گزارش خطا
برای مشاهده معنا و شرح هر کلمه، بر روی آن کلیک کنید.
سياسی ، عقائدی
وَ مِنْ كَلامٍ لَهُ (عَلَيْهِالسَّلامُ) از سخنان آن حضرت (علیهالسلام) است
فِى الْخَوارِجِ لَمّا اَنْكَروا تَحكيمَ الرِّجالِ وَ يَذُمُّ فيهِ اَصْحابَهُ فِى التَّحْكيمِ، فَقالَ (عَلَيْهِالسَّلامُ):
در رابطه با خوارج وقتى که حَکَمیت را انکار کردند، در این کلام اصحاب خود را نسبت به حکمیت سرزنش مى نماید. فرمود:
۱ . ماهيّة التّحكيم
«اِنّا لَمْ نُحَکِّمِ الرِّجالَ»۱ما مردمان را حَکَم قرار ندادیم،
«وَ اِنَّما حَکَّمْنَا الْقُرْآنَ،»۲قرآن را حَکَم کردیم،
«وَ هذَا الْقُرْآنُ اِنَّما هُوَ خَطٌّ مَسْطُورٌ بَیْنَ الدَّفَّتَیْنِ»۳و این قرآن خطى است نوشته شده میان دو جلد
«لَا یَنْطِقُ بِلِسانٍ»۴که با زبان حرف نمى زند
«وَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ تَرْجُمانٍ»۵او را مترجمى لازم است
«وَ اِنَّما یَنْطِقُ عَنْهُ الرِّجالُ.»۶و از جانب او مردان سخن مى گویند.
«وَ لَمّا دَعانَا الْقَوْمُ اِلى اَنْ نُحَکِّمَ بَیْنَنا الْقُرْآنَ لَمْ نَکُنِ الْفَریقَ الْمُتَوَلِّیَ عَنْ کِتابِ اللّهِ تَعالی»۷زمانى که این مردم ما را به حکمیت قرآن دعوت کردند ما قومى نبودیم که از قرآن رو بگردانیم،
«وَ قَدْ قالَ اللّهُ سُبْحانَهُ:»۸در حالى که خداوند سبحان فرموده:
(فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِی شَیْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَی اللَّهِ وَ الرَّسُولِ)
۹در حالى که خداوند سبحان فرموده: «اگر در چیزى اختلاف کردید آن را به خدا و رسولش برگردانید.»
«فَرَدُّهُ اِلَى اللّهِ اَنْ نَحْکُمَ بِکِتابِهِ»۱۰برگرداندن اختلاف به خداوند این است که کتابش را حاکم قرار دهیم
«وَ رَدُّهُ اِلَى الرَّسُولِ اَنْ نَأْخُذَ بِسُنَّتِهِ.»۱۱و ارجاع دادن اختلاف به پیامبرش این است که سنّتش را اخذ کنیم.
«فَاِذا حُکِمَ بِالصِّدْقِ فى کِتابِ اللّهِ»۱۲پس اگر از روى صدق در کتاب خدا حکم شود،
«فَنَحْنُ اَحَقُّ النّاسِ بِهِ،»۱۳ما به آن حکم از همه مردم سزاوارتریم،
«وَ اِنْ حُکِمَ بِسُنَّةِ رَسُولِ اللّهِ (صَلَّىاللّهُعَلَيْهِوَآلِهِ)،»۱۴و اگر به سنّت رسول خدا (صلّىاللّهعلیهوآله) حکم شود،
«فَنَحْنُ اَوْلاهُمْ بِهِ.»۱۵ما از همه مردم به آن اولى تریم.
