فهرست خطبه های نهج البلاغه بر اساس تصحیح الحسّون و ترجمه استاد حسین انصاریان
خطبه ۱ نهج البلاغه؛ در ابتدای آفرینش آسمان و زمین و آدم
خطبه ۲ نهج البلاغه؛ پس از بازگشت از صفّین
خطبه ۳ نهج البلاغه؛ معروف به شِقشِقیه
خطبه ۴ نهج البلاغه؛ بعد از کشته شدن طلحه و زبیر
خطبه ۵ نهج البلاغه؛ بعد از وفات پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) در خطاب به عباس و ابوسفیان
خطبه ۶ نهج البلاغه؛ هنگامی که از او خواستند طلحه و زبیر را دنبال نکند
خطبه ۷ نهج البلاغه؛ مریدان شیطان را مذمت می نماید
خطبه ۸ نهج البلاغه؛ برای برگرداندن زبیر به بیعت
خطبه ۹ نهج البلاغه؛ در وصف خود و دشمنانش در جمل
خطبه ۱۰ نهج البلاغه؛ در تحریک شیطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخیم آن
خطبه ۱۱ نهج البلاغه؛ وقتی که در نبرد جمل پرچم را به دست فرزندش محمّد حنفیه داد
خطبه ۱۲ نهج البلاغه؛ وقتی که در نبرد جمل پیروز شد
خطبه ۱۳ نهج البلاغه؛ در نکوهش بصره و اهل آن پس از نبرد جمل
خطبه ۱۴ نهج البلاغه؛ در همین موضوع (بصره و مردم آن)
خطبه ۱۵ نهج البلاغه؛ در رابطه با برگرداندن املاک بیت المال
خطبه ۱۶ نهج البلاغه؛ هنگامی که در مدینه با او بیعت شد
خطبه ۱۷ نهج البلاغه؛ درباره کسی که در میان مردم عهدهدار منصب قضاوت شود
خطبه ۱۸ نهج البلاغه؛ در نکوهش اختلاف علما در فتاوی
خطبه ۱۹ نهج البلاغه؛ به اشعث بن قیس
خطبه ۲۰ نهج البلاغه؛ در بیداری از غفلت و توجه به حضرت حق
خطبه ۲۱ نهج البلاغه؛ در توجه به قیامت
خطبه ۲۲ نهج البلاغه؛ هنگامی که خبر بیعت شکنان جمل به حضرتش رسید
خطبه ۲۳ نهج البلاغه؛ در دلداری به تهیدستان و تأدیب ثروتمندان
خطبه ۲۴ نهج البلاغه؛ در جنگ با مخالفان
خطبه ۲۵ نهج البلاغه؛ وقتی به او خبر رسید که ارتش معاویه به شهرها دستاندازی کردهاند
خطبه ۲۶ نهج البلاغه؛ در وصف حال مردم جاهلی و دوران سکوت خود
خطبه ۲۷ نهج البلاغه؛ در نکوهش اصحاب از نرفتن به جهاد
خطبه ۲۸ نهج البلاغه؛ در بیوفایی دنیا و توجه به آخرت
خطبه ۲۹ نهج البلاغه؛ پس از برنامه حکمین و تاخت و تاز ضحّاک بن قیس
خطبه ۳۰ نهج البلاغه؛ درباره قتل عثمان
خطبه ۳۱ نهج البلاغه؛ قبل از جنگ جمل
خطبه ۳۲ نهج البلاغه؛ در نکوهش زمان خود
خطبه ۳۳ نهج البلاغه؛ به هنگام خروجش برای جنگ با اهل بصره
خطبه ۳۴ نهج البلاغه؛ در تحریک مردم برای جنگ با شامیان
خطبه ۳۵ نهج البلاغه؛ بعد از جریان حکمیت
خطبه ۳۶ نهج البلاغه؛ در ترساندن اهل نهروان
خطبه ۳۷ نهج البلاغه؛ در ذکر فضائل خود
خطبه ۳۸ نهج البلاغه؛ در تعریف شبهه
خطبه ۳۹ نهج البلاغه؛ در نکوهش یاران، و دعوت به جهاد
