• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

سوره واقعه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





سوره واقعه، سوره‌ پنجاه و ششم قرآن بوده و در مکه نازل شده است.



«واقعه» به معناى پيشامد و حادثه، يکى از نام‌هاى رستاخیز و قیامت است؛ حادثه‌اى که بى‌شک واقع خواهد شد، به همين مناسبت سوره را «واقعه» ناميده‌اند.


اين سوره قیامت کبری كه در آن مردم دوباره زنده مى‌شوند و به حسابشان رسيدگى شده و جزا داده مى‌شوند و نشانه‌ها و حوادث آن را شرح مى‌دهد، نخست مقدارى از حوادث هول انگيز آن را ذكر مى‌كند، حوادث نزديك‌تر به زندگى دنيايى انسان ، و نزديك‌تر به زمينى كه در آن زندگى مى‌كرده، مى‌فرمايد: اوضاع و احوال زمین دگرگون مى‌شود و زمين بالا و پايين و زير و رو مى‌گردد، زلزله بسيار سهمگين زمين كوه‌ها را متلاشى، و چون غبار مى‌سازد، آن گاه مردم را به طور فهرست‌وار به سه دسته سابقین و اصحاب يمين و اصحاب شمال، تقسيم نموده، سرانجام كار هر يك را بيان مى‌كند.
آن گاه عليه اصحاب شمال كه منكر ربوبیت خداى تعالى و مساله معاد و تكذيب كننده قرآنند كه بشر را به توحید و ایمان به معاد دعوت مى‌كند، استدلال نموده؛ در آخر گفتار را با يادآورى حالت احتضار و فرا رسيدن مرگ و سه دسته شدن مردم خاتمه مى‌دهد.
گفته شده: اين سوره به شهادت مضمون و سياق آياتش در مکه نازل شده است.




۱. داراى ۹۶ آيه به عدد کوفى، ۹۷ آيه به عدد بصرى، ۹۹ آيه به عدد حجازى و شامي، ۳۷۸ يا ۳۷۰ کلمه و ۱۷۰۳ يا ۱۷۵۶ حرف است.
۲. در ترتيب نزول ، چهل و ششمين و در مصحف شريف پنجاه و ششمين سوره است.
۳. پس از سوره طه و پيش از سوره شعراء در مکه و پيش از هجرت نازل شد و مکى به شمار مي‌آيد؛ جز آیه ۸۱ و ۸۲ که مدنى است.
۴. از نظر کمّيّت از سوره‌هاى مفصّل و از نوع طوال آن و شامل حدود نصف يک حزب قرآن است.
۵. از مقاتل بن سليمان نقل شده است که يک آیه منسوخ دارد.




۱. وقوع قیامت و نشانه‌هاى آن؛
۲. تقسيم انسان‌ها به سه گروه « اصحاب شمال ، اصحاب یمین و مقربان»؛
۳. انتساب خلقت انسان، نزول باران و رشد گياهان به خداوند ؛
۴. ترسيم حالات احتضار .
[۴] رامیار، محمود، ۱۳۰۱ - ۱۳۶۳، تاریخ قرآن، ص۵۸۷.
[۵] جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، ج۱، ص۳۱۶.
[۸] هاشم زاده هریسی، هاشم، ۱۳۱۷، شناخت سوره‌های قرآن، ص۴۱۲.






فرهنگ نامه علوم قرآن، برگرفته از مقاله «سوره واقعه».    


رده‌های این صفحه : سوره‌های قرآن




جعبه ابزار