«وَ اَمّا قَوْلُکُمْ: لِمَ جَعَلْتَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُمْ اَجَلاً فِى التَّحْکیمِ؟»۱۶امّا گفتار شما که چرا میان خود و آنان در حَکَمیت مدت قرار دادى؟
«فَاِنَّما فَعَلْتُ ذلِكَ لِیَتَبَیَّنَ الْجاهِلُ»۱۷براى این بود که جاهل حق را نزد خودش روشن کند،
«وَ یَتَثَبَّتَ الْعالِمُ،»۱۸و دانا در عقیده اش تحقیق بیشتر کند،
«وَ لَعَلَّ اللّهُ اَنْ یُصْلِحَ فى هذِهِ الْهُدْنَةِ اَمْرَ هذِهِ الْأُمَّةِ،»۱۹و شاید خداوند در این مدتِ آرامش کار این امت را اصلاح کند،
«وَ لا تُؤْخَذَ بِاَکْظامِها فَتَعْجَلَ عَنْ تَبَیُّنِ الْحَقِّ،»۲۰و در مضیقه نباشند تا پیش از شناخت حق شتاب کرده
«وَ تَنْقادَ لاَِوَّلِ الْغَیِّ.»۲۱و به نخستین گمراهى گردن نهند.
۲. علل توبيخ اهل الكوفة
«اِنَّ اَفْضَلَ النّاسِ عِنْدَ اللّهِ مَنْ کانَ الْعَمَلُ بِالْحَقِّ اَحَبَّ اِلَيْهِ وَ اِنْ نَقَصَهُ وَ کَرَثَهُ مِنَ الْباطِلِ وَ اِنْ جَرَّ اِلَيْهِ فائِدَةً وَ زادَهُ.»۲۲قطعاً برترین مردم نزد خداوند کسى است که عمل به حق پیش او اگرچه از نتیجه آن نقصان و سختى بیند محبوبتر از باطل باشد اگرچه باطل به او نفع رساند و مقام او را بالاتر گرداند.
«فَاَیْنَ یُتاهُ بِكُمْ؟»۲۳سرگردانى شما از کدام ناحیه است؟
«وَ مِنْ اَیْنَ اُتیتُمْ؟»۲۴این فتنه از کجا به شما رسید؟
«اِسْتَعِدُّوا لِلْمَسیرِ اِلى قَوْم حَیاری عَنِ الْحَقِّ لا یُبْصِرُونَهُ،»۲۵مهیّا براى رفتن به سوى مردمى شوید که در شناخت حق سرگردان و از دیدن آن کورند،
«وَ مُوزَعینَ بِالْجَوْرِ لَا یَعْدِلُونَ بِهِ ،»۲۶و به ستم تشویق شده آن را به عدل و انصاف بدل نمى کنند،
«جُفاة عَن الْکِتابِ»۲۷از فهم قرآن دور
«نُکُب عَنِ الطَّریقِ»۲۸و از راه راست منحرفند
«ما اَنْتُمْ بِوَثیقَة یُعْلَقُ بِها،»۲۹شما طرف اعتماد نیستید که بتوان به شما اعتماد کرد،
«وَ لَا زَوافِرِ عِزٍّ یُعْتَصَمُ اِلَيْها»۳۰و نه یاران توانمندى که بتوان به شما متّکى شد
«لَبِئْسَ حُشّاشُ نارِ الْحَرْبِ اَنْتُمْ!»۳۱براى افروختن آتش جنگ بد آتش افروزانى هستید!
«اُفٍّ لَكُمْ»۳۲اف بر شما
«لَقَدْ لَقیتُ مِنْكُمْ بَرْحاً!»۳۳که از شما بس اذیّت و بلا دیدم!
«یَوْماً اُنادیکُمْ وَ یَوْماً اُناجیکُمْ»۳۴روزى شما را براى یارى ندا مى کنم،و روزى دیگر با شما (بر سر تقصیرتان) نجوا مى کنم
«فَلَا اَحْرارُ صِدْق عِنْدَ النِّداءِ»۳۵نه در وقت ندا آزادمردان صادقى هستید
«وَ لَا اِخْوانُ ثِقَةٍ عِنْدَ النَّجاءِ.»۳۶و نه در موقع نجوا رازداران مورد اطمینانى مى باشید.