خطبه ۴۰ نهج البلاغه؛ زمانی که شنید خوارج نهروان میگویند: لا حُکمُ اِلاّ لِلّه
خطبه ۴۱ نهج البلاغه؛ در تحذیر از مکر و حیله
خطبه ۴۲ نهج البلاغه؛ در نکوهش آرزوی دراز و پیروزی از هوای نفس
خطبه ۴۳ نهج البلاغه؛ پس از آنکه جریر بن عبداللّه بَجَلی را برای بیعت گرفتن از معاویه فرستاد
خطبه ۴۴ نهج البلاغه؛ وقتی که مصلقه بن هُبَیره شیبانی به سوی معاویه فرار کرد
خطبه ۴۵ نهج البلاغه؛ در روز فطر در نکوهش دنیا
خطبه ۴۶ نهج البلاغه؛ وقتی که برای حرکت به شام تصمیم گرفت
خطبه ۴۷ نهج البلاغه؛ درباره کوفه
خطبه ۴۸ نهج البلاغه؛ زمان رفتن به سوی شام
خطبه ۴۹ نهج البلاغه؛ در توحید الهی
خطبه ۵۰ نهج البلاغه؛ در بیان فتنه
خطبه ۵۱ نهج البلاغه؛ زمانی که ارتش معاویه در جنگ صفین آب را بر یاران آن حضرت بست
خطبه ۵۲ نهج البلاغه؛ در بیوفایی دنیا
خطبه ۵۳ نهج البلاغه؛ در مسأله بیعت
خطبه ۵۴ نهج البلاغه؛ وقتی که به نظر یارانش در اجازه برای آغاز جنگ صفّین تأخیر نمود
خطبه ۵۵ نهج البلاغه؛ در مقایسه یاران پیامبر با یاران خود
خطبه ۵۶ نهج البلاغه؛ در وصف معاویه
خطبه ۵۷ نهج البلاغه؛ در خطاب به خوارج نهروان
خطبه ۵۸ نهج البلاغه؛ زمانی که عزم بر جنگ خوارج داشت
خطبه ۵۹ نهج البلاغه؛ وقتی که خوارج به قتل رسیدند
خطبه ۶۰ نهج البلاغه؛ درباره خوارج
خطبه ۶۱ نهج البلاغه؛ زمانی که او را از ترور ترساندند
خطبه ۶۲ نهج البلاغه؛ در نکوهش دنیا
خطبه ۶۳ نهج البلاغه؛ در تشویق به عمل صالح
خطبه ۶۴ نهج البلاغه؛ در توحید الهی
خطبه ۶۵ نهج البلاغه؛ در آداب جنگ
خطبه ۶۶ نهج البلاغه؛ در حق انصار
خطبه ۶۷ نهج البلاغه؛ وقتی که امارت مصر را به محمد بن ابوبکر واگذاشت
خطبه ۶۸ نهج البلاغه؛ در سرزنش اصحاب سست پیمان خود
خطبه ۶۹ نهج البلاغه؛ سحرگاه روزی که ضربت به فرق مبارکش رسید
خطبه ۷۰ نهج البلاغه؛ در سرزنش اهل عراق
خطبه ۷۱ نهج البلاغه؛ در آن درود فرستادن به پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) را تعلیم میدهد
خطبه ۷۲ نهج البلاغه؛ در بصره درباره مروان بن حَکم
خطبه ۷۳ نهج البلاغه؛ زمانی که شورای خلافت قصد بیعت با عثمان کرد
خطبه ۷۴ نهج البلاغه؛ زمانی که شنید بنیامیه او را متهم به قتل عثمان میکنند
خطبه ۷۵ نهج البلاغه؛ در تشویق به عمل صالح
خطبه ۷۶ نهج البلاغه؛ هنگامی که سعید بن عاص حق او را بازداشت
خطبه ۷۷ نهج البلاغه؛ از دعاهای آنحضرت
خطبه ۷۸ نهج البلاغه؛ وقتی که قصد حرکت به سوی خوارج نمود
خطبه ۷۹ نهج البلاغه؛ پس از پایان جنگ جمل در مذمّت زنان
خطبه ۸۰ نهج البلاغه؛ درباره زهد
خطبه ۸۱ نهج البلاغه؛ در وصف دنیا
خطبه ۸۲ نهج البلاغه؛ موسوم به «غرّاء» که از خطبههای اعجابانگیز اوست
