گزارش خطا
برای مشاهده معنا و شرح هر کلمه، بر روی آن کلیک کنید.
عقائدية ، اخلاقية
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ (عَلَيْهِالسَّلامُ)
از خطبه های آن حضرت است
يَحْمَدُ اللهَ وَ يُثْنِي عَلَى نَبِيِّهِ وَ يَعِظُ
که در آن خدا را ستایش میکند، و بر پیامبرش درود میفرستد، و پند میدهد
۱. آيات اللّه البيَّنة
«الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي أَظْهَرَ مِنْ آثَارِ سُلْطَانِهِ، وَ جَلاَلِ کِبْرِیَائِهِ،»۱سپاس خدایی را که از آثار سلطنت، و بزرگی کبریاییش چندان آشکار کرد
«مَا حَیَّرَ مُقَلَ الْعُقُولِ مِنْ عَجَائِبِ قُدْرَتِهِ،»۲که دیده ها را از عجائب قدرتش متحیّر نمود،
«وَ رَدَعَ خَطَرَاتِ هَمَاهِمِ النُّفُوسِ عَنْ عِرْفَانِ کُنْهِ صِفَتِهِ.»۳و اندیشه های دور پرواز انسانها را از شناخت حقیقت صفاتش مانع شد.
«وَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلَّا اللهُ، شَهَادَةَ إِیمَان وَ إِیقَان، وَ إِخْلاَص وَ إِذْعَانٍ.»۴و بر اساس ایمان و یقین و اخلاص و اعتقاد شهادت می دهم که معبودی جز اللّه نیست،
«وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ،»۵و گواهی می دهم که محمّد بنده و فرستاده اوست،
«أَرْسَلَهُ وَ أَعْلاَمُ الْهُدَی دَارِسَةٌ،»۶او را فرستاد در حالی که نشانه های هدایت کهنه شده،
«وَ مَنَاهِجُ الدِّینِ طَامِسَةٌ،»۷و راه روشن دین به نابودی رسیده بود.
«فَصَدَعَ بِالْحَقِّ;»۸حق را آشکار کرد،
«وَ نَصَحَ لِلْخَلْقِ،»۹خلق را خیرخواهی نمود،
«وَ هَدَی إِلَى الرُّشْدِ،»۱۰به طریق صواب رهنمون شد،
«وَ أَمَرَ بِالْقَصْدِ، (صَلَّی اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ.)»۱۱و به میانه روی فرمان داد، (درود و سلام خدا بر او و آل او باد.)
۲. معرفة اللّه
«وَ اعْلَمُوا، عِبَادَ اللهِ،»۱۲بندگان خدا، بدانید
«أَنَّهُ لَمْ یَخْلُقْکُمْ عَبَثاً،»۱۳خداوند شما را بیهوده و باطل نیافرید،
«وَ لَمْ یُرْسِلْکُمْ هَمَلاً،»۱۴و سرِخود و آزاد رها نکرد.
«عَلِمَ مَبْلَغَ نِعَمِهِ عَلَيْكُمْ،»۱۵اندازه نعمتش را بر شما می داند،
«وَ أَحْصَی إِحْسَانَهُ إِلَيْكُمْ،»۱۶و احسانش را نسبت به شما به شماره آورده است.
«فَاسْتَفْتِحُوهُ،»۱۷از او پیروزی و رستگاری بخواهید،
«وَ اسْتَنْجِحُوهُ،»۱۸و روا شدن حاجت بطلبید
«وَ اطْلُبُوا إِلَيْهِ وَ اسْتَمْنِحُوهُ،»۱۹و عطا و بخشش درخواست کنید،
«فَمَا قَطَعَکُمْ عَنْهُ حِجَابٌ،»۲۰که بین شما و او حجابی نیست،
«وَ لَا أُغْلِقَ عَنْكُمْ دُونَهُ بَابٌ.»۲۱و به روی شما از دیدار او دری بسته نشده.
«وَ إِنَّهُ لَبِكُلِّ مَکَانٍ،»۲۲او در هر مکانی حاضر،
«وَ فِي كُلِّ حِین وَ أَوَانٍ،»۲۳و در هر وقت و زمانی موجود،
«وَ مَعَ كُلِّ إِنْس وَ جَانٍّ;»۲۴و با هر انس و جنّی همراه است.
