• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

صراط (فرهنگ شیعه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: صراط (مقالات مرتبط).


صراط در اصطلاح کلامی، راه راست و مسیر معرفت خداست که تجلی دنیوی آن پیروی از دین، ولایت پیامبر و امامان معصوم، و گذر از شهوات است.
تجلی اخروی صراط، پلی بر روی جهنم است که کیفیت عبور انسان‌ها از آن به ایمان و اعمالشان بستگی دارد.
صراط اخروی گردنه‌هایی به نام «عقبات» (مانند نماز، امانت و صله رحم) دارد که محل حسابرسی واجبات است و یکی از این عقبات «مرصاد» نام دارد که محل انتقام الهی از ستمکاران است.




صراط راه رسيدن به بهشت‌، به معناى راه راست است.
به دین و ولایت اهل بیت (علیهم‌السلام) نيز «صراط» مى‌گويند؛ زيرا راه رسيدن به کمال و سعادت است.
[۱] شیخ مفید، محمد بن نعمان، مصنّفات، ج۵، ص۱۰۸.



صراط در قیامت پلى است بر جهنم كه تنها با گذر كردن از آن مى ‌توان به بهشت رسيد.
همه انسان‌ها بايد از آن بگذرند. نیکان به سلامت به بهشت مى‌رسند و بَدان مى‌لغزند و به دوزخ مى‌افتند.


چگونگى صراط و عبور از آن، بسته به ایمان و عمل آدمى است. در روایت است كه صراط از مو باريک‌تر و از شمشير تيزتر است.
برخى مانند برق از آن مى‌گذرند و برخى همانند اسبِ تيزرو و برخى همچون پيادگان و برخى به آن مى‌آويزند و گاه آتش آنان را فرامى‌گيرد و گاه رها مى‌سازد.
صراط، در حقيقت، تجسّم راهى است كه آدمى در حیات دنیوی پيش گرفته است.
او بايد از جهنّم سوزان شهوات و هوا و هوس بگذرد تا به بهشت پرهيزگارى برسد.
دين حق و راه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) و خاندانش صراط مستقيم دنيوى است.


در روايتى آمده است كه صراط عبارت از راه معرفت خدا است و دو راه را شامل مى‌شود: يكى در دنيا و ديگرى در آخرت.
صراط دنيا همان امام معصوم است كه بايد از او فرمان بُرد. هر كس او را به ولایت بشناسد و به هدايتش اقتدا كند، از صراط اخروى نيز مى‌گذرد و هر كس او را نشناسد، بر صراط مى‌لغزد و به دوزخ مى ‌افتد.





کتاب فرهنگ شیعه، تالیف شده توسط جمعی از نویسندگان، ص۳۱۹-۳۲۰.    






جعبه ابزار