گزارش خطا
برای مشاهده معنا و شرح هر کلمه، بر روی آن کلیک کنید.
عقائدی، سياسی
وَ مِنْ خُطْبَةٍ لَهُ (عَلَيْهِالسَّلامُ) از خطبههای آن حضرت (علیهالسلام) است
فِي فَضْلِ الرَّسُولِ الْأَعْظَمِ، وَ فَضْلِ الْقُرْآنِ، ثُمَّ حَالِ دَوْلَةِ بَنِي أُمَيَّةَ
درباره برتری پیامبر و قرآن، و احوال دولت بنی امیّه
«أَرْسَلَهُ عَلَى حِینِ فَتْرَة مِنَ الرُّسُلِ،»۱او را در عصری به رسالت برانگیخت که خالی از پیامبران بود،
«وَ طُولِ هَجْعَة مِنَ الْأُمَمِ،»۲و خواب گران ملل عالم طولانی شده بود،
«وَ انْتِقَاض مِنَ الْمُبْرَمِ;»۳و رشته محکم دین گسیخته بود.
«فَجَاءَهُمْ بِتَصْدِیقِ الَّذِي بَیْنَ یَدَیْهِ، وَ النُّورِ الْمُقْتَدَی بِهِ.»۴پس او با کتابی که تصدیق کننده حقایق کتب آسمانی بود، و نوری که بایدازآن پیروی شود به جانب مردم آمد.
«ذلِكَ الْقُرْآنُ»۵آن نور قرآن است،
«فَاسْتَنْطِقُوهُ، وَ لَنْ یَنْطِقَ،»۶آن رابه سخن آرید ولی هرگز سخن نمی گوید،
«وَ لَكِنْ أُخْبِرُکُمْ عَنْهُ:»۷امّا من شما را از آن خبر می دهم:
«أَلَا إِنَّ فِيهِ عِلْمَ مَا یَأْتِی،»۸آگاه باشید که دانش آنچه می آید،
«وَ الْحَدِیثَ عَنِ الْمَاضِی،»۹و خبر آنچه که در عالم گذشت،
«وَ دَوَاءَ دَائِکُمْ،»۱۹و درمان دردهای شما،
«وَ نَظْمَ مَا بَیْنَکُمْ.»۱۱و مقررات نظم دهنده زندگیتان در این کتاب است.
وَ مِنْـها: (في دَوْلَةِ بَنِي أُمَيَّةَ)
از این خطبه است: (در باب دولت بنی امیه)
«فَعِنْدَ ذلِكَ لَا یَبْقَی بَیْتُ مَدَرٍ وَ لَا وَبَرٍ»۱۲در روزگار بنی امیه خانه ای در شهر و چادری در بیابان باقی نماند
«إِلَّا وَ أَدْخَلَهُ الظَّلَمَةُ تَرْحَةً، وَ أَوْلَجُوا فِيهِ نِقْمَةً.»۱۳مگر اینکه ستمگران غم و اندوه و رنج و گرفتاری وارد آن کنند.
«فَيَوْمَئِذ لَا یَبْقَی لَهُمْ فِي السَّمَاءِ عَاذِرٌ،»۱۴در آن زمان عذرخواهی در آسمان،
«وَ لَا فِي الْأَرْضِ نَاصِرٌ.»۱۵و یاوری در زمین برای آنان نماند.
«أَصْفَیْتُمْ بِالْأَمْرِ غَیْرَ أَهْلِهِ،»۱۶شما حکومت را به غیر اهلش سپردید،
«وَ أَوْرَدْتُمُوهُ غَیْرَ مَوْرِدِهِ.»۱۷و آن را در غیر جایش قرار دادید.
«وَ سَیَنْتَقِمُ اللهُ مِمَّنْ ظَلَمَ،»۱۸و خداوند از آنان که ستم کردند به زودی انتقام گیرد:
«مَأْکَلاً بِمَأْکَلٍ،»۱۹خوردنی را به خوردنی،
«وَ مَشْرَباً بِمَشْرَبٍ،»۲۰و نوشیدنی را به نوشیدنی،
«مِنْ مَطَاعِمِ الْعَلْقَمِ،»۲۱در برابر هر لقمه لذیذ لقمه ای تلخ،
«وَ مَشَارِبِ الصَّبِرِ وَ الْمَقِرِ،»۲۲و در برابر هر شربت شیرین جامی تلخ و زهرآلود،
«وَ لِبَاسِ شِعَارِ الْخَوْفِ،»۲۳از درون در وحشت،
«وَ دِثَارِ السَّیْفِ،»۲۴و از بیرون در معرض شمشیر تیز.
«وَ إِنَّمَا هُمْ مَطَایَا الْخَطِیئَاتِ»۲۵اینان مرکبهای معاصی،
«وَ زَوَامِلُ الْأَثَامِ.»۲۶و شتران بارکش گناهانند.
«فَأُقْسِمُ،»۲۷سوگند به خدا،
«ثُمَّ أُقْسِمُ،»۲۸باز هم سوگند به خدا،
«لَتَنْخَمَنَّهَا أُمَیَّةُ مِنْ بَعْدِی كَمَا تُلْفَظُ النُّخَامَةُ،»۲۹که بنی امیّه پس از من خلافت را همچون خلط سینه بیرون اندازند،
«ثُمَّ لَا تَذُوقُهَا وَ لَا تَطْعَمُ بِطَعْمِهَا أَبَداً مَا کَرَّ الْجَدِیدَانِ!»۳۰و پس از آن تا شب و روز برقرار است از شربت حکومت نچشند و هرگز طعمش را درنیابند.