«لَا یَثْلِمُهُ الْعَطَاءُ،»۲۵عطایش بر او رخنه وارد نمی آورد،
«وَ لَا یَنْقُصُهُ الْحِبَاءُ،»۲۶و جودش از او نمی کاهد،
«وَ لَا یَسْتَنْفِدُهُ سَائِلٌ،»۲۷گدایی گدا نعمتش را پایان نمی دهد،
«وَ لَا یَسْتَقْصِیهِ نَائِلٌ،»۲۸و بذل و بخشش خزائنش را به آخر نمی رساند،
«وَ لَا یَلْوِیهِ شَخْصٌ عَنْ شَخْصٍ،»۲۹و کسی او را از توجه به دیگری باز نمی دارد،
«وَ لَا یُلْهِیهِ صَوْتٌ عَنْ صَوْتٍ،»۳۰و صدایی او را از صدای دیگر غافل نمی کند،
«وَ لَا تَحْجُزُهُ هِبَةٌ عَنْ سَلْبٍ،»۳۱و عطایش به کسی مانع سلب عطا از دیگری نمی گردد،
«وَ لَا یَشْغَلُهُ غَضَبٌ عَنْ رَحْمَةٍ،»۳۲و غضبش او را از رحمتش باز نمی دارد،
«وَ لَا تُولِهُهُ رَحْمَةٌ عَنْ عِقَابٍ،»۳۳و رحمتش بر کسی او را از کیفر دیگری غافل نمی کند،
«وَ لَا یُجِنُّهُ الْبُطُونُ عَنِ الظُّهُورِ،»۳۴نهان بودنش او را از آشکاریش نمی پوشاند،
«وَ لَا یَقْطَعُهُ الظُّهُورُ عَنِ الْبُطُونِ.»۳۵و آشکار بودنش وی را از پنهانیش قطع نمی نماید.
«قَرُبَ فَنَأَی،»۳۶در عین نزدیکی دور است،
«وَ عَلاَ فَدَنَا،»۳۷و در عین بلندی نزدیک،
«وَ ظَهَرَ فَبَطَنَ،»۳۸و در عین آشکار بودن نهان،
«وَ بَطَنَ فَعَلَنَ،»۳۹و در عین نهان بودن آشکار.
«وَ دَانَ وَ لَمْ یُدَنْ.»۴۰جزا دهد و جزا داده نشود.
«لَمْ یَذْرَإِ الْخَلْقَ بِاحْتِیَالٍ،»۴۱از روی اندیشه و فکر کردن موجودات را نیافرید،
«وَ لَا اسْتَعَانَ بِهِمْ لِکَلَالٍ.»۴۲و به خاطر رنج و خستگی از آنان یاری نجست.
۳. ذكر القيامة
«أُوصِیکُمْ، عِبَادَ اللهِ، بِتَقْوَی اللهِ،»۴۳ای بندگان خدا، شما را به تقوای الهی سفارش می کنم،
«فَإِنَّهَا الزِّمَامُ وَ الْقِوَامُ،»۴۴زیرا تقوا زمام است و قوام حیات،
«فَتَمَسَّکُوا بِوَثَائِقِهَا،»۴۵به ریشه های محکم آن تمسک جویید،
«وَ اعْتَصِمُوا بِحَقَائِقِهَا،»۴۶و به حقایق آن چنگ زنید،
«تَؤُلْ بِكُمْ إِلَى أَکْنَانِ الدَّعَةِ وَ أَوْطَانِ السَّعَةِ، وَ مَعَاقِلِ الْحِرْزِ وَ مَنَازِلِ الْعِزِّ»۴۷تا شما را به مکانهای راحت، و محل های وسیع، و حصارهای محفوظ، و منازل عزّت برساند،
«في یَوْم تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ» ۴۸آن هم در روزی که چشمها در آن خیره می شود،
«وَ تُظْلِمُ لَهُ الْأَقْطَارُ،»۴۹و همه جا در برابرش به تاریکی فرو می رود،
«وَ تُعَطَّلُ فِيهِ صُرُومُ الْعِشَارِ.»۵۰و گله های شترهای آبستن (که اموال پربهایند) بی صاحب می ماند،
«وَ یُنْفَخُ فِي الصُّورِ،»۵۱و در صور دمیده می شود،
«فَتَزْهَقُ كُلُّ مُهْجَةٍ،»۵۲آن وقت هر روحی از بدن درآید،
«وَ تَبْکَمُ كُلُّ لَهْجَةٍ،»۵۳و هر زبانی لال شود،
«وَ تَذِلُّ الشُّمُّ الشَّوَامِخُ، وَ الصُّمُّ الرَّوَاسِخُ،»۵۴و کوههای بلند و صخره های پابرجا درهم ریزند،
«فَیَصِیرُ صَلْدُهَا سَرَاباً رَقْرَقاً،»۵۵و جای آنها را سراب موّاج و درخشان گیرد،
«وَ مَعْهَدُهَا قَاعاً سَمْلَقاً،»۵۶آثار و بناها چون زمینی نرم و هموار شود،
«فَلَا شِفِیعٌ یَشْفَعُ،»۵۷آن روز نه شفیعی است که شفاعت نماید،
«وَ لَا حَمِیمٌ یَنْفَعُ،»۵۸و نه خویشی که دفع رنج کند،
«وَ لَا مَعْذِرَةٌ تَدْفَعُ.»۵۹و نه عذر و بهانه ای که سود بخشد.
