دَلْو (مفردات‌قرآن)

يعنى آن دو نفر مرا از هشتاد قامتى به زير فرستادند.
على هذا معناى «دَلَّاهُمَا» آن است كه لغزش و سقوط داد آن دو را. ظاهرا مراد از آن ساقط كردن از اراده و تصميم باشد. يعنى از تصميمشان كه می‌خواستند نخورند برانداخت و خوردند.

«تُدْلُوا» عطف است به‌ «تَأْكُلُوا» و تقدير آن چنين است «و لا تدلّوا بها الى الحكّام» و مراد از آن در آيه مطلق نزديک كردن و دادن است.

«مرّه» يعنى قوّه؛
«افق» يعنى ناحيه؛
«تدلّى» یعنی كشيده شدن و آويزان شدن به طرف پایين؛ از زجّاج نقل شده كه «دَنَا وَ تَدَلَّى‌» هر دو به معنى نزديک شدن است.
«دنا» يعنى نزديک شد؛
«تدلّى» يعنى نزديک‌تر شد؛
«قاب» یعنى مقدار و اندازه؛
«قوسين» يعنى دو كمان
مراد از «شديد القوى» و «ذو مرّه» به ظاهر جبرئیل است و اين آيات كيفيّت وحی را بيان می‌كند.

(وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ)

      
(و امكان ندارد خدا با هيچ انسانى سخن بگويد، مگر از راه وحى يا از پشت حجابى (هم‌چون ايجاد صوت) يا رسولى فرشته‌ای‌ مى‌فرستد و به فرمان خود آن‌چه را بخواهد وحى مى‌كند؛ چراكه او بلند مقام و حكيم است.)
ناگفته نماند به موجب این آيه‌، وحى خدا نسبت به پیامبران سه قسم است: يكى وحى و القاء به قلب. ديگرى سخن گفتن از پس پرده كه خدا صدا خلق می‌كند و پيغمبر مى‌شنود، مثل حضرت موسی. سوّمى فرستادن فرشته است و وحى به وسيله او. آيات سوره نجم قسم سوّم را درباره حضرت رسول (صلّی‌الله‌علیه‌وآله) بيان می‌كند.