خدیجه بنت علی از دختران امام علی (علیهالسلام) است که نامش در شمار زنان حاضر در واقعه کربلا ثبت شده است. مادر این بانوی بزرگوار، کنیز (ام ولد) بود. خدیجه به همسری پسرعموی خود، عبدالرحمن بن عقیل درآمد و خداوند از این پیوند، سه فرزند به نامهای سعید، عقیل و حمیده به ایشان عطا کرد. البته برخی منابع تاریخی از ازدواج دوم او با «عبدالرحمن بن عبدالله» نیز سخن گفتهاند. دختر امام علی (علیهالسلام) در سفر کربلا همراه کاروان حسینی بود. او در روز عاشورا علاوه بر داغ شهادت همسرش، سوگوار دو فرزند جوان خود شد که در رکاب امام حسین (علیهالسلام) به شهادت رسیدند. این بانوی شجاع پس از پایان نبرد، رنج اسارت را به جان خرید و در زمره اسیران کربلا قرار گرفت. سرانجام خدیجه در شهر کوفه رحلت یافت و به دیدار حق شتافت.
وی بعداز عبدالرحمان بن عقیل با عبدالرحمن بن عبدالله ... بن عبد شمس ازدواج و خداوند متعال از عبدالرحمن بن عقيل سه فرزند به نامهاى سعيد، عقيل و حميده به ايشان عنايت كرد.
خديجه، بانوى شجاع کاروان حسینی ، علاوه بر تحمّل مصيبت شهادت همسرش، عبدالرحمن بن عقيل و دو جوان دلبندش در کربلا شاهد و ناظر دوران تلخ اسارت نيز بوده است. او سرانجام در کوفه ، ديده از جهان فروبست و به جوار حق شتافت.