خطبه ۸۳ نهج البلاغه؛ درباره عمروعاص
خطبه ۸۴ نهج البلاغه؛ در صفات خداوند
خطبه ۸۵ نهج البلاغه؛ در توحید الهی و سفارش به تقوا و مشورت
خطبه ۸۶ نهج البلاغه؛ در وصف پرهیزکاران و فاسقان و مقام خاندان نبوت
خطبه ۸۷ نهج البلاغه؛ در بیان هلاکت مردم
خطبه ۸۸ نهج البلاغه؛ در حال مردم پیش از بعثت و پس از آن
خطبه ۸۹ نهج البلاغه؛ در توحید الهی و پند و اندرز
خطبه ۹۰ نهج البلاغه؛ معروف به خطبه اشباح
خطبه ۹۱ نهج البلاغه؛ به هنگامی که مردم پس از کشته شدن عثمان خواستند با او بیعت کنند
خطبه ۹۲ نهج البلاغه؛ در بیان فضل و علم خود، و خبر از فتنه بنیامیه
خطبه ۹۳ نهج البلاغه؛ در فضل رسول اکرم (صلیاللهعلیهوآله) و پند و اندرز
خطبه ۹۴ نهج البلاغه؛ در حال مردم هنگام بعثت پیامبر (صلیاللهعلیهوآله)
خطبه ۹۵ نهج البلاغه؛ درباره پیامبر (صلیاللهعلیهوآله)
خطبه ۹۶ نهج البلاغه؛ در مقایسه یاران خود با یاران رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله)
خطبه ۹۷ نهج البلاغه؛ در ستم بنیامیه
خطبه ۹۸ نهج البلاغه؛ در گریز از دنیا
خطبه ۹۹ نهج البلاغه؛ درباره پیامبر و خاندان او
خطبه ۱۰۰ نهج البلاغه؛ مشتمل بر خبر از حوادث ناگوار
خطبه ۱۰۱ نهج البلاغه؛ در زمینه سختیها
خطبه ۱۰۲ نهج البلاغه؛ در تشویق به زهد
خطبه ۱۰۳ نهج البلاغه؛ درباره پیامبر و فضیلت خویش
خطبه ۱۰۴ نهج البلاغه؛ در وصف پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) و تهدید بنیامیه و پند به مردم
خطبه ۱۰۵ نهج البلاغه؛ در زمینه برتری اسلام، و توصیف پیامبر اکرم، آنگاه توبیخ اصحاب
خطبه ۱۰۶ نهج البلاغه؛ در یکی از ایام صفّین
خطبه ۱۰۷ نهج البلاغه؛ در پیشگویی از حوادث آینده
خطبه ۱۰۸ نهج البلاغه؛ درباره قدرت خداوند و حوادث مرگ و قیامت
خطبه ۱۰۹ نهج البلاغه؛ در ارکان دین
خطبه ۱۱۰ نهج البلاغه؛ در نکوهش دنیا
خطبه ۱۱۱ نهج البلاغه؛ درباره ملک الموت و قبض روح مردم
خطبه ۱۱۲ نهج البلاغه؛ در نکوهش دنیا
خطبه ۱۱۳ نهج البلاغه؛ در پند و اندرز مردم
خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه؛ در طلب باران
خطبه ۱۱۵ نهج البلاغه؛ در اندرز به یاران
خطبه ۱۱۶ نهج البلاغه؛ در نکوهش کسانی که به مال و جان بُخل میورزند
خطبه ۱۱۷ نهج البلاغه؛ درباره یاران شایسته خود
خطبه ۱۱۸ نهج البلاغه؛ زمانیکه مردم را جمع نمود و آنان را به جهاد ترغیب فرمود
خطبه ۱۱۹ نهج البلاغه؛ در فضیلت خود و موعظه یاران
خطبه ۱۲۰ نهج البلاغه؛ بعد از لیلة الهریر
خطبه ۱۲۱ نهج البلاغه؛ در خطاب به خوارج
خطبه ۱۲۲ نهج البلاغه؛ هنگام نبرد صفین به یارانش فرمود
خطبه ۱۲۳ نهج البلاغه؛ در فرار یاران
