و جماعت «خاصّه» و ايشان را «عامّه» نامند.
شيعه خود را در مقابل اهل سنت و جماعت «خاصّه» و ايشان را «عامّه» نامند.
«مَا خَالَفَ الْعَامَّةَ فَفِيهِ الرَّشَادُ» (اين روايت كه در
رسائل شیخ انصاری آمده، در مقام
ترجیح دو روايت متعارض است كه مخالفت با عامه را از مرجحات روايت شمرده و علت آن است كه گاهى حديثى از
امام (علیهالسّلام) راجع به يكى از فروع فقهى همانند
مذهب متداول فقهاى اهل سنت كه بر مبناى
قیاس و
رأی (
استحسان)
فتوا مىدادند صادر شده است كه عنوان
تقیه داشته است و براى حفظ شيعه از آزار مخالفين بوده است ولى در جائى كه تقيه نبوده نسبت به همان موضوع
حکم واقعی را (كه قهرا مخالف با مذهب مزبور بوده است) بيان فرمودهاند.)