گزارش خطا
برای مشاهده معنا و شرح هر کلمه، بر روی آن کلیک کنید.
سياسی، تاريخی
وَ مِنْ كَلامٍ لَهُ (عَلَيْهِالسّلامُ) از سخنان آن حضرت (علیهالسلام) است
يُشِيرُ فِيهِ إِلَى ظُلْمِ بَنِي أُمَيَّةَ.
در آن به ستم بنیامیه اشاره شده است.
«وَ اللّهِ لَا یَزالُونَ حَتّى لايَدَعُوا لِلّهِ مُحَرَّماً اِلَّا اسْتَحَلُّوهُ،»۱به خدا قسم بنى امیه همواره ستم مى نمایند تا از حرامهاى خدا حرامى را باقى نگذارند مگر حلال کنند،
«وَ لَا عَقْداً اِلَّا حَلُّوهُ»۲و پیمانى را رها ننمایند مگر بشکنند
«وَ حَتّى لَا یَبْقی بَیْتُ مَدَر وَ لَا وَبَرٍ»۳و خانه اى از گل و خیمه اى از پشم نماند
«اِلَّا دَخَلَهُ ظُلْمُهُمْ» ۴مگر اینکه ستمشان وارد آن شود
«وَ نَبا بِهِ سُوءُ رَعْیِهِمْ»۵و بدى رفتارشان اهل آن را پراکنده کند.
«وَ حَتّى یَقُومَ الْباکِیانِ یَبْکِیانِ:»۶تا آنجا که دو دسته بگریند:
«باک یَبْکی لِدینِهِ»۷مردمى بر دینشان،
«وَ بَاک یَبْکِی لِدُنْیاهُ.»۸و مردمى بر دنیایشان.
«وَ حَتّى تَکُونَ نُصْرَةُ اَحَدِکُمْ مِنْ اَحَدِهِمْ کَنُصْرَةِ الْعَبْدِ مِنْ سَیِّدِهِ،»۹کار به جایى رسد که دادخواهى یکى از شما از یکى از آنها همچون دادخواهى برده از ارباب شود،
«اِذا شَهِدَ اَطاعَهُ»۱۰که در حضور ارباب اطاعتش نماید
«وَ اِذا غابَ اغْتابَهُ.»۱۱و در غیاب او بدگویى کند.
«وَ حَتّى یَکُونَ اَعْظَمَکُمْ فيها عَناءً اَحْسَنُکُمْ بِاللّهِ ظَنّاً.»۱۲و تا جایى که بزرگترین شما در آن حکومت در تحمل سختى و رنج کسى است که بیشترین حسن ظن را به خدا دارد.
«فَاِنْ اَتاکُمُ اللّهُ بِعافِیَة فَاقْبَلُوا»۱۳پس اگر خداوند عافیت عنایت کرد به دیده منّت دارید
«وَ اِنِ ابْتُلیتُمْ فَاصْبِرُوا»۱۴و اگر دچار حادثه شدیدصبر پیشه کنید
«فَاِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقینَ.»۱۵که عاقبت از آنِ پرهیزکاران است.