خطبه ۱۲۴ نهج البلاغه؛ در ترغیب یارانش به جهاد
خطبه ۱۲۵ نهج البلاغه؛ در رابطه با خوارج وقتی که حکمیت را انکار کردند
خطبه ۱۲۶ نهج البلاغه؛ وقتی به او گفتند که چرا در تقسیم بیتالمال میان همه مساوات میکند
خطبه ۱۲۷ نهج البلاغه؛ باز هم به خوارج
خطبه ۱۲۸ نهج البلاغه؛ از پیشامدها و فتنههای بصره خبر میدهد
خطبه ۱۲۹ نهج البلاغه؛ درباره پیمانهها و ترازوها
خطبه ۱۳۰ نهج البلاغه؛ به ابوذر (رحمهالله) هنگامی که او را به ربذه تبعید کردند
خطبه ۱۳۱ نهج البلاغه؛ در فلسفه قبول حکومت و توصیف امام حق
خطبه ۱۳۲ نهج البلاغه؛ در پند و اندرز و اندیشیدن از مرگ
خطبه ۱۳۳ نهج البلاغه؛ در عظمت خداوند، قرآن، پیامبر و در رابطه با دنیا
خطبه ۱۳۴ نهج البلاغه؛ به عمر بن خطاب وقتی برای رفتن به جنگ با رومیان با حضرت مشورت کرد
خطبه ۱۳۵ نهج البلاغه؛ وقتی بین آن حضرت و عثمان مشاجرهای درگرفت
خطبه ۱۳۶ نهج البلاغه؛ درباره بیعت خود
خطبه ۱۳۷ نهج البلاغه؛ درباره طلحه و زبیر
خطبه ۱۳۸ نهج البلاغه؛ در آن به فتنهها و حکومت امام عصر (علیهالسلام) اشاره میفرماید
خطبه ۱۳۹ نهج البلاغه؛ به هنگام شورا
خطبه ۱۴۰ نهج البلاغه؛ در نهی از غیبت مردم
خطبه ۱۴۱ نهج البلاغه؛ درباره نهی از غیبت
خطبه ۱۴۲ نهج البلاغه؛ درباره نیکی به نااهل
خطبه ۱۴۳ نهج البلاغه؛ در طلب باران
خطبه ۱۴۴ نهج البلاغه؛ در بعثت پیامبر و فضل اهلبیت
خطبه ۱۴۵ نهج البلاغه؛ در فنای دنیا و نکوهش بدعت
خطبه ۱۴۶ نهج البلاغه؛ به عمر بن خطاب وقتیکه برای رفتن به جنگ ایرانیان با حضرت مشورت کرد
خطبه ۱۴۷ نهج البلاغه؛ در فلسفه بعثت، حوادث آینده و پند و اندرز
خطبه ۱۴۸ نهج البلاغه؛ درباره اهل بصره
خطبه ۱۴۹ نهج البلاغه؛ پیش از درگذشت از دنیا
خطبه ۱۵۰ نهج البلاغه؛ در آن اشاره به فتنهها دارد
خطبه ۱۵۱ نهج البلاغه؛ در تحذیر از فتنهها
خطبه ۱۵۲ نهج البلاغه؛ در صفات خداوند و پیشوایان دین
خطبه ۱۵۳ نهج البلاغه؛ در اهل ضلال
خطبه ۱۵۴ نهج البلاغه؛ در فضائل اهل بیت
خطبه ۱۵۵ نهج البلاغه؛ در آن شگفتیهای آفرینش شبپره (خفاش) را بیان میکند
خطبه ۱۵۶ نهج البلاغه؛ خطاب به اهل بصره در خبر از پیشامدهای سخت
خطبه ۱۵۷ نهج البلاغه؛ در تشویق به پرهیزکاری
خطبه ۱۵۸ نهج البلاغه؛ درباره پیامبر و قرآن، و دولت بنیامیه
خطبه ۱۵۹ نهج البلاغه؛ درباره خوشرفتاری خود با مردم
خطبه ۱۶۰ نهج البلاغه؛ در توحید الهی و شرح حال برخی از پیامبران
خطبه ۱۶۱ نهج البلاغه؛ در وصف پیامبر و خاندان آن حضرت
خطبه ۱۶۲ نهج البلاغه؛ در پاسخ یکی از یارانش که پرسید
خطبه ۱۶۳ نهج البلاغه؛ در توحید الهی
خطبه ۱۶۴ نهج البلاغه؛ به هنگامیکه نزد آن حضرت آمدند و از اعمال ناپسند عثمان شکایت کردند
خطبه ۱۶۵ نهج البلاغه؛ در شگفتیهای آفرینش طاووس
خطبه ۱۶۶ نهج البلاغه؛ در امر به الفت، و وصف بنیامیه و یاران خویش
خطبه ۱۶۷ نهج البلاغه؛ در ابتدای حکومتش
خطبه ۱۶۸ نهج البلاغه؛ پس از بیعت با حضرت
خطبه ۱۶۹ نهج البلاغه؛ به هنگام رفتن اصحاب جمل به شهر بصره
خطبه ۱۷۰ نهج البلاغه؛ چون به بصره نزدیک شد
خطبه ۱۷۱ نهج البلاغه؛ به وقت تصمیم رویارویی با لشگر معاویه در صفّین
خطبه ۱۷۲ نهج البلاغه؛ در دفاع از حق خویش، و نکوهش اهل جمل
خطبه ۱۷۳ نهج البلاغه؛ در اینکه چه کسی شایسته خلافت است، و سفارش به تقوا و گریز از دنیا
خطبه ۱۷۴ نهج البلاغه؛ درباره طلحه بن عبیداللّه
خطبه ۱۷۵ نهج البلاغه؛ در پند و اندرز، و بیان نزدیکی خود به پیامبر (صلیاللهعلیهوآله)
خطبه ۱۷۶ نهج البلاغه؛ در پند و اندرز و فضل قرآن و نهی از بدعت
خطبه ۱۷۷ نهج البلاغه؛ درباره حکمین
خطبه ۱۷۸ نهج البلاغه؛ در توحید و تقوای الهی
خطبه ۱۷۹ نهج البلاغه؛ در پاسخ ذِغلِب یمانی در رؤیت خداوند
خطبه ۱۸۰ نهج البلاغه؛ در نکوهش اصحابش
خطبه ۱۸۱ نهج البلاغه؛ در حق کسانی که قصد داشتند به خوارج ملحق شوند
خطبه ۱۸۲ نهج البلاغه؛ در توحید الهی و یادی از یاران شهید خود در صفّین
خطبه ۱۸۳ نهج البلاغه؛ در بیان قدرت خداوند و فضل قرآن و سفارش به تقوا
خطبه ۱۸۴ نهج البلاغه؛ به برج بن مُسهِر طائی که از خوارج بود
خطبه ۱۸۵ نهج البلاغه؛ در حمد و ستایش پیامبر و عجایب آفرینش
خطبه ۱۸۶ نهج البلاغه؛ در توحید حق
خطبه ۱۸۷ نهج البلاغه؛ در بیان پیشامدهای ناگوار
خطبه ۱۸۸ نهج البلاغه؛ در سفارش به تقوا و یاد مرگ
خطبه ۱۸۹ نهج البلاغه؛ درباره ایمان و هجرت
خطبه ۱۹۰ نهج البلاغه؛ در ستایش الهی و سفارش به تقوا
خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه؛ باز هم در ستایش الهی و سفارش به تقوا
خطبه ۱۹۲ نهج البلاغه؛ به نام قاصعه در مذمّت ابلیس ملعون
خطبه ۱۹۳ نهج البلاغه؛ به همّام درباره پرهیزکاران
خطبه ۱۹۴ نهج البلاغه؛ درباره منافقین
خطبه ۱۹۵ نهج البلاغه؛ در ستایش خدا و پیامبر و پند و اندرز
خطبه ۱۹۶ نهج البلاغه؛ درباره بعثت پیامبر و گریز از دنیا
خطبه ۱۹۷ نهج البلاغه؛ درباره اختصاص خود به پیامبر (صلیاللهعلیهوآله)
خطبه ۱۹۸ نهج البلاغه؛ در سفارش به تقوا و وصف اسلام و پیامبر (صلیاللهعلیهوآله)
خطبه ۱۹۹ نهج البلاغه؛ در وصیت به یارانش
خطبه ۲۰۰ نهج البلاغه؛ درباره معاویه
خطبه ۲۰۱ نهج البلاغه؛ در پایداری در راه حق
خطبه ۲۰۲ نهج البلاغه؛ هنگام دفن سرور زنان جهان حضرت فاطمه (علیهاالسلام)
خطبه ۲۰۳ نهج البلاغه؛ در گریز از دنیا
