• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

دون (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





دون (به ضمّ دال) از واژگان قرآن کریم به معنای غير، حقير و ناقص از ديگرى است.
همچنین در معناى پایين، فوق، جلو و عقب نيز به كار رفته است.



دون به معنای غير، حقير، ناقص از ديگرى و به معنى پایين، فوق، جلو و عقب نيز به كار رفته است.



به مواردی از دون که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - دُونِ‌ (آیه ۱۰۷ سوره بقره)

(وَ ما لَكُمْ مِنْ‌ دُونِ‌ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ)

      
(و جز خدا، سرپرست و ياورى براى شما نيست. (و اوست كه مصلحت شما را مى‌داند).)


۲.۲ - دُونَ‌ (آیه ۴۸ سوره نساء)

(إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ‌ذلِكَ)

      
(خداوند هرگز شرک به او را نمى‌بخشد؛ و كمتر از آن را براى هر كس بخواهد و شايسته بداند مى‌بخشد.)
در آيه اوّل به معنى غير است و در آيه دوّم شايد به معنى غير و يا به معنى حقير و پائين باشد. يعنى: «پایين از شرک و يا غير از شرک را مى‌بخشد.»


۲.۳ - دُونَ‌ (آیه ۱۱ سوره جن)

(وَ أَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَ مِنَّا دُونَ‌ذلِكَ كُنَّا طَرائِقَ قِدَداً)

      
يعنى «بعض از ما صالح و بعض غير او و پایين از اواند. فرقه‌هاى مختلف هستيم.»
دون در اين آيه به معنى غير و يا به معنى پایين و پست باشد.


۲.۴ - دُونِهِمْ‌ (آیه ۱۷ سوره مریم)

(فَاتَّخَذَتْ مِنْ‌ دُونِهِمْ‌حِجاباً)

      
(و ميان خود و آنان حجابى افكند.)


۲.۵ - دُونِهِمُ‌ (آیه ۲۳ سوره قصص)

(وَ وَجَدَ مِنْ‌ دُونِهِمُ‌ امْرَأَتَيْنِ تَذُودانِ)

      
(و در كنار آنان دو زن را ديد كه از گوسفندان خويش مراقبت مى‌كنند.)


۲.۶ - دُونِهِما (آیه ۶۲ سوره الرحمن)

(وَ مِنْ‌ دُونِهِما جَنَّتانِ)

      
يعنى «نزديک آن دو، دو بهشت ديگرى هست.»
ممكن است مراد از «دُونِهِما» معناى پائين در رتبه باشد يعنى دو بهشت ديگر كه از حيث وضع پایين‌تر از آن دو است.
در صحاح دون به معنى قرب آمده است. و می‌شود گفت كه در آيه به معنى قرب است.



۱. قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۳۷۹.    
۲. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۲۳.    
۳. طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۲۴۸.    
۴. بقره/سوره۲، آیه۱۰۷.    
۵. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۷.    
۶. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۸۰.    
۷. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۵۲.    
۸. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۳۰۷.    
۹. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۵۰.    
۱۰. نساء/سوره۴، آیه۴۸.    
۱۱. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸۶.    
۱۲. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۸۸.    
۱۳. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۷۰.    
۱۴. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۷۸.    
۱۵. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۸۸.    
۱۶. جنّ/سوره۷۲، آیه۱۱.    
۱۷. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۶۸.    
۱۸. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۴۴.    
۱۹. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۸۲.    
۲۰. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۵۹.    
۲۱. مریم/سوره۱۹، آیه۱۷.    
۲۲. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۶.    
۲۳. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۵.    
۲۴. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۴.    
۲۵. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۵۴.    
۲۶. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۸۳.    
۲۷. قصص/سوره۲۸، آیه۲۳.    
۲۸. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۸۸.    
۲۹. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۳.    
۳۰. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۴.    
۳۱. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۸۱.    
۳۲. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۸۷.    
۳۳. الرحمن/سوره۵۵، آیه۶۲.    
۳۴. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۸۶.    
۳۵. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۱۰.    
۳۶. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۱۸.    
۳۷. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۱۸.    
۳۸. جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۵، ص۲۱۱۵.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «دون»، ج۲، ص۳۷۹.    






جعبه ابزار