

موسی به قومش گفت از خدا یاری بخواهید، و شکیبایی ورزید، یقیناً زمین در سیطره مالکیّت و فرمانروایی خداست، آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد می‌بخشد، و سرانجام نیک، برای پرهیزکاران است.

موسى به قوم خود گفت از خدا يارى جوييد و پايدارى ورزيد كه زمين از آن خداست آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد مى‌دهد و فرجام (نيک) براى پرهيزگاران است.

گفتند «پیش از آن که به سوى ما بیایى آزار دیدیم، (هم اکنون) پس از آمدنت نیز آزار مى‌بینیم! (کى این آزارها به سر خواهد آمد؟)» گفت «امید است پروردگارتان دشمن شما را هلاک کند، و شما را در زمین جانشین (آنها) سازد، تا ببیند چگونه عمل مى‌کنید.»

قوم موسى به او گفتند كه ما هم پيش از آمدن تو (به رسالت) و هم بعد از آنكه آمدى به رنج و شكنجه (دشمن) بوده‌ايم، موسى گفت اميد است كه خدا دشمن شما را هلاک نمايد و شما را در زمين جانشين كند آن گاه بنگرد تا شما چه خواهيد كرد.

گفتند پیش از آنکه تو نزد ما بیایی شکنجه و آزار شدیم، و نیز پس از آنکه آمده ای (مورد شکنجه و آزاریم). گفت امید است که پروردگارتان دشمنانتان را نابود کند، و شما را در این سرزمین، جانشین (آنان) گرداند، پس بنگرد که شما (پس از فرعونیان) چگونه عمل می‌کنید؟

(قوم موسى) گفتند پيش از آنكه تو نزد ما بيايى و (حتى) بعد از آنكه به سوى ما آمدى مورد آزار قرار گرفتيم گفت اميد است كه پروردگارتان دشمن شما را هلاک كند و شما را روى زمين جانشين (آنان) سازد آنگاه بنگرد تا چگونه عمل مى‌كنيد.

و ما فرعونیان را به خشکسالى و کمبود میوه‌ها گرفتار کردیم، شاید متذکّر گردند.

و فرعونيان را سخت به قحط و تنگى معاش و نقص و آفت بر كشت و زرع مبتلا كرديم تا شايد متذكر شوند.

و فرعونیان را به قحطی و خشکسالی‌های متعدد و کمبود بسیار شدیدِ بخشی از محصولات دچار نمودیم تا متذکّر شوند.

و در حقيقت ما فرعونيان را به خشكسالى و كمبود محصولات دچار كرديم باشد كه عبرت گيرند.