خطبه ۲۰۴ نهج البلاغه؛ یاران خود را در بسیاری از اوقات به آن پند میداد
خطبه ۲۰۵ نهج البلاغه؛ بعد از بیعت طلحه و زبیر به آنها فرمود
خطبه ۲۰۶ نهج البلاغه؛ای در زمانی که شنید عدهای از یارانش به وقت نبرد صفّین به اهل شام دشنام میدهند
خطبه ۲۰۷ نهج البلاغه؛ در نبرد صفّین درباره فرزند خود حسن (علیهالسلام)
خطبه ۲۰۸ نهج البلاغه؛ زمانی که یارانش درباره حکمیت با او دچار اختلاف شدند
خطبه ۲۰۹ نهج البلاغه؛ زمانی که در بصره به عیادت علاء بن زیاد حارثی رفت
خطبه ۲۱۰ نهج البلاغه؛ وقتی از او درباره احادیث دروغ و اخبار ضد و نقیض پرسیدند
خطبه ۲۱۱ نهج البلاغه؛ در قدرت خداوند و خلقت زمین
خطبه ۲۱۲ نهج البلاغه؛ در تحریک یاران خود به جهاد با شامیان
خطبه ۲۱۳ نهج البلاغه؛ در تمجید خداوند
خطبه ۲۱۴ نهج البلاغه؛ در وصف پیامبر و عالمان، و اندرز مردم
خطبه ۲۱۵ نهج البلاغه؛ از دعاهای آن حضرت
خطبه ۲۱۶ نهج البلاغه؛ در صفّین بیان فرمود
خطبه ۲۱۷ نهج البلاغه؛ در شکایت از قریش
خطبه ۲۱۸ نهج البلاغه؛ در جمل وقتی از کنار کشته طلحه و عبدالرّحمن بن عتّاب عبور کرد
خطبه ۲۱۹ نهج البلاغه؛ در وصف سالکان
خطبه ۲۲۰ نهج البلاغه؛ بعد از تلاوت آیه «الهیکم التکاثر حتی زرتم المقابر»
خطبه ۲۲۱ نهج البلاغه؛ به وقت تلاوت آیه «رجال لاتلهیهم تجارة و لا بیع عن ذکر الله»
خطبه ۲۲۲ نهج البلاغه؛ به هنگام تلاوت آیه «یا ایها الانسان ما غرّک بربک الکریم»
خطبه ۲۲۳ نهج البلاغه؛ در بیزاری از ظلم
خطبه ۲۲۴ نهج البلاغه؛ در طلب فراوانی روزی
خطبه ۲۲۵ نهج البلاغه؛ در گریز از دنیا
خطبه ۲۲۶ نهج البلاغه؛ در وصف عاشقان خدا
خطبه ۲۲۷ نهج البلاغه؛ درباره یکی از حاکمان
خطبه ۲۲۸ نهج البلاغه؛ در توصیف بیعت مردم با آن جناب بر خلافت
خطبه ۲۲۹ نهج البلاغه؛ درباره تقوا و کوشش در عمل
خطبه ۲۳۰ نهج البلاغه؛ در ذیقار به وقت حرکت به بصره
خطبه ۲۳۱ نهج البلاغه؛ به عبدالله بن زمعه که از شیعیان بود
خطبه ۲۳۲ نهج البلاغه؛ در فضل اهل بیت و نکوهش زمانه خود
خطبه ۲۳۳ نهج البلاغه؛ در بیان علت اختلاف ظاهر و باطن مردم
خطبه ۲۳۴ نهج البلاغه؛ به وقت غسل و تجهیز رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله)
خطبه ۲۳۵ نهج البلاغه؛ در بیان وضع خود پس از هجرت پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) و ملحق شدن به آن حضرت
خطبه ۲۳۶ نهج البلاغه؛ درباره حکمین و سرزنش اهل شام
خطبه ۲۳۷ نهج البلاغه؛ در رابطه با فضائل آل محمّد (علیهمالسلام)
خطبه ۲۳۸ نهج البلاغه؛ در تشویق به عمل
خطبه ۲۳۹ نهج البلاغه؛ در ترغیب یارانش به جهاد
خطبه ۲۴۰ نهج البلاغه؛ به عبداللّه بن عباس در زمانی که عثمان در محاصره